nowotwór nadnerczy

Nowotwór nadnerczy to patologiczny rozrost tkanki nadnercza, który może mieć charakter łagodny lub złośliwy. Nadnercza to niewielkie gruczoły dokrewne położone nad górnymi biegunami nerek, składające się z części korowej i rdzeniowej, które pełnią istotne funkcje w gospodarce hormonalnej organizmu.

Wśród nowotworów nadnerczy wyróżniamy guzy kory nadnerczy (m.in. gruczolaki, raki), guzy rdzenia nadnerczy (m.in. pheochromocytoma) oraz inne rzadsze typy nowotworów, takie jak myelolipoma czy przerzuty z innych narządów. Nowotwory te mogą być hormonalnie czynne, produkując nadmiar hormonów (kortyzol, aldosteron, androgeny, katecholaminy) lub hormonalnie nieczynne.

Diagnostyka nowotworów nadnerczy obejmuje badania obrazowe (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny), badania biochemiczne oceniające czynność hormonalną guza oraz w wybranych przypadkach badania genetyczne. Ocena hormonalna jest kluczowa przed planowanym leczeniem operacyjnym, szczególnie w przypadku podejrzenia pheochromocytoma, którego nierozpoznanie może prowadzić do zagrażającego życiu przełomu nadciśnieniowego podczas operacji.

Leczenie nowotworów nadnerczy zależy od typu nowotworu, jego wielkości, złośliwości oraz czynności hormonalnej. Podstawową metodą terapeutyczną jest adrenalektomia (usunięcie nadnercza), która może być wykonana metodą laparoskopową lub otwartą. W przypadku nowotworów złośliwych stosuje się dodatkowo chemioterapię, leczenie mitotanem oraz terapię celowaną.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aribit ODT 15 mg

Przeprowadzone badania przedkliniczne arypiprazolu, substancji czynnej produktu Aribit ODT, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych u ludzi. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania u szczurów zaobserwowano zmiany w nadnerczach (gromadzenie lipofuscyny, obumieranie komórek miąższowych) przy dawkach od 20 do 60 mg/kg mc./dobę, odpowiadających ekspozycji AUC przekraczającej 3-10-krotnie wartości u ludzi. Wzrost częstości nowotworów nadnerczy u samic szczurów wystąpił przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC >10-krotne w stosunku do ludzi). Ekspozycja niepowodująca nowotworów odpowiadała 7-krotnej ekspozycji u ludzi. U małp stwierdzono kamicę żółciową przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, z ekspozycją AUC 1-3 razy wyższą niż u ludzi, jednak stężenia sprzężonych metabolitów w żółci ludzkiej były znacznie niższe (6% stężenia małp), co zmniejsza ryzyko kliniczne. Badania na młodych szczurach i psach nie wykazały neurotoksyczności ani negatywnego wpływu na rozwój.
aripiprazol, badanie farmakologiczne, barwnik lipofuscyna, efekt toksyczny, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, metabolit hydroksylowany, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, obumieranie komórek miąższowych, pole pod krzywą stężenia, potencjał rakotwórczy, rak nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność u młodych zwierząt, toksyczny wpływ na reprodukcję, właściwość genotoksyczna, wpływ na rozród, wpływ teratogenny, zmiany w nadnerczach, związki siarczanowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tractiva 30 mg

Dane przedkliniczne dotyczące arypiprazolu, substancji czynnej preparatu Tractiva, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksycznych oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia przy stosowaniu terapeutycznych dawek do 30 mg/dobę. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów przy dawkach 20-60 mg/kg m.c./dobę (AUC 3-10-krotnie wyższe niż u ludzi), kamicę żółciową u małp przy dawkach 25-125 mg/kg m.c./dobę (AUC 1-3-krotnie wyższe niż u ludzi) oraz zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg m.c./dobę (AUC 10-krotnie wyższe niż u ludzi). Ekspozycja niepowodująca nowotworów odpowiadała 7-krotnej ekspozycji u ludzi. Nie stwierdzono neurotoksyczności ani genotoksyczności, a profil toksyczności u młodych zwierząt był porównywalny z dorosłymi.
arypiprazol, badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, ekspozycja subterapeutyczna, genotoksyczność, gruczolak nadnercza, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, metabolity arypiprazolu, mineralizacja kości, nadnercza, nowotwór nadnerczy, potencjał genotoksyczny, stan stacjonarny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, Tractiva, związki siarczanowe
Leksykon substancji czynnych
Doksycyklina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksycykliny wykazały brak jednoznacznych dowodów na działanie karcinogenne samej substancji, choć inne tetracykliny (np. oksytetracyklina, minocyklina) indukowały nowotwory u szczurów. W badaniu półtorarocznym na szczurach z produktem Ligosan nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast w badaniu z produktem Efracea zaobserwowano wzrost liczby nowotworów niezłośliwych gruczołu sutkowego, macicy i tarczycy u samic. Mutagenność doksycykliny nie została potwierdzona, a testy in vitro z innymi tetracyklinami wykazały pozytywne wyniki mutagenne. W przypadku Efracea stwierdzono brak działania mutagennego i klastogennego. Wpływ na reprodukcję wykazano jedynie przy dawkach ≥50 mg/kg mc./dobę u szczurów, gdzie zaobserwowano zmniejszenie prędkości liniowej spermy, bez wpływu na płodność, natomiast dawki wyższe powodowały negatywne efekty na płodność i zdolności rozrodcze. Dawkowanie 50 mg/kg mc./dobę odpowiada około 4-krotnemu narażeniu w stosunku do dawek terapeutycznych u ludzi stosujących Efracea.
działanie karcinogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, glikoliza, gruczolak komórek C, gruczolakowłókniak, kwas glikolowy, kwas mlekowy, metabolizm doksycykliny, minocyklina, nowotwór nadnerczy, nowotwór tarczycy, oksytetracyklina, opóźnienie osteogenezy, płodność, polip, przebarwienie tarczycy, przebarwienie zęba, przenikanie przez łożysko, teratogenność, tetracyklina, toksyczność, toksyczność około- i poporodowa, uszkodzenie szkliwa, wrodzona nieprawidłowość, zwyrodnienie kanalików nerkowych
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Orinox HA

Produkt leczniczy Orinox HA (1 mg/mL, aerozol do nosa) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z określonymi schorzeniami i przyjmujących leki psychotropowe, takie jak inhibitory MAO, trój- i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne, które mogą podwyższać ciśnienie tętnicze. Lek powinien być stosowany po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie tętnicze), guzem chromochłonnym, rozrostem gruczołu krokowego, porfirią, nadczynnością tarczycy oraz cukrzycą. U pacjentów silnie reagujących na substancje sympatykomimetyczne mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak bezsenność, zawroty głowy, drżenie, arytmie czy podwyższone ciśnienie tętnicze. Stosowanie u pacjentów z przewlekłym zapaleniem błony śluzowej nosa wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego ze względu na ryzyko atrofii błony śluzowej nosa.
arytmia komorowa, arytmia serca, atrofia błony śluzowej nosa, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, guz chromochłonny, inhibitor MAO, ksylometazolina, lek przeciwdepresyjny, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nowotwór nadnerczy, ozena, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, porfiria, przerost gruczołu krokowego, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, reaktywne przekrwienie, rhinitis medicamentosa, substancja sympatykomimetyczna, zespół długiego QT
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Otrivin Ipra Max

Produkt leczniczy Otrivin Ipra MAX zawiera ksylometazolinę chlorowodorek (0,5 mg/ml) oraz ipratropiowy bromek (0,6 mg/ml) w formie aerozolu do nosa i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, chorobami układu sercowo-naczyniowego, zespołem długiego odstępu QT, nadczynnością tarczycy, cukrzycą, guzem chromochłonnym, rozrostem gruczołu krokowego, zwężeniem szyi pęcherza moczowego, mukowiscydozą oraz u osób ze skłonnością do jaskry z zamkniętym kątem przesączania, krwawień z nosa i niedrożności porażennej jelit. Stosowanie u pacjentów uczulonych na substancje adrenomimetyczne może wywołać objawy takie jak zaburzenia snu, zawroty głowy, drżenie, zaburzenia rytmu serca, podwyższone ciśnienie tętnicze oraz reakcje nadwrażliwości typu natychmiastowego, w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, obrzęk gardła i anafilaksję.
Stosowanie Otrivin Ipra MAX nie powinno przekraczać 7 dni ze względu na ryzyko efektu z odbicia, objawiającego się obrzękiem błony śluzowej nosa i nadmiernym wydzielaniem. Preparat nie powinien być rozpylany w okolicy oczu, gdyż może powodować przemijające niewyraźne widzenie, podrażnienie, ból, zaczerwienienie oraz zaostrzenie jaskry z zamykającym się kątem. W przypadku kontaktu z oczami należy je natychmiast przemyć zimną wodą i w razie dolegliwości skonsultować się z lekarzem. Produkt wymaga ostrożności u pacjentów przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy, trój- i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz agonistów receptorów beta-2-adrenergicznych, ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych. Ze względu na toksyczność substancji aktywnych, lek powinien być przechowywany w miejscu niedostępnym dla dzieci.
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, anafilaksja, arytmia komorowa, bromek ipratropium, choroba układu krążenia, działanie antycholinergiczne, efekt z odbicia, guz chromochłonny, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, krwawienie z nosa, ksylometazolina, lek przeciwdepresyjny, mukowiscydoza, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedrożność porażenna jelit, nowotwór nadnerczy, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, reakcja nadwrażliwości typu natychmiastowego, rozrost gruczołu krokowego, skurcz oskrzeli, substancja adrenomimetyczna, zaostrzenie jaskry, zatrzymanie moczu, zespół długiego odstępu QT, zwężenie szyi pęcherza moczowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxycyclinum Polfarmex 100 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksycykliny, szczególnie w formie hyklanu zawartej w preparacie Doxycyclinum Polfarmex 100 mg, wykazują istotne luki, zwłaszcza w zakresie potencjału karcynogennego i mutagennego. Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach oceniających rakotwórczość doksycykliny, jednak dane z innych tetracyklin wskazują na onkogenne działanie oksytetracykliny (nowotwory nadnerczy i przysadki mózgowej) oraz minocykliny (nowotwory tarczycy) u szczurów. Podobnie, mutagenność tetracyklin i oksytetracykliny potwierdzono w testach in vitro na komórkach zwierzęcych, podczas gdy dla doksycykliny brak jest dedykowanych badań mutagenności. W badaniach reprodukcyjnych doustne podawanie doksycykliny w dawce 250 mg/kg mc./dobę nie wpływało na płodność samic szczurów, jednak brak jest danych dotyczących wpływu na płodność samców, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa reprodukcyjnego.
badanie in vitro, bezpieczeństwo reprodukcyjne, doksycyklina, doksycyklina hyklan, działanie onkogenne, minocyklina, nowotwór nadnerczy, nowotwór tarczycy, oksytetracyklina, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, przysadka mózgowa, test mutagenności, tetracykliny, wpływ na płodność
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxycycline Genoptim 100 mg

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania doksycykliny w postaci hyklanu są ograniczone, zwłaszcza w kontekście długoterminowego działania karcinogennego i mutagennego. Nie przeprowadzono bezpośrednich badań oceniających potencjał rakotwórczy doksycykliny, jednak analogiczne badania na innych tetracyklinach wykazały możliwe działanie karcinogenne, np. oksytetracyklina indukowała nowotwory nadnerczy i przysadki mózgowej u szczurów, a minocyklina powodowała rozwój nowotworów tarczycy. Podobnie, potencjał mutagenny doksycykliny nie był badany bezpośrednio, natomiast tetracyklina i oksytetracyklina wykazały pozytywne wyniki w testach mutagenności in vitro na komórkach zwierzęcych.
antybiotyk tetracyklinowy, antybiotyki tetracyklinowe, badanie mutagenności, doksycyklina, doksycyklina hyklan, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, minocyklina, nowotwór nadnerczy, nowotwór tarczycy, oksytetracyklina, płodność, płodność samców, płodność samic, przysadka mózgowa, tetracyklina
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aripiprazole Aurovitas 15 mg

Dane przedkliniczne dotyczące arypiprazolu, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję, nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Toksyczne efekty zaobserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane u ludzi, m.in. toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów (20-60 mg/kg mc./dobę, ekspozycja AUC 3-10-krotnie wyższa niż u ludzi) oraz kamicę żółciową u małp (25-125 mg/kg mc./dobę, ekspozycja AUC 1-3-krotnie wyższa niż u ludzi). W badaniach na szczurach odnotowano zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (ekspozycja AUC 10-krotnie wyższa niż u ludzi), natomiast u małp stężenia metabolitów w żółci były znacznie wyższe niż u ludzi, jednak ryzyko kamicy żółciowej u ludzi jest niskie ze względu na znacznie niższe stężenia sprzężonych metabolitów (do 6% stężenia małpiej żółci). Badania genotoksyczności nie wykazały właściwości genotoksycznych arypiprazolu.
arypiprazol, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, barwnik lipofuscyny, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, lipofuscyna, mineralizacja kości płodu, nadnercze, nowotwór nadnerczy, obumieranie komórek miąższowych, pole pod krzywą AUC, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, związek hydroksylowany
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tractiva 15 mg

Przedkliniczne badania arypiprazolu wykazały, że stosowanie terapeutycznych dawek leku jest bezpieczne, bez istotnych działań toksycznych u ludzi. W badaniach na szczurach, przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę (AUC 3-10 razy wyższe niż u ludzi), zaobserwowano toksyczny wpływ na nadnercza, w tym gromadzenie lipofuscyny i obumieranie komórek miąższowych. U samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC 10-krotnie wyższe niż u ludzi) stwierdzono zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy. W badaniach na małpach (25-125 mg/kg mc./dobę, AUC 1-3 razy wyższe niż u ludzi) odnotowano kamicę żółciową związaną z odkładaniem siarczanowych metabolitów arypiprazolu, jednak stężenia tych związków u ludzi przy dawce 30 mg/dobę były znacznie niższe (6% stężenia u małp) i poniżej granicy rozpuszczalności in vitro. Badania genotoksyczności potwierdziły brak właściwości genotoksycznych arypiprazolu.
arypiprazol, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, gruczolak nadnercza, kamica żółciowa, lipofuscyna, metabolit hydroksylowany, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, obumieranie komórek miąższowych, rakotwórczość, teratogenność, toksyczność, toksyczność ciążowa, toksyczność nadnerczy, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na reprodukcję, związki siarczanowe sprzężone
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apra-swift 30 mg

Produkt leczniczy Apra-swift, zawierający arypiprazol, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. Badania toksykologiczne wykazały, że istotne działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi (od 3 do 81 razy wyższe AUC). Najważniejsze obserwacje obejmowały toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów (20-60 mg/kg m.c./dobę, 3-10× AUC ludzkiej dawki), zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy u samic szczurów (60 mg/kg m.c./dobę, 10× AUC), kamicę żółciową u małp (25-125 mg/kg m.c./dobę, 1-3× AUC) oraz toksyczny wpływ na rozwój płodu, w tym opóźnienie mineralizacji kości i możliwy efekt teratogenny u szczurów i królików przy ekspozycji subterapeutycznej i 3-11× AUC ludzkiej dawki. Nie stwierdzono neurotoksyczności ani genotoksyczności, a profil toksyczności u młodych zwierząt był porównywalny z dorosłymi.
Apra-swift, arypiprazol, AUC, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, karcynogenność, lipofuscyna, margines bezpieczeństwa, metabolity arypiprazolu, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, obumieranie komórek miąższowych, opóźnienie mineralizacji kości, profil bezpieczeństwa leku, rak nadnerczy, toksyczność nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, toksyczność wątrobowo-żółciowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, związki siarczanowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxycyclinum TZF 20 mg/ml

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksycykliny, antybiotyku z grupy tetracyklin, wykazują istotne luki, zwłaszcza brak długoterminowych badań karcinogenności i mutagenności bezpośrednio dotyczących tego leku. Dane pośrednie, oparte na badaniach innych tetracyklin, wskazują na potencjalne działanie onkogenne oksytetracykliny (nowotwory nadnerczy i przysadki mózgowej) oraz minocykliny (nowotwory tarczycy) u szczurów. Testy in vitro wykazały mutagenność tetracykliny i oksytetracykliny na komórkach zwierzęcych, jednak brak jest bezpośrednich danych mutagenności dla doksycykliny. Te ograniczenia w danych przedklinicznych utrudniają pełną ocenę ryzyka karcinogennego i mutagennego dla doksycykliny stosowanej w dawce 20 mg/ml w postaci roztworu do infuzji.
antybiotyk tetracyklinowy, dawka leku, doksycyklina, doksycyklina hyklan, Doxycyclinum TZF, działanie mutagenne, działanie onkogenne, in vitro, minocyklina, nowotwór nadnerczy, nowotwór tarczycy, oksytetracyklina, potencjał mutagenny, przysadka mózgowa, roztwór do infuzji, test mutagenności, tetracyklina, wpływ na płodność
Leksykon substancji czynnych
Tetracyklina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Tetracyklina, antybiotyk o szerokim spektrum działania, wykazuje w badaniach przedklinicznych brak istotnych zagrożeń dla ludzi w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Niemniej jednak, długoterminowe badania karcinogenności nie zostały w pełni przeprowadzone, a inne tetracykliny, takie jak oksytetracyklina i minocyklina, wykazały działanie onkogenne u szczurów (nowotwory nadnerczy, przysadki mózgowej i tarczycy). Testy in vitro wskazały na mutagenność tetracykliny i oksytetracykliny, jednak badania in vivo z kortykosteroidami, w tym w połączeniu z tetracykliną (np. Polcortolon TC), nie potwierdziły mutagenności. W badaniach reprodukcyjnych u samców szczurów zaobserwowano zaburzenia płodności przy dawce 250 mg/kg mc./dobę, natomiast u samic nie stwierdzono wpływu na płodność. Tetracyklina przenika przez łożysko i do mleka, wykazując toksyczność rozwojową, w tym embriotoksyczność i opóźnienie rozwoju kośćca.
W przypadku preparatów złożonych zawierających tetracyklinę, takich jak Pylera (chlorowodorek tetracykliny, metronidazol, bizmutu potasu cytrynian zasadowy) oraz Polcortolon TC (tetracykliny chlorowodorek i triamcynolon acetonid), brak jest dedykowanych badań przedklinicznych całego produktu, a ocena bezpieczeństwa opiera się na danych poszczególnych składników. Producent Tetralysalu, zawierającego limecyklinę, nie udostępnił szczegółowych danych przedklinicznych, powołując się na długotrwałe stosowanie tetracyklin u ludzi. Podsumowując, dostępne dane niekliniczne nie wskazują na szczególne ryzyko toksyczne, genotoksyczne czy rakotwórcze tetracykliny przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi. Jednakże konieczne jest dalsze monitorowanie, zwłaszcza w kontekście potencjalnych efektów długoterminowych i wpływu na reprodukcję.
antybiotyk o szerokim spektrum, antybiotyki tetracyklinowe, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, chlorowodorek tetracykliny, cytrynian bizmutu potasu, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, kortykosteroid, limecyklina, metronidazol, minocyklina, mutagenność, nowotwór nadnerczy, nowotwór tarczycy, oksytetracyklina, opóźnienie rozwoju kośćca, przysadka mózgowa, tetracyklina, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, triamcynolon, zaburzenie płodności
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tractiva 10 mg

Przedkliniczne badania toksykologiczne arypiprazolu, substancji czynnej leku Tractiva, wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy ekspozycjach odpowiadających lub niższych niż maksymalne dawki terapeutyczne. W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów (20-60 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano toksyczne zmiany w nadnerczach, takie jak gromadzenie lipofuscyny i obumieranie komórek miąższowych, przy ekspozycji 3-10-krotnie wyższej niż u ludzi. U samic szczurów w dawce 60 mg/kg mc./dobę (10-krotna ekspozycja względem ludzi) stwierdzono zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy. U małp podawano dawki 25-125 mg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji 1-3 lub 16-81-krotnie wyższej niż u ludzi, gdzie zaobserwowano kamicę żółciową związaną z odkładaniem siarczanowych metabolitów arypiprazolu w żółci. W badaniach genotoksyczności arypiprazol nie wykazał działania mutagennego, a profil toksyczności u młodych zwierząt był porównywalny z dorosłymi, bez dowodów neurotoksyczności czy negatywnego wpływu na rozwój.
arypiprazol, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, karcynogenność, komórki miąższowe, lipofuscyna, metabolity arypiprazolu, mineralizacja kości, nadnercza, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, profil bezpieczeństwa leku, teratogenność, toksyczność ciążowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, związki siarczanowe
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xedine HA dla dzieci

Ksylometazolina chlorowodorek w stężeniu 0,5 mg/ml, stosowana w formie aerozolu do nosa (Xedine HA dla dzieci), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na leki sympatykomimetyczne oraz u osób z chorobami układu krążenia, nadciśnieniem tętniczym, nadczynnością tarczycy, cukrzycą, przerostem gruczołu krokowego czy guzem chromochłonnym. U pacjentów z zespołem długiego odstępu QT istnieje zwiększone ryzyko ciężkich arytmii komorowych, co wymaga dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Objawy niepożądane obejmują bezsenność, zawroty głowy, drżenia, zaburzenia rytmu serca oraz podwyższone ciśnienie tętnicze.
alergiczne zapalenie błony śluzowej, arytmia komorowa, bezsenność, choroba niedokrwienna serca, choroba układu krążenia, cukrzyca, drżenie mięśni, efekt z odbicia, guz chromochłonny, ksylometazoliny chlorowodorek, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, nowotwór nadnerczy, obrzęk błony śluzowej nosa, podwyższone ciśnienie tętnicze, polekowe zapalenie błony śluzowej, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, przewlekły obrzęk błony śluzowej, rhinitis medicamentosa, rhinitis sicca, suche zapalenie błony śluzowej, zaburzenia rytmu serca, zanik błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zespół długiego QT
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apiprax 15 mg

Dane przedkliniczne dotyczące arypiprazolu, substancji czynnej leku Apiprax, obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Toksyczność po podaniu wielokrotnym ujawniała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki kliniczne, m.in. toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę (AUC 3-10-krotnie wyższe niż u ludzi), zwiększona częstość nowotworów nadnerczy przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC >10-krotnie wyższe), oraz kamica żółciowa u małp przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę (AUC 1-3-krotnie wyższe niż u ludzi). W badaniach na młodych zwierzętach nie stwierdzono neurotoksyczności ani negatywnego wpływu na rozwój, a badania genotoksyczności potwierdziły brak właściwości genotoksycznych arypiprazolu.
arypiprazol, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, metabolity hydroksylowane, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, ocena farmakologiczna bezpieczeństwa, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rak nadnerczy, toksyczność, toksyczność ciążowa, toksyczność nadnerczy, toksyczność reprodukcyjna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tetracyclinum TZF 250 mg

Przedkliniczne badania chlorowodorku tetracykliny wskazują na potencjalne ryzyko mutagenności oraz możliwe działanie onkogenne, co wynika z pozytywnych wyników testów mutagenności in vitro oraz obserwacji efektów karcinogennych u innych tetracyklin, takich jak oksytetracyklina (indukująca nowotwory nadnerczy i przysadki mózgowej u szczurów) oraz minocyklina (wykazująca działanie onkogenne w tarczycy szczurów). Brak jest jednak długoterminowych badań karcinogennych bezpośrednio dotyczących tetracykliny, co ogranicza jednoznaczną ocenę jej potencjału karcinogennego. Wyniki te sugerują konieczność ostrożności przy długotrwałym stosowaniu tego antybiotyku.
antybiotyk, badanie przedkliniczne, chlorowodorek tetracykliny, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie onkogenne, funkcja reprodukcyjna, funkcja rozrodcza, męska płodność, minocyklina, nowotwór nadnerczy, oksytetracyklina, płodność u samców, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, przysadka mózgowa, tarczyca, test mutagenności, uszkodzenie materiału genetycznego, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aribit ODT 30 mg

Dane przedkliniczne arypiprazolu, substancji czynnej Aribit ODT, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Toksyczność po wielokrotnym podaniu ujawniała się głównie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane u ludzi (np. 20-60 mg/kg mc./dobę u szczurów, co odpowiada 3-10-krotnej ekspozycji AUC u ludzi). Zaobserwowano toksyczny wpływ na nadnercza (gromadzenie lipofuscyny, obumieranie komórek miąższowych) oraz zwiększoną częstość raka nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (10-krotna ekspozycja AUC). U małp stwierdzono kamicę żółciową związaną z odkładaniem siarczanowych metabolitów arypiprazolu przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę (1-3x AUC u ludzi), jednak stężenia tych metabolitów w żółci ludzkiej były znacznie niższe (6% stężenia małp). Badania genotoksyczności wykazały brak właściwości genotoksycznych, a profil toksyczności u młodych zwierząt był porównywalny z dorosłymi, bez dowodów neurotoksyczności czy zaburzeń rozwojowych.
arypiprazol, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, dawka subterapeutyczna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, metabolity hydroksylowane, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, rak nadnercza, rakotwórczość, stan stacjonarny, toksyczność ciążowa, toksyczność nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wpływ na rozród, związki siarczanowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tractiva 5 mg

Przedkliniczne badania arypiprazolu, substancji czynnej preparatu Tractiva, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych, w tym oceny bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki wskazują na brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych, z toksycznymi efektami obserwowanymi jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane (np. toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 3-10-krotnej ekspozycji AUC w stosunku do ludzi). W badaniach długoterminowych u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (ponad 10-krotna ekspozycja AUC względem ludzi), jednak margines bezpieczeństwa pozostaje wysoki, gdyż dawka bez efektów nowotworowych odpowiadała 7-krotnej ekspozycji u ludzi. U małp stwierdzono kamicę żółciową przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, związane z odkładaniem siarczanowych metabolitów arypiprazolu, jednak stężenia tych metabolitów u ludzi przy dawce 30 mg/dobę były znacznie niższe (6% stężenia u małp) i poniżej granicy rozpuszczalności in vitro, co potwierdza bezpieczeństwo kliniczne.
arypiprazol, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, gruczolak, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, komórki miąższowe nadnerczy, lipofuscyna, metabolit arypiprazolu, mineralizacja kości, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, pole pod krzywą stężenia, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, związek siarczanowy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apra-swift 10 mg

Arypiprazol, substancja czynna preparatu Apra-swift, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój nie wykazały istotnego zagrożenia klinicznego przy stosowaniu dawek terapeutycznych (10 mg, 15 mg, 30 mg). Toksyczne efekty, takie jak gromadzenie lipofuscyny i obumieranie komórek miąższowych nadnerczy u szczurów, czy zwiększona częstość nowotworów nadnerczy u samic szczurów, obserwowano jedynie przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji 3-10 razy wyższej niż u ludzi przy maksymalnej dawce. Kamica żółciowa u małp pojawiła się przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, z ekspozycją 1-3 razy wyższą niż u ludzi, jednak stężenia metabolitów w żółci ludzkiej były znacznie niższe (6% stężenia małp), co ogranicza znaczenie kliniczne tego zjawiska.
arypiprazol, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, lipofuscyna, margines bezpieczeństwa, metabolit arypiprazolu, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, obumieranie komórek miąższowych, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rak nadnerczy, substancja czynna, toksyczność nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, właściwość genotoksyczna, wpływ na reprodukcję, związek hydroksylowany
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ABILIUM 5 mg

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa arypiprazolu, uzyskane w ramach standardowych badań farmakologicznych, nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu klinicznym. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane dawki u ludzi. W badaniach na szczurach podawano dawki 20-60 mg/kg mc./dobę przez 104 tygodnie, co odpowiada ekspozycji AUC 3-10-krotnie wyższej niż u ludzi, i zaobserwowano zmiany w nadnerczach, w tym gromadzenie lipofuscyny oraz obumieranie komórek miąższowych. U samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC >10-krotne względem ludzi) stwierdzono zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy. W badaniach na małpach dawki 25-125 mg/kg mc./dobę (AUC 1-3-krotnie wyższe niż u ludzi) wiązały się z kamicą żółciową, jednak stężenia metabolitów w żółci u ludzi przy dawce 30 mg/dobę były znacznie niższe i nie przekraczały 6% stężeń obserwowanych u małp, co wskazuje na ograniczone ryzyko kliniczne. Nie wykazano neurotoksyczności ani negatywnego wpływu na rozwój młodych zwierząt, a badania genotoksyczności potwierdziły brak właściwości genotoksycznych arypiprazolu.
arypiprazol, AUC, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, lipofuscyna, metabolit arypiprazolu, mineralizacja kości, nadnercze, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, obumieranie komórek, rak nadnercza, teratogenność, toksyczność ciążowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, związki hydroksylowane
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxycyclinum TZF 100 mg

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa doksycykliny wskazują na istotne luki w ocenie potencjału karcynogennego i mutagennego tego antybiotyku. Brak jest długoterminowych badań na zwierzętach oceniających karcynogenność doksycykliny, jednak dane z innych tetracyklin, takich jak oksytetracyklina i minocyklina, wykazały indukcję nowotworów nadnerczy, przysadki mózgowej oraz tarczycy u szczurów. Podobnie, brak bezpośrednich badań mutagenności doksycykliny, choć tetracyklina i oksytetracyklina wykazały pozytywne wyniki w testach mutagenności in vitro na komórkach zwierzęcych, co sugeruje potencjalne ryzyko mutagenne również dla doksycykliny.
Doxycyclinum TZF, minocyklina, mutagenność, nowotwór nadnerczy, nowotwór tarczycy, oksytetracyklina, płodność samców, płodność samic, płodność zwierząt, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa przedkliniczny, przysadka mózgowa, tetracyklina, zdrowie reprodukcyjne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arpixor 10 mg

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa arypiprazolu obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. W badaniach długoterminowych na szczurach (20-60 mg/kg m.c./dobę przez 104 tygodnie) zaobserwowano toksyczny wpływ na nadnercza oraz zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy przy ekspozycji 3-10-krotnie wyższej niż u ludzi stosujących maksymalną zalecaną dawkę. U małp podawanie dawek 25-125 mg/kg m.c./dobę przez 39 tygodni skutkowało kamicą żółciową, przy ekspozycji 1-3-krotnie wyższej niż u ludzi (lub 16-81-krotnie wyższej w przeliczeniu na mg/m² pc). W badaniach na młodych szczurach i psach profil toksyczności był zbliżony do dorosłych, bez dowodów neurotoksyczności. Arypiprazol nie wykazuje właściwości genotoksycznych w standardowych testach.
arypiprazol, AUC, działanie teratogenne, ekspozycja lekowa, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, metabolity hydroksylowane, mineralizacja kości płodu, nadnercza, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, rak nadnercza, rakotwórczość, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, związki siarczanowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apra 5 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa arypiprazolu obejmowały szeroki zakres testów farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki niekliniczne nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu klinicznym, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne. Wśród obserwowanych efektów toksycznych odnotowano zmiany w nadnerczach szczurów (dawki 20-60 mg/kg/dobę, AUC 3-10-krotnie wyższe niż u ludzi), zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg/dobę (AUC >10-krotnie wyższe niż u ludzi) oraz kamicę żółciową u małp przy dawkach 25-125 mg/kg/dobę (AUC 1-3-krotnie wyższe niż u ludzi). Warto podkreślić, że ekspozycja niepowodująca nowotworów u szczurów odpowiadała 7-krotnej ekspozycji u ludzi po zalecanej dawce 30 mg/dobę.
arypiprazol, barwnik lipofuscyny, dawka subterapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gruczolak, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, metabolit arypiprazolu, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, obumieranie komórek miąższowych, rak nadnerczy, siarczanowe sprzężone związki, stan stacjonarny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny, zmiany w nadnerczach
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aripsan 5 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa arypiprazolu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz wpływu na reprodukcję. Wyniki wskazują, że przy stosowaniu terapeutycznych dawek (do 30 mg/dobę) nie stwierdzono istotnego ryzyka toksycznego dla pacjentów. W badaniach na szczurach wykazano toksyczny wpływ na nadnercza (gromadzenie lipofuscyny, obumieranie komórek) przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 3-10-krotnej ekspozycji AUC u ludzi. U samic szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (>10× AUC u ludzi), jednak ekspozycja niepowodująca nowotworów odpowiadała 7-krotnej ekspozycji u ludzi. W badaniach na małpach dawki 25-125 mg/kg mc./dobę (1-3× AUC u ludzi) powodowały kamicę żółciową, jednak stężenia metabolitów w żółci ludzkiej były znacznie niższe (6% stężenia małp), co sugeruje niskie ryzyko u ludzi.
badania genotoksyczności, badania toksykologiczne, dawka subterapeutyczna, efekt teratogenny, genotoksyczność, gruczolak nadnerczy, kamica żółciowa, lipofuscyna, metabolity arypiprazolu, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, obumieranie komórek miąższowych, rak nadnerczy, rakotwórczość, toksyczność ciążowa, toksyczność nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność wątrobowo-żółciowa, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję, związki siarczanowe