Dawkowanie i sposób podawania leku Neoparin

Neoparin (enoksaparyna sodowa) jest dostępny w pięciu dawkach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml, jako roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach. Każda dawka zawiera enoksaparynę sodową (Enoxaparinum natricum) w ilości odpowiadającej określonej jednostce aktywności anty-Xa w wodzie do wstrzykiwań.¹

Dawkowanie w zapobieganiu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

Pacjenci chirurgiczni – grupa umiarkowanego ryzyka

U pacjentów z umiarkowanym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej zalecana dawka enoksaparyny sodowej wynosi 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie należy rozpocząć 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym. Minimalny okres stosowania profilaktyki powinien wynosić 7-10 dni, niezależnie od stanu pacjenta (np. przywrócenia mobilności). Profilaktykę należy kontynuować dopóki występuje istotne ograniczenie sprawności ruchowej pacjenta.²

Pacjenci chirurgiczni – grupa wysokiego ryzyka

U pacjentów z wysokim ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej zalecana dawka enoksaparyny sodowej wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Podawanie najlepiej rozpocząć 12 godzin przed zabiegiem chirurgicznym. Jeśli istnieje potrzeba rozpoczęcia profilaktyki wcześniej niż 12 godzin przed zabiegiem, ostatnie wstrzyknięcie należy wykonać nie później niż 12 godzin przed zabiegiem, a następnie ponownie rozpocząć podawanie produktu 12 godzin po zabiegu.³

W przypadku pacjentów poddawanych dużym zabiegom chirurgii ortopedycznej zaleca się przedłużoną profilaktykę do 5 tygodni. U pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym w obrębie jamy brzusznej lub miednicy z powodu choroby nowotworowej, przedłużona profilaktyka powinna trwać 4 tygodnie.⁴

Pacjenci internistyczni

U pacjentów internistycznych zalecana dawka enoksaparyny sodowej wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie należy prowadzić przez co najmniej 6 do 14 dni, niezależnie od stanu pacjenta (np. mobilności). Nie określono korzyści ze stosowania leczenia przez czas dłuższy niż 14 dni.⁵

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej

Enoksaparyna sodowa może być podawana podskórnie w dwóch schematach dawkowania:⁶

• 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę – schemat zalecany u pacjentów bez powikłań, z niskim ryzykiem nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
• 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę – schemat zalecany u wszystkich innych pacjentów, np. u osób z otyłością, z objawową zatorowością płucną, chorobą nowotworową, z nawrotową żylną chorobą zakrzepowo-zatorową lub z zakrzepicą proksymalną (żyły biodrowej)

Leczenie enoksaparyną sodową przepisuje się średnio na okres 10 dni. Leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi należy rozpocząć, gdy jest to właściwe.⁷

Przedłużone leczenie pacjentów z chorobą nowotworową

W przedłużonym leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz zapobieganiu ich nawrotom u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową zaleca się następujący schemat:⁸

1. 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę we wstrzyknięciach podskórnych przez 5 do 10 dni
2. następnie 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym przez okres do 6 miesięcy

Korzyści z przedłużonego leczenia przeciwzakrzepowego należy ponownie ocenić po 6 miesiącach leczenia.⁹

Zapobieganie tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy

Zalecana dawka wynosi 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) enoksaparyny sodowej. U pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia dawkę należy zmniejszyć do:¹⁰

• 50 j.m./kg mc. (0,5 mg/kg mc.) – w przypadku stosowania podwójnego dostępu naczyniowego
• 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) – jeśli dostęp naczyniowy jest pojedynczy

Enoksaparynę sodową należy podać do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku sesji dializy. Efekt takiej dawki jest zazwyczaj wystarczający na 4-godzinną sesję. Jednak w przypadku zaobserwowania pierścieni fibrynowych, można podać dodatkową dawkę od 50 j.m. do 100 j.m./kg mc. (od 0,5 do 1 mg/kg mc.).¹¹

Ostre zespoły wieńcowe

Niestabilna dławica piersiowa i zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST

Zalecana dawka enoksaparyny sodowej wynosi 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin we wstrzyknięciu podskórnym w skojarzeniu z terapią przeciwpłytkową. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 2 dni, a następnie do czasu ustabilizowania się stanu klinicznego pacjenta (zwykle leczenie trwa od 2 do 8 dni).

Zaleca się także podawanie kwasu acetylosalicylowego u wszystkich pacjentów bez przeciwwskazań w dawkach:¹²

• Początkowa dawka nasycająca: 150-300 mg doustnie (u pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej kwasu acetylosalicylowego)
• Dawka podtrzymująca: 75-325 mg/dobę przez długi czas, niezależnie od strategii leczenia

Świeży zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST

Zalecana dawka enoksaparyny sodowej w przypadku STEMI:¹³

1. 3000 j.m. (30 mg) w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym (iv., bolus)
2. jednocześnie 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie
3. następnie 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 10 000 j.m. (100 mg) w przypadku każdej z pierwszych dwóch dawek podskórnych)

Jednocześnie należy wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwpłytkowe, takie jak podawany doustnie kwas acetylosalicylowy (w dawce 75 mg do 325 mg raz na dobę), o ile nie występują przeciwwskazania do takiego leczenia. Zalecany czas trwania leczenia wynosi 8 dni lub do czasu wypisu ze szpitala, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.¹⁴

Podczas jednoczesnego stosowania z leczeniem trombolitycznym (o swoistym działaniu na fibrynę lub bez swoistego działania na fibrynę), enoksaparynę sodową należy podać w okresie od 15 minut przed do 30 minut po rozpoczęciu leczenia fibrynolitycznego.¹⁵

Dawkowanie u pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej

Jeśli ostatnią dawkę enoksaparyny sodowej podano podskórnie mniej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu, wówczas nie jest konieczne podawanie dodatkowych dawek. Jeśli ostatnią dawkę podskórną podano więcej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu, wówczas należy podać enoksaparynę sodową w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) w dawce 30 j.m./kg mc. (0,3 mg/kg mc.).¹⁶

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności enoksaparyny sodowej u dzieci i młodzieży.¹⁷

Osoby w podeszłym wieku

We wszystkich wskazaniach z wyjątkiem zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST nie jest konieczne zmniejszenie dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, chyba że występują zaburzenia czynności nerek.¹⁸

W leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST u pacjentów w podeszłym wieku (≥75 lat) obowiązują następujące zasady:¹⁹

• Nie należy stosować początkowego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus)
• Podawanie należy rozpocząć od dawki 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 7500 j.m. (75 mg) podskórnie w odniesieniu do pierwszych dwóch dawek)
• Następnie 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie w odniesieniu do pozostałych dawek

Zaburzenia czynności wątroby

Dostępne dane dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone i należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów.²⁰

Zaburzenia czynności nerek

Nie zaleca się stosowania enoksaparyny sodowej u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min) ze względu na brak danych dotyczących tej populacji poza zapobieganiem powstawania skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy.²¹

Tabela dawkowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek

Poniższa tabela przedstawia dostosowanie dawkowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min):²²

Sposób podawania

Enoksaparyna sodowa jest przeznaczona do podawania we wstrzyknięciu podskórnym. W przypadku leczenia świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST leczenie rozpoczyna się od pojedynczego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus), po którym natychmiast wykonuje się wstrzyknięcie podskórne.

Produkt leczniczy Neoparin jest dostarczony w ampułko-strzykawkach, które są gotowe do bezpośredniego użycia. W przypadku dawek opartych na masie ciała pacjenta należy używać odpowiednio skalibrowanych ampułko-strzykawek dla uzyskania właściwej objętości produktu.

Miejsce wstrzyknięcia podskórnego należy zmieniać między lewą i prawą przednio-boczną oraz tylno-boczną częścią powłok brzusznych. Igłę należy wprowadzić na całą długość, pionowo do złożonego fałdu skóry, przytrzymywanego delikatnie między kciukiem a palcem wskazującym. Nie należy uwalniać fałdu skóry przed zakończeniem wstrzyknięcia.