reakcja w miejscu infuzji
Reakcja w miejscu infuzji (RMI) to lokalna odpowiedź tkanek na podanie leku drogą dożylną. Objawy mogą obejmować zaczerwienienie, ból, obrzęk, świąd, pieczenie lub tkliwość w miejscu wkłucia. Rzadziej obserwuje się stwardnienie, krwiak, wysypkę, zapalenie żył, wynaczynienie leku lub martwicę tkanek.
Przyczyny RMI są zróżnicowane – od mechanicznego podrażnienia związanego z wprowadzeniem kaniuli, przez pH i osmolarność podawanego preparatu, po reakcje immunologiczne na lek lub materiał cewnika. Niektóre leki, jak chemioterapeutyki, antybiotyki (np. wankomycyna), amfoterycyna B czy roztwory potasu, są szczególnie predysponowane do wywoływania takich reakcji.
Postępowanie w przypadku RMI obejmuje ocenę nasilenia reakcji, spowolnienie infuzji lub jej przerwanie w przypadku ciężkich objawów, zmianę miejsca wkłucia, odpowiednie rozcieńczenie leków drażniących oraz zastosowanie miejscowych środków przeciwzapalnych. Profilaktyka polega na właściwej technice kaniulacji, rotacji miejsc wkłucia, odpowiednim rozcieńczeniu leków i stosowaniu filtrów infuzyjnych w uzasadnionych przypadkach.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Cisplatyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Cisplatyna powinna być podawana wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza onkologa w specjalistycznych placówkach medycznych, które zapewniają odpowiednie monitorowanie pacjenta, w tym kontrolę czynności nerek, wątroby, układu krwiotwórczego oraz stężenia elektrolitów (wapń, sód, potas, magnez) co tydzień przez cały okres leczenia. Przed ponownym podaniem cisplatyny należy uzyskać prawidłowe wartości parametrów: kreatynina ≤130 µmol/l (1,5 mg/dl), mocznik <25 mg/dl, liczba leukocytów >4000/µl (>4,0 x 10⁹/l), liczba płytek >100 000/µl (100 x 10⁹/l) oraz prawidłowy audiogram. Ze względu na wysoką toksyczność, w tym nefrotoksyczność, ototoksyczność i neurotoksyczność o charakterze kumulacyjnym, konieczne jest stosowanie środków ostrożności, takich jak odpowiednie nawodnienie (2 litry dożylne przed podaniem, 2500 ml/m² pc. na 24 godziny po infuzji), unikanie kontaktu z aluminium oraz monitorowanie neurologiczne i audiometryczne. Podawanie cisplatyny nie powinno odbywać się częściej niż co 3-4 tygodnie, a w przypadku współistniejącego stosowania leków nefrotoksycznych, np. aminoglikozydów, wymagana jest szczególna ostrożność.
antybiotyk aminoglikozydowy, audiometria, biegunka, cisplatyna, diureza osmotyczna, działanie mutagenne, elektrolity w surowicy, krwiotwórczość, lekarz onkolog, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi obwodowej, nawodnienie pacjenta, nefrotoksyczność, neuropatia, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, ostra białaczka, ototoksyczność, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu infuzji, szczepionka przeciw żółtej gorączce, szczepionka żywa atenuowana, toksyczność przedsionkowa - Leksykon substancji czynnych
Ceftobiprol – Działania niepożądane
Ceftobiprol, cefalosporyna piątej generacji stosowana w leku Zevtera, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego i jest stosowana w leczeniu poważnych zakażeń. W badaniach klinicznych obejmujących 1668 dorosłych pacjentów, najczęściej stosowano dawki 500 mg 2-3 razy na dobę oraz 750 mg 2 razy na dobę. Profil bezpieczeństwa u dzieci (3 miesiące do 17 lat) był porównywalny z dorosłymi. Najczęstsze działania niepożądane (≥3%) to nudności, wymioty, biegunka, reakcje w miejscu podania, reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, wysypka, świąd) oraz zaburzenia smaku. Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na reakcje anafilaktyczne, drgawki, niewydolność nerek, zapalenie okrężnicy wywołane przez Clostridioides difficile oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, leukopenia i niedokrwistość.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cefalosporyna piątej generacji, drgawki, duszność, enzym wątrobowy, eozynofilia, hipokaliemia, hiponatremia, lek nefrotoksyczny, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, odczyn Coombsa, perforacja jelita, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu infuzji, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, stan padaczkowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka świądowa, zaburzenie smaku, zakażenie grzybicze, zapalenie okrężnicy Clostridoides difficile, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tresuvi 1 mg/ml
Treprostynil w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 1 mg/ml (Tresuvi) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Najczęściej obserwowane działania to ból głowy i rozszerzenie naczyń (≥10% pacjentów), biegunka, nudności, wysypka oraz ból szczęki. Często występują również zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze, krwawienia, wymioty, świąd, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz reakcje miejscowe w miejscu podawania infuzji. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe, oraz na możliwość wystąpienia zakażeń związanych z cewnikiem centralnym, takich jak posocznica czy bakteriemia. Monitorowanie parametrów hemodynamicznych, hematologicznych oraz stanu miejsca podania jest kluczowe dla bezpiecznego stosowania leku.
agregacja płytek krwi, antybiotykoterapia, badanie kliniczne kontrolowane placebo, bakteriemia, biegunka, ból kończyny, ból kości, ból mięśniowo-stawowy, ból szczęki, centralny cewnik żylny, ciśnienie tętnicze, działanie naczyniorozszerzające, działanie wazodylatacyjne, krwawe wymioty, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwioplucie, krwotok z odbytu, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca z dużym rzutem, obrzęk, parametry hematologiczne, parametry hemodynamiczne, posocznica, przewód pokarmowy, reakcja w miejscu infuzji, rozszerzenie naczyń, smoliste stolce, świąd, treprostynil, Tresuvi, wysypka, wysypka uogólniona, zakażenie krwi, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie tkanki łącznej, zatrzymanie płynów, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Remodulin 1 mg/ml
Treprostynil w formie roztworu do infuzji (1 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, udokumentowanych zarówno w badaniach klinicznych, jak i w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwuje się bóle głowy, biegunki, nudności oraz reakcje w miejscu podania, takie jak ból, zaczerwienienie, stwardnienie, obrzęk, krwawienie i krwiak, szczególnie przy podskórnym podawaniu. Często występują również zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze oraz bóle mięśni i stawów. Charakterystycznym objawem jest ból szczęki, typowy dla leków z grupy prostacyklin. Należy zwrócić uwagę na ryzyko niewydolności serca o wysokim rzucie oraz trombocytopenii, których częstość nie jest dokładnie określona.
badanie kliniczne kontrolowane placebo, bakteriemia, ból szczęki, działanie wazodylatacyjne, infuzja podskórna, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca wysokorzutowa, posocznica, reakcja w miejscu infuzji, roztwór do infuzji, treprostynil, trombocytopenia, wazodilatacja, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Treprostinil Reddy 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu sodowego obejmowały długoterminowe infuzje podskórne u szczurów i psów przez 13 oraz 26 tygodni. W miejscu infuzji obserwowano miejscowe reakcje zapalne, takie jak obrzęk, rumień, ból i wrażliwość na dotyk. U psów poddanych dawkom ≥ 300 ng/kg/min odnotowano poważniejsze działania niepożądane, w tym zmniejszoną aktywność ruchową, wymioty, luźne stolce, nasilone obrzęki oraz zgony związane z powikłaniami jelitowymi. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu psów przy wysokich dawkach wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom u ludzi leczonych dawkami powyżej 50 ng/kg mc./min. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze, choć ich zakres nie pozwala na pełną ocenę ryzyka dla rozrodu i rozwoju potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykokinetyczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność, infuzja podskórna, luźny stolec, obrzęk i rumień, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja w miejscu infuzji, stężenie leku w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wymioty, wypadnięcie odbytu, zmniejszona aktywność ruchowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi (1,5 mg + 50 mg)/ml
Produkt leczniczy Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi (1,5 mg + 50 mg/ml) stosowany do infuzji może wywoływać działania niepożądane zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe. W miejscu podania obserwuje się reakcje zapalne, ból, podrażnienie żyły, zakrzepowe zapalenie żył oraz zakażenia, a także ryzyko zakrzepicy żylnej i wynaczynienia roztworu. Ogólnoustrojowo mogą wystąpić reakcje gorączkowe, dreszcze, drżenie, nadmierne pocenie się oraz hiperwolemia, szczególnie niebezpieczna u pacjentów z niewydolnością sercowo-naczyniową lub nerek. Rzadko zgłaszano reakcje alergiczne, w tym anafilaktyczne, zwłaszcza u osób uczulonych na kukurydzę. Istotnym powikłaniem jest hiponatremia (stężenie sodu <135 mmol/l) związana z leczeniem szpitalnym, która może prowadzić do encefalopatii hiponatremicznej, zagrażającej życiu i skutkującej nieodwracalnym uszkodzeniem mózgu.
alergia na kukurydzę, chlorek potasu z glukozą, drżenie ciała, encefalopatia hiponatremiczna, hiperwolemia, hiponatremia, hiponatremia szpitalna, nadwrażliwość, niewydolność nerek, obrzęk mózgu, podrażnienie żyły, reakcja anafilaktyczna, reakcja gorączkowa, reakcja w miejscu infuzji, uszkodzenie mózgu, wynaczynienie, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zakażenie miejsca wkłucia, zakrzep, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cutaquig 165 mg/ml
Produkt leczniczy Cutaquig, zawierający ludzką normalną immunoglobulinę w stężeniu 165 mg/ml do podawania podskórnego (SCIg), wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący zarówno często występujące, jak i rzadkie działania niepożądane. W trakcie terapii obserwowano objawy takie jak dreszcze, ból głowy, zawroty głowy, gorączka, nudności, wymioty, reakcje alergiczne, ból stawów oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. Reakcje miejscowe w miejscu infuzji, w tym obrzęk, zaczerwienienie, bolesność i świąd, występowały bardzo często, jednak ich częstość zmniejszała się wraz z kontynuacją leczenia. W rzadkich przypadkach odnotowano poważne reakcje, takie jak nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego i wstrząs anafilaktyczny, które mogą wystąpić nawet u pacjentów bez wcześniejszej nadwrażliwości. Dane kliniczne pochodzą z trzech wieloośrodkowych badań fazy III, obejmujących łącznie ponad 8500 infuzji.
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, badanie kliniczne fazy III, haptoglobina, hipertransaminazemia, hipotensja, immunoglobulina podskórna, incydent mózgowo-naczyniowy, klasyfikacja MedDRA, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, objawy grypopodobne, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu infuzji, rumień, skurcz oskrzeli, test Coombsa, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe