komórki miąższowe nadnerczy

Komórki miąższowe nadnerczy to wyspecjalizowane komórki tworzące funkcjonalną tkankę gruczołów nadnerczy, odpowiedzialne za syntezę i wydzielanie hormonów steroidowych oraz katecholamin. W nadnerczach wyróżniamy dwie odrębne struktury: korę i rdzeń, które zawierają różne typy komórek miąższowych o odmiennym pochodzeniu embriologicznym i funkcjach.

Kora nadnerczy, stanowiąca około 80-90% masy narządu, zawiera komórki miąższowe ułożone w trzy warstwy: warstwę kłębkowatą (zona glomerulosa), produkującą mineralokortykoidy (głównie aldosteron); warstwę pasmowatą (zona fasciculata), wytwarzającą glikokortykoidy (głównie kortyzol); oraz warstwę siatkowatą (zona reticularis), odpowiedzialną za produkcję androgenów nadnerczowych (DHEA, DHEA-S).

Rdzeń nadnerczy tworzą chromafilne komórki miąższowe, które syntetyzują i magazynują katecholaminy – adrenalinę i noradrenalinę. Te neuroendokrynne komórki pochodzą z grzebienia nerwowego i funkcjonalnie są związane z układem współczulnym, stanowiąc część układu chromafinowego.

Zaburzenia funkcji komórek miąższowych nadnerczy mogą prowadzić do szeregu chorób endokrynologicznych, takich jak zespół Cushinga, zespół Conna, niedoczynność kory nadnerczy (choroba Addisona) czy pheochromocytoma. Diagnostyka tych schorzeń obejmuje badania hormonalne, obrazowe oraz w niektórych przypadkach badania genetyczne.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tractiva 20 mg

Przedkliniczne badania arypiprazolu, substancji czynnej leku Tractiva, wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane dawki kliniczne, co potwierdza ograniczone ryzyko działań niepożądanych w praktyce. U szczurów podawanie dawek 20-60 mg/kg mc./dobę przez 104 tygodnie skutkowało toksycznym wpływem na nadnercza, w tym gromadzeniem lipofuscyny i obumieraniem komórek miąższowych, przy ekspozycji AUC 3-10-krotnie wyższej niż u ludzi. Zwiększona częstość nowotworów nadnerczy u samic szczurów wystąpiła przy dawce 60 mg/kg mc./dobę, odpowiadającej ekspozycji AUC ponad 10-krotnie wyższej niż u ludzi, przy czym brak nowotworów przy ekspozycji 7-krotnie wyższej niż u ludzi. U małp zaobserwowano kamicę żółciową po dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, przy ekspozycji AUC 1-3 razy wyższej niż u ludzi, jednak stężenia metabolitów w żółci u ludzi były znacznie niższe (6%) niż u zwierząt i poniżej granicy rozpuszczalności in vitro.
arypiprazol, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, dawka subterapeutyczna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak nadnerczy, kamica żółciowa, komórki miąższowe nadnerczy, lipofuscyna, metabolity hydroksylowane, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, stan stacjonarny, toksyczność ciążowa, toksyczność nadnerczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aripilek 5 mg

Aripiprazol, substancja czynna preparatu Aripilek, przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy dawkach terapeutycznych. Toksyczne efekty, takie jak gromadzenie lipofuscyny i obumieranie komórek miąższowych nadnerczy u szczurów, pojawiały się przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 3-10-krotnej ekspozycji AUC w stosunku do maksymalnej dawki u ludzi. Długoterminowo zaobserwowano wzrost częstości nowotworów nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (>10-krotna ekspozycja AUC). W badaniach na naczelnych stwierdzono kamicę żółciową przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, z ekspozycją AUC 1-3 razy wyższą niż u ludzi, jednak stężenia metabolitów w żółci ludzkiej pozostawały znacznie poniżej progu rozpuszczalności in vitro.
arypiprazol, badanie genotoksyczności, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolak nadnerczy, kamica żółciowa, komórki miąższowe nadnerczy, lipofuscyna, metabolity hydroksylowane, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, rak nadnerczy, stężenie w żółci, toksyczność ciążowa, toksyczność nadnerczy, toksyczność reprodukcyjna, związki siarczanowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tractiva 5 mg

Przedkliniczne badania arypiprazolu, substancji czynnej preparatu Tractiva, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych, w tym oceny bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki wskazują na brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych, z toksycznymi efektami obserwowanymi jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane (np. toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 3-10-krotnej ekspozycji AUC w stosunku do ludzi). W badaniach długoterminowych u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (ponad 10-krotna ekspozycja AUC względem ludzi), jednak margines bezpieczeństwa pozostaje wysoki, gdyż dawka bez efektów nowotworowych odpowiadała 7-krotnej ekspozycji u ludzi. U małp stwierdzono kamicę żółciową przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, związane z odkładaniem siarczanowych metabolitów arypiprazolu, jednak stężenia tych metabolitów u ludzi przy dawce 30 mg/dobę były znacznie niższe (6% stężenia u małp) i poniżej granicy rozpuszczalności in vitro, co potwierdza bezpieczeństwo kliniczne.
arypiprazol, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, gruczolak, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, komórki miąższowe nadnerczy, lipofuscyna, metabolit arypiprazolu, mineralizacja kości, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, pole pod krzywą stężenia, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, związek siarczanowy

komórki miąższowe nadnerczy

Powiązane wpisy

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tractiva 20 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aripilek 5 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tractiva 5 mg