ondansetron chlorowodorek dwuwodny

Ondansetron chlorowodorek dwuwodny to aktywna postać ondansetronu – selektywnego antagonisty receptorów serotoninowych 5-HT3. Związek ten blokuje receptory 5-HT3 zarówno w ośrodkowym układzie nerwowym, jak i w zakończeniach nerwów obwodowych, co skutecznie hamuje odruch wymiotny.

Substancja ta jest powszechnie stosowana w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią, a także w okresie pooperacyjnym. Wykazuje szczególną skuteczność w kontrolowaniu wymiotów wczesnych, występujących w ciągu 24 godzin od podania chemioterapeutyków o silnym i umiarkowanym potencjale emetogennym.

Ondansetron chlorowodorek dwuwodny jest dostępny w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym tabletek, roztworu do wstrzykiwań oraz tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Dawkowanie zależy od wskazania klinicznego oraz wieku pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy, zaparcia oraz przejściowe zaburzenia czynności wątroby.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Skład i postać leku – Ondansetron Kabi 0,08 mg/ml

Lek Ondansetron Kabi dostępny jest w postaci roztworu do infuzji w stężeniach 0,08 mg/ml oraz 0,16 mg/ml ondansetronu chlorowodorku dwuwodnego. Roztwór jest bezbarwny, przezroczysty, o pH 3,3-4,0 i osmolalności 270-330 mOsmol/kg. Opakowania obejmują butelki LDPE o pojemnościach 50 ml (4 mg lub 8 mg substancji czynnej) oraz 100 ml (8 mg substancji czynnej), z zawartością sodu wynoszącą 3,57 mg/ml, co jest istotne przy stosowaniu u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Produkt należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, okres ważności wynosi 3 lata, a po otwarciu butelki lek należy zużyć niezwłocznie. Przed podaniem konieczna jest ocena wizualna roztworu, który powinien być pozbawiony cząstek stałych.
ceftazydym, cisplatyna, cyklofosfamid, cytrynian sodu, deksametazon, deksametazon sodu fosforan, dieta niskosodowa, doksorubicyna, etopozyd, fluorouracyl, guma poliizoprenowa, karboplatyna, kwas cytrynowy, kwas solny, LDPE, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, osmolalność, pH, roztwór do infuzji, wodorotlenek sodu
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ondansetron Accord 4 mg

Ondansetron, dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań zawierającego 2 mg substancji czynnej na ml, charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym zależnym od drogi podania. Po podaniu doustnym dawki 8 mg osiąga maksymalne stężenie w osoczu około 30 ng/ml po 1,5 godziny, z biodostępnością 55-60%. Podanie dożylne 4 mg w infuzji 5-minutowej skutkuje stężeniem maksymalnym około 65 ng/ml, a domięśniowe – 25 ng/ml po 10 minutach. Objętość dystrybucji wynosi około 140 litrów, a okres półtrwania około 3 godziny. Wiązanie z białkami osocza jest umiarkowane (70-76%). Metabolizm wątrobowy jest główną drogą eliminacji, z mniej niż 5% dawki wydalanej niezmienionej z moczem. Polimorfizm enzymu CYP2D6 nie wpływa na farmakokinetykę leku, a parametry pozostają stabilne po wielokrotnym podaniu.
biodostępność leku, biodostępność po podaniu doustnym, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czopek, ekspozycja ogólnoustrojowa, enzym CYP2D6, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens ogólnoustrojowy, klirens znormalizowany, lek zobojętniający, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm przedwątrobowy, metabolizm wątrobowy, nudność i wymioty, nudności i wymioty pooperacyjne, objętość dystrybucji, odstęp QTcF, okres półtrwania, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, parametr farmakokinetyczny, podanie domięśniowe, podanie doustne, podanie dożylne, polimorfizm debryzochiny, roztwór do wstrzykiwań, stężenie w osoczu, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ondansetron Accord 8 mg

Ondansetron Accord, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań/do infuzji w ampułko-strzykawkach o stężeniu 2 mg/ml (dawki 4 mg w 2 ml oraz 8 mg w 4 ml), nie wykazuje negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjentów. Badania psychomotoryczne potwierdzają brak efektu sedatywnego oraz brak upośledzenia sprawności niezbędnej do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Substancje pomocnicze, takie jak 3,60 mg sodu na 1 ml roztworu (w postaci sodu cytrynianu, sodu chlorku i sodu wodorotlenku), również nie wpływają na zdolności psychomotoryczne, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa farmakoterapii ondansetronem w tym zakresie.
ampułko-strzykawka, badanie psychomotoryczne, chemioterapia, chlorek sodu, cytrynian sodu, droga podania, efekt sedatywny, lek parenteralny, ondansetron, ondansetron accord, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, postać roztworu, procedura medyczna, roztwór do wstrzykiwań, sprawność psychoruchowa, substancja czynna, substancja pomocnicza, wodorotlenek sodu, zdolność psychomotoryczna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml

Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ondansetron (chlorowodorek dwuwodny) lub inne składniki preparatu oraz u osób stosujących jednocześnie apomorfinę, co może prowadzić do poważnych interakcji lekowych. Preparat zawiera ondansetron w stężeniu 2 mg/ml, co odpowiada dawce 4 mg w ampułce 2 ml oraz 8 mg w ampułce 4 ml. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu dotyczącego wcześniejszych reakcji alergicznych na leki z grupy antagonistów receptora 5-HT3, stosowania apomorfiny oraz innych nadwrażliwości lekowych.
antagonista receptora 5-HT3, apomorfina, choroba Parkinsona, dysfagia, działanie niepożądane, farmakoterapia, interakcja lekowa, leczenie przeciwwymiotne, nadwrażliwość, ondansetron, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zofran 2 mg/ml

Lek Zofran w postaci roztworu do wstrzykiwań (2 mg/ml) zawiera ondansetron chlorowodorek dwuwodny, wykazujący działanie przeciwwymiotne. Preparat dostępny jest w ampułkach zawierających 4 mg ondansetronu w 2 ml roztworu lub 8 mg w 4 ml, z możliwością podania dożylnego lub domięśniowego. W populacji dorosłych wskazania obejmują profilaktykę i leczenie nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią przeciwnowotworową, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym, zarówno premedykacyjnie, jak i interwencyjnie. U dzieci lek stosowany jest w zapobieganiu nudności i wymiotów po chemioterapii (od 6. miesiąca życia) oraz w leczeniu pooperacyjnym (od 1. miesiąca życia), przy czym w tym ostatnim wskazaniu zalecane jest wyłącznie powolne wstrzyknięcie dożylne, ze względu na brak danych dotyczących podawania doustnego.
chemioterapia nowotworowa, chemioterapia przeciwnowotworowa, cytostatyki, działanie przeciwwymiotne, nudności i wymioty, nudności i wymioty pooperacyjne, ondansetron, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, podanie domięśniowe, podanie dożylne, populacja pediatryczna, premedykacja, wstrzyknięcie dożylne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ondansetron Accord 4 mg

Ondansetron Accord jest dostępny w roztworze do wstrzykiwań w dawkach 4 mg (2 ml) i 8 mg (4 ml), gdzie 1 ml zawiera 2 mg ondansetronu. Dawkowanie jest dostosowane do wskazań, wieku i stanu pacjenta, z dawkami od 8 mg do 32 mg na dobę. W profilaktyce nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią i radioterapią zaleca się pojedynczą dawkę 8 mg dożylnie lub domięśniowo przed terapią, a następnie 8 mg doustnie co 12 godzin. W przypadku silnie wymiotnej chemioterapii, np. dużych dawek cisplatyny, stosuje się dawkę początkową do 16 mg dożylnie w infuzji trwającej co najmniej 15 minut, z możliwością podania dodatkowych dawek 8 mg co 4 godziny, nie przekraczając łącznie 32 mg/dobę. U dzieci od 6 miesięcy dawki oblicza się na podstawie powierzchni ciała (5 mg/m² i.v., max 8 mg) lub masy ciała (0,15 mg/kg i.v., max 8 mg), z dawkami doustnymi odpowiednio 2-4 mg co 12 godzin do 5 dni. W profilaktyce i leczeniu nudności pooperacyjnych stosuje się pojedynczą dawkę 4 mg i.v. lub domięśniowo, lub 16 mg doustnie przed znieczuleniem.
chemioterapia o działaniu wymiotnym, cisplatyna, dawkowanie w populacjach szczególnych, deksametazon, infuzja dożylna, klirens leku, metabolizm sparteiny, nudności i wymioty po chemioterapii, nudności i wymioty pooperacyjne, okres półtrwania leku, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, syrop leczniczy, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Skład i postać leku – Ondansetron Kabi 0,16 mg/ml

