Wskazania do stosowania
Neoparin 20 mg/0,2 ml

Wskazania kliniczne leku Neoparin

Neoparin (enoksaparyna sodowa) jest niskocząsteczkową heparyną występującą w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach w różnych dawkach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Lek ten uzyskiwany jest w procesie zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń.¹

Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej

Neoparin jest wskazany w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u pacjentów chirurgicznych z grup umiarkowanego i wysokiego ryzyka. Szczególne wskazania obejmują zabiegi chirurgiczne ortopedyczne oraz zabiegi w chirurgii ogólnej, w tym zabiegi w chirurgii onkologicznej. W tych przypadkach Neoparin zapobiega powstawaniu zakrzepów w układzie żylnym, które mogłyby prowadzić do poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych.²

Lek znajduje również zastosowanie u pacjentów internistycznych z ostrymi schorzeniami i ograniczoną mobilnością, którzy są narażeni na podwyższone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Do głównych ostrych schorzeń kwalifikujących do zastosowania profilaktyki Neoparinem należą:³

• Ostra niewydolność serca
• Niewydolność oddechowa
• Ciężkie zakażenia
• Choroby reumatyczne

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej

Neoparin stosuje się w terapeutycznych dawkach w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP), z wyłączeniem przypadków zatorowości płucnej, które mogą z dużym prawdopodobieństwem wymagać leczenia trombolitycznego lub interwencji chirurgicznej. Pacjent z masywną zatorowością płucną, niestabilny hemodynamicznie lub wymagający intensywnej terapii nie powinien otrzymywać enoksaparyny jako jedynego leku przeciwzakrzepowego.⁴

Przedłużone leczenie ZŻG i ZP w chorobie nowotworowej

Pacjenci z aktywną chorobą nowotworową mają szczególne wskazania do stosowania Neoparinu. Lek zalecany jest w przedłużonym leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz w zapobieganiu nawrotom tych stanów u pacjentów onkologicznych. Choroba nowotworowa zwiększa ryzyko zakrzepowo-zatorowe, a enoksaparyna stanowi skuteczną metodę długoterminowej profilaktyki przeciwzakrzepowej w tej grupie pacjentów.⁵

Hemodializa

Neoparin znajduje zastosowanie w zapobieganiu tworzeniu się skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas zabiegów hemodializy. W tym wskazaniu lek podawany jest najczęściej bezpośrednio do linii tętniczej obwodu pozaustrojowego na początku sesji dializacyjnej.⁶

Ostre zespoły wieńcowe

Neoparin odgrywa istotną rolę w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych (OZW). Wskazania w tym zakresie obejmują:⁷

1. Niestabilną dławicę piersiową oraz zawał serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) – w tych przypadkach enoksaparyna stosowana jest w skojarzeniu z podawanym doustnie kwasem acetylosalicylowym.
2. Świeży zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) – Neoparin stosuje się zarówno u pacjentów leczonych zachowawczo, jak i poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI).⁸

Szczególne warunki stosowania preparatu Neoparin

Lek Neoparin występuje w różnych stężeniach, co umożliwia dobór odpowiedniej dawki w zależności od wskazania klinicznego, masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek. Dostępne są ampułko-strzykawki zawierające enoksaparynę sodową w ilości odpowiadającej: 2000 j.m. (20 mg) w 0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg) w 0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg) w 0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg) w 0,8 ml i 10 000 j.m. (100 mg) w 1,0 ml wody do wstrzykiwań.⁹

W przypadku kwalifikacji pacjenta do leczenia Neoparinem należy uwzględnić szereg czynników, które determinują wybór dawki oraz czas trwania terapii:

Bezwzględnie należy pamiętać, że enoksaparynę podaje się we wstrzyknięciach podskórnych w sytuacjach profilaktycznych i leczniczych, a szczególne warunki stosowania (np. w hemodializie czy ostrych zespołach wieńcowych) mogą wymagać modyfikacji drogi podania.¹⁰