badanie obrazowe tarczycy

Badanie obrazowe tarczycy to diagnostyczna procedura medyczna wykorzystywana do wizualizacji struktury i funkcji gruczołu tarczowego. Najczęściej stosowane metody to ultrasonografia (USG), scyntygrafia, tomografia komputerowa (TK) oraz rezonans magnetyczny (MR).

USG tarczycy stanowi podstawowe, nieinwazyjne badanie pierwszego wyboru, umożliwiające ocenę wielkości, echogeniczności i unaczynienia gruczołu oraz wykrycie zmian ogniskowych. Scyntygrafia tarczycy wykorzystuje izotopy promieniotwórcze (najczęściej technet-99m lub jod-123) do oceny funkcjonalnej tkanki tarczycowej, różnicując zmiany aktywne (gorące) od nieaktywnych metabolicznie (zimnych).

Tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny tarczycy są metodami uzupełniającymi, stosowanymi głównie w diagnostyce dużych woli, ocenie stosunku tarczycy do okolicznych struktur anatomicznych oraz w diagnostyce zmian nowotworowych. Badania obrazowe tarczycy mają kluczowe znaczenie w diagnostyce chorób autoimmunologicznych (choroba Hashimoto, choroba Gravesa-Basedowa), guzków tarczycy oraz monitorowaniu efektów leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl