izotoniczność krwi

Izotoniczność krwi odnosi się do stanu, w którym ciśnienie osmotyczne osocza krwi jest równe ciśnieniu osmotycznemu płynu wewnątrzkomórkowego. W warunkach fizjologicznych krew utrzymuje stałe ciśnienie osmotyczne wynoszące około 290 mOsm/kg H₂O, co odpowiada stężeniu 0,9% roztworu NaCl, znanego jako roztwór fizjologiczny.

Utrzymanie izotoniczności ma kluczowe znaczenie dla homeostazy organizmu. Gdy płyny pozakomórkowe i wewnątrzkomórkowe mają takie samo ciśnienie osmotyczne, nie następuje przepływ wody między przestrzeniami, co zapobiega obrzękom lub odwodnieniu komórek. Zachwianie izotoniczności może prowadzić do poważnych zaburzeń fizjologicznych, takich jak hemoliza erytrocytów w środowisku hipotonicznym lub ich kurczenie w środowisku hipertonicznym.

W praktyce klinicznej znajomość zasad izotoniczności jest niezbędna przy podawaniu płynów dożylnych. Podanie roztworu izotonicznego (0,9% NaCl) nie powoduje zmiany objętości komórek, podczas gdy płyny hipotoniczne mogą prowadzić do obrzęku komórek, a hipertoniczne do ich odwodnienia. Zaburzenia izotoniczności krwi występują w wielu stanach patologicznych, takich jak odwodnienie, przewodnienie, niewydolność nerek czy zaburzenia elektrolitowe.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl