stężenie kortyzolu w surowicy
Stężenie kortyzolu w surowicy to podstawowe badanie endokrynologiczne, pozwalające ocenić funkcjonowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Kortyzol, jako główny hormon glikokortykosteroidowy, wykazuje charakterystyczny rytm dobowy ze szczytem wydzielania w godzinach porannych (6-8 rano) i najniższymi wartościami około północy.
Prawidłowe stężenie kortyzolu w surowicy mierzone rano (godz. 6-8) wynosi zazwyczaj 5-25 μg/dl (138-690 nmol/l), natomiast wieczorem (godz. 16-20) spada do 2-12 μg/dl (55-331 nmol/l). Zwiększone stężenia obserwuje się w zespole Cushinga, niektórych guzach nadnerczy, przewlekłym stresie, ciężkich zakażeniach, a także przy stosowaniu egzogennych glikokortykosteroidów.
Obniżone stężenie kortyzolu w surowicy może wskazywać na niedoczynność nadnerczy (choroba Addisona), niedoczynność przysadki, długotrwałe stosowanie egzogennych glikokortykosteroidów czy wrodzoną hiperplazję nadnerczy. Interpretacja wyników powinna uwzględniać porę pobrania oraz kontekst kliniczny, a w diagnostyce różnicowej często niezbędne są dodatkowe testy dynamiczne (test hamowania deksametazonem, test stymulacji ACTH).