Ondansetron Kabi jest dostępny w postaci roztworu do infuzji w dwóch stężeniach: 0,08 mg/ml (butelki 50 ml zawierające 4 mg oraz 100 ml zawierające 8 mg ondansetronu) oraz 0,16 mg/ml (butelka 50 ml zawierająca 8 mg ondansetronu). Roztwór jest przezroczysty, bezbarwny, o pH 3,3-4,0 i osmolalności 270-330 mOsmol/kg. Produkt zawiera substancję pomocniczą – sód w ilości 3,57 mg/ml, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Skład uzupełniają substancje stabilizujące i regulujące pH, takie jak chlorek sodu, cytrynian sodu, kwas cytrynowy, kwas solny i wodorotlenek sodu. Produkt jest pakowany w butelki LDPE z wieczkiem z PE lub PP i korek z gumy poliizoprenowej, przeznaczony do jednorazowego użytku po ocenie wizualnej roztworu.
ceftazydym, chlorek magnezu, chlorek sodu, cisplatyna, cyklofosfamid, cytrynian sodu, deksametazon, doksorubicyna, etopozyd, fluorouracyl, fosforan sodu deksametazonu, guma poliizoprenowa, karboplatyna, kwas cytrynowy, kwas solny, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, polietylen, roztwór do infuzji, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml

Ondansetron Kabi w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 2 mg/ml (ampułki 2 ml zawierające 4 mg oraz 4 ml zawierające 8 mg ondansetronu) jest wskazany u dorosłych do leczenia nudności i wymiotów indukowanych cytotoksyczną chemioterapią o wysokim potencjale emetogennym, radioterapią (zwłaszcza całego ciała lub jamy brzusznej) oraz do profilaktyki i leczenia pooperacyjnych nudności i wymiotów (PONV). W populacji pediatrycznej lek stosuje się w leczeniu CINV u dzieci od 6. miesiąca życia oraz w profilaktyce i terapii PONV u dzieci od 1. miesiąca życia. Preparat jest klarownym, bezbarwnym roztworem do wstrzykiwań, który powinien być podawany pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego, z uwzględnieniem odpowiednich dawek i wskazań wiekowych.
chemioterapia przeciwnowotworowa, chirurgia dziecięca, CINV, lek cytostatyczny, napromienianie całego ciała, nudności i wymioty po chemioterapii, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności po radioterapii, oddział onkologiczny, ondansetron, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, onkologia dziecięca, PONV, potencjał emetogenny, roztwór do wstrzykiwań
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml

Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, zawierający ondansetron chlorowodorek dwuwodny, wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (bardzo często, ≥1/10). Często występują również zaparcia związane z przedłużeniem pasażu jelitowego oraz miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia dożylnego. Rzadko zgłaszane są reakcje nadwrażliwości typu wczesnego, w tym anafilaksja, która może stanowić zagrożenie życia. W zakresie układu nerwowego odnotowano bezwolne zaburzenia ruchowe (reakcje pozapiramidowe, dystonia, dyskineza) oraz napady drgawek (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Rzadko występują zawroty głowy, zwłaszcza przy szybkim podaniu dożylnym, a bardzo rzadko depresja i przejściowa ślepota, która ustępuje zwykle w ciągu 20 minut, często u pacjentów leczonych jednocześnie cisplatyną.
anafilaksja, ból w klatce piersiowej, bradykardia, chemioterapia cisplatyną, czkawka, depresja, dyskineza, napad drgawkowy, napad przymusowego patrzenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, obniżenie odcinka ST, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, pasaż jelitowy, pokrzywka, przejściowa ślepota, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja dystoniczna, reakcja nadwrażliwości typu wczesnego, reakcja pozapiramidowa, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, świąd, torsade de pointes, uderzenie krwi, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zamazane widzenie, zaparcie, zawrót głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych