aktywność immunomodulująca

Aktywność immunomodulująca odnosi się do zdolności substancji lub związków do modyfikowania funkcji układu immunologicznego. Immunomodulatory mogą wzmacniać (immunostymulacja) lub osłabiać (immunosupresja) odpowiedź immunologiczną organizmu, a także regulować jej równowagę.

W praktyce klinicznej substancje o aktywności immunomodulującej wykorzystywane są w leczeniu chorób autoimmunologicznych, nowotworów, infekcji oraz w transplantologii. Do immunomodulatorów zaliczamy m.in. cytokiny, przeciwciała monoklonalne, glikokortykosteroidy, leki biologiczne oraz niektóre naturalne związki roślinne.

Mechanizmy działania immunomodulatorów obejmują wpływ na proliferację i różnicowanie komórek immunokompetentnych, modulację wydzielania cytokin i chemokin, regulację ekspresji cząsteczek kostymulujących oraz modyfikację procesów prezentacji antygenów. Wybór odpowiedniego immunomodulatora zależy od stanu klinicznego pacjenta i pożądanego efektu terapeutycznego.

Współczesne badania koncentrują się na opracowaniu selektywnych immunomodulatorów, które działałyby punktowo na określone szlaki immunologiczne, minimalizując działania niepożądane. Szczególnie obiecujące są terapie celowane wykorzystujące inhibitory punktów kontrolnych układu immunologicznego, które zrewolucjonizowały leczenie niektórych typów nowotworów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl