ograniczona mobilność
Ograniczona mobilność to stan, w którym pacjent doświadcza trudności z wykonywaniem ruchów lub przemieszczaniem się. Problem ten może dotyczyć zarówno ograniczeń w zakresie poruszania poszczególnymi częściami ciała, jak i trudności z samodzielnym przemieszczaniem się. Stan ten może być wynikiem różnorodnych czynników, w tym chorób neurologicznych, ortopedycznych, reumatologicznych, urazów, wrodzonych wad czy też procesów starzenia.
Przyczyny ograniczonej mobilności są bardzo zróżnicowane i obejmują m.in. choroby zwyrodnieniowe stawów, stany zapalne, osteoporozę, urazy, udary mózgu, chorobę Parkinsona, stwardnienie rozsiane, dyskopatię, amputacje, otyłość czy długotrwałe unieruchomienie. Konsekwencje obniżonej mobilności mogą być poważne i obejmować szereg powikłań, takich jak zaniki mięśniowe, przykurcze, odleżyny, zakrzepica żył głębokich, infekcje układu oddechowego czy zaburzenia psychiczne.
Diagnostyka ograniczonej mobilności obejmuje dokładny wywiad, badanie fizykalne ze szczególnym uwzględnieniem oceny zakresu ruchów, siły mięśniowej i koordynacji ruchowej. W zależności od podejrzewanej przyczyny wykonuje się badania obrazowe (RTG, USG, MRI), laboratoryjne oraz specjalistyczne testy funkcjonalne. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz obejmować kompleksową rehabilitację, fizjoterapię, stosowanie odpowiednich środków pomocniczych oraz edukację pacjenta i opiekunów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Neoparin 20 mg/0,2 ml
Neoparin (enoksaparyna sodowa) to niskocząsteczkowa heparyna dostępna w ampułko-strzykawkach o stężeniach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml, uzyskiwana przez zasadową depolimeryzację heparyny z błony śluzowej jelit świń. Lek jest wskazany przede wszystkim w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u pacjentów chirurgicznych z umiarkowanym i wysokim ryzykiem, zwłaszcza po zabiegach ortopedycznych, chirurgii ogólnej i onkologicznej. Ponadto stosuje się go u pacjentów internistycznych z ostrymi schorzeniami (np. ostra niewydolność serca, niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenia, choroby reumatyczne) oraz w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), z wyłączeniem masywnych przypadków wymagających trombolizy lub interwencji chirurgicznej. Neoparin jest także zalecany w długotrwałej profilaktyce u pacjentów onkologicznych oraz w zapobieganiu powstawaniu skrzepów podczas hemodializy.
chirurgia ogólna, chirurgia onkologiczna, choroba nowotworowa, choroba reumatyczna, depolimeryzacja heparyny, enoksaparyna sodowa, funkcja nerek, hemodializa, heparyna niskocząsteczkowa, krążenie pozaustrojowe, leczenie trombolityczne, masywna zatorowość płucna, niestabilna dławica piersiowa, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, ograniczona mobilność, ostry zespół wieńcowy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, przezskórna interwencja wieńcowa, schorzenie, uniesienie odcinka ST, wstrzyknięcie podskórne, zabieg chirurgiczny ortopedyczny, zakażenie, zakrzep żylny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał serca bez uniesienia odcinka ST, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Opokan-forte 15 mg
Opokan-forte to lek zawierający meloksykam w dawce 15 mg, dostępny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, przeznaczony do leczenia schorzeń reumatologicznych takich jak zaostrzenia choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) oraz zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK). Tabletki mają jasnożółty kolor, są okrągłe, płaskie, o średnicy 10,7-11,3 mm i zawierają 5,4 mg aspartamu (E 951), co jest istotne dla pacjentów z fenyloketonurią. Wskazania do stosowania różnią się pod względem czasu terapii: krótkotrwałe leczenie zaostrzeń choroby zwyrodnieniowej stawów oraz długotrwałe leczenie objawowe RZS i ZZSK, co odzwierciedla przewlekły charakter tych chorób.
aspartam, choroba autoimmunologiczna, choroba zwyrodnieniowa stawów, dysfagia, fenyloketonuria, meloksykam, ograniczona mobilność, reumatoidalne zapalenie stawów, schorzenie reumatologiczne, spondyloartropatia osiowa, stan zapalny, tabletka ulegająca rozpadowi, terapia przeciwzapalna, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa