terapia prednizolonem

Terapia prednizolonem jest powszechnie stosowanym postępowaniem w leczeniu wielu chorób o podłożu zapalnym i autoimmunologicznym. Prednizolon należy do grupy glikokortykosteroidów i charakteryzuje się silnym działaniem przeciwzapalnym, immunosupresyjnym oraz przeciwalergicznym.

Wskazania do zastosowania terapii prednizolonem obejmują m.in. choroby reumatyczne (reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy), choroby zapalne jelit, choroby skóry (pemfigoid, pemfigus), astmę, POChP, sarkoidozę, choroby hematologiczne oraz stany nagłe wymagające szybkiego działania przeciwzapalnego.

Dawkowanie prednizolonu zależy od leczonej jednostki chorobowej, nasilenia objawów oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. Terapia może być prowadzona w schemacie krótkoterminowym (do 14 dni), średnioterminowym (2-6 tygodni) lub długoterminowym (powyżej 6 tygodni), przy czym dłuższe stosowanie wiąże się z większym ryzykiem działań niepożądanych.

Najczęstsze działania niepożądane terapii prednizolonem to: zaburzenia gospodarki węglowodanowej, nadciśnienie tętnicze, zwiększone ryzyko infekcji, osteoporoza, zaburzenia psychiczne, zaćma, jaskra, miopatia posteroidowa oraz charakterystyczne zmiany w wyglądzie zewnętrznym (twarz księżycowata, otyłość centralna, rozstępy).

W przypadku długotrwałej terapii prednizolonem kluczowe jest stopniowe odstawianie leku w celu uniknięcia ostrej niewydolności nadnerczy. Schemat redukcji dawki powinien być indywidualnie dostosowany do pacjenta i zależny od czasu trwania terapii oraz dawki wyjściowej leku.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl