nudności po radioterapii
Nudności po radioterapii są częstym działaniem niepożądanym, występującym u pacjentów poddawanych leczeniu onkologicznemu. Ryzyko wystąpienia nudności jest szczególnie wysokie przy napromienianiu obszaru jamy brzusznej, całego ciała, mózgu oraz przy radioterapii skojarzonej z chemioterapią.
Mechanizm powstawania nudności po radioterapii wiąże się z uszkodzeniem komórek przewodu pokarmowego, aktywacją strefy wyzwalającej chemoreceptorów w pniu mózgu oraz uwalnianiem serotoniny z komórek enterochromafinowych jelit. Nudności mogą pojawić się już w trakcie pierwszej sesji terapeutycznej lub narastać stopniowo w miarę postępu leczenia.
W postępowaniu profilaktycznym i leczniczym stosuje się antagonistów receptora 5-HT3 (ondansetron, granisetron), antagonistów receptora NK-1 (aprepitant), kortykosteroidy, leki przeciwhistaminowe oraz benzodiazepiny. Ważne jest odpowiednie nawodnienie pacjenta, modyfikacja diety oraz stosowanie małych, częstych posiłków o lekkostrawnym charakterze.
Przewidywanie ryzyka wystąpienia nudności i włączenie odpowiedniego leczenia przeciwwymiotnego przed rozpoczęciem radioterapii znacząco poprawia komfort pacjenta i umożliwia lepszą tolerancję leczenia. Współczesne protokoły leczenia przeciwwymiotnego pozwalają skutecznie kontrolować nudności u większości pacjentów poddawanych radioterapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ondansetron Accord 8 mg
Ondansetron Accord to lek przeciwwymiotny dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań/infuzji, zawierający ondansetron w stężeniu 2 mg/ml, oferowany w dawkach 4 mg (2 ml) oraz 8 mg (4 ml). Wskazania do stosowania u dorosłych obejmują leczenie i profilaktykę nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią cytotoksyczną, radioterapią (szczególnie w obrębie jamy brzusznej i miednicy) oraz w okresie pooperacyjnym. U dzieci lek jest wskazany do leczenia nudności i wymiotów po chemioterapii od 6. miesiąca życia oraz do zapobiegania i leczenia nudności pooperacyjnych od 1. miesiąca życia, przy czym brak jest danych dotyczących doustnego podawania u tej grupy. Preparat charakteryzuje się szybkim początkiem działania dzięki podaniu parenteralnemu, co jest kluczowe w nagłych stanach emetogennych.
ampułko-strzykawka, chemioterapia cytotoksyczna, chlorek sodu, chlorowodorek dwuwodny, cytostatyki, cytrynian sodu, infuzja dożylna, leczenie przeciwnowotworowe, napromienianie jamy brzusznej, nudności i wymioty po chemioterapii, nudności po radioterapii, nudności pooperacyjne, ondansetron, podanie parenteralne, środek przeciwwymiotny, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Ondansetron Kabi w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 2 mg/ml (ampułki 2 ml zawierające 4 mg oraz 4 ml zawierające 8 mg ondansetronu) jest wskazany u dorosłych do leczenia nudności i wymiotów indukowanych cytotoksyczną chemioterapią o wysokim potencjale emetogennym, radioterapią (zwłaszcza całego ciała lub jamy brzusznej) oraz do profilaktyki i leczenia pooperacyjnych nudności i wymiotów (PONV). W populacji pediatrycznej lek stosuje się w leczeniu CINV u dzieci od 6. miesiąca życia oraz w profilaktyce i terapii PONV u dzieci od 1. miesiąca życia. Preparat jest klarownym, bezbarwnym roztworem do wstrzykiwań, który powinien być podawany pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego, z uwzględnieniem odpowiednich dawek i wskazań wiekowych.
chemioterapia przeciwnowotworowa, chirurgia dziecięca, CINV, lek cytostatyczny, napromienianie całego ciała, nudności i wymioty po chemioterapii, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności po radioterapii, oddział onkologiczny, ondansetron, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, onkologia dziecięca, PONV, potencjał emetogenny, roztwór do wstrzykiwań