staw nadgarstkowy

Staw nadgarstkowy jest złożoną strukturą anatomiczną, która łączy przedramię z kośćmi śródręcza i umożliwia różnorodne ruchy ręki. Składa się z połączenia kości promieniowej z bliższym rzędem kości nadgarstka (staw promieniowo-nadgarstkowy) oraz licznych połączeń między ośmioma kośćmi nadgarstka ułożonymi w dwa rzędy (stawy śródnadgarstkowe).

Pod względem funkcjonalnym staw nadgarstkowy pozwala na wykonywanie ruchów zgięcia grzbietowego i dłoniowego, odwodzenia i przywodzenia oraz ruchów obrotowych. Ta mobilność jest kluczowa dla precyzyjnych czynności manualnych. Staw ten jest stabilizowany przez złożony system więzadeł, w tym więzadła poboczne promieniowe i łokciowe oraz liczne więzadła międzykostne.

Patologie stawu nadgarstkowego obejmują urazy (złamania kości nadgarstka, zwłaszcza kości łódeczkowatej, zwichnięcia), schorzenia zapalne (reumatoidalne zapalenie stawów), choroby zwyrodnieniowe oraz zespoły uciskowe (np. zespół cieśni nadgarstka). Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne, obrazowanie radiologiczne (RTG, MRI, USG) oraz badania elektrofizjologiczne w przypadku podejrzenia neuropatii.

Leczenie schorzeń stawu nadgarstkowego zależy od ich przyczyny i obejmuje postępowanie zachowawcze (unieruchomienie, fizjoterapia, farmakoterapia) oraz interwencje chirurgiczne (artroskopia nadgarstka, zespolenie złamań, artrodeza). W nowoczesnym podejściu terapeutycznym coraz większą rolę odgrywa artroskopia jako metoda minimalnie inwazyjna, pozwalająca na diagnostykę i leczenie wielu patologii tego regionu.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Pseudoartroza – Objawy

Pseudoartroza (pseudogout) to zapalenie stawów wywołane odkładaniem się kryształów pirofosforanu wapnia (CPP) w tkankach stawowych, prowadzące do nagłych epizodów bólu, obrzęku, zaczerwienienia i ograniczenia ruchomości, najczęściej w stawie kolanowym (ok. 50% przypadków), nadgarstku i stawie skokowym. Ostre ataki charakteryzują się szybkim początkiem i osiągnięciem szczytu objawów w ciągu 6-24 godzin, trwając od kilku dni do kilku tygodni, choć bez leczenia mogą utrzymywać się nawet kilka miesięcy. W odróżnieniu od dny moczanowej, ataki pseudoartrozy mogą wystąpić o dowolnej porze dnia i rzadko dotyczą stawu palucha. Klinicznie choroba może przebiegać w postaci ostrej, przewlekłej lub szybko postępującej, z możliwością uszkodzenia chrząstki, tworzenia osteofitów i deformacji stawów. Diagnostyka powinna uwzględniać różnicowanie z innymi zapaleniami stawów, zwłaszcza reumatoidalnym zapaleniem stawów i dną moczanową.
artropatia neurogenna, choroba zwyrodnieniowa stawów, chrząstka stawowa, deformacja stawu, dna moczanowa, hemochromatoza, inflammasom, nadczynność przytarczyc, obrzęk stawu, osteofit, pirofosforan wapnia, pseudogout, reumatoidalne zapalenie stawów, staw barkowy, staw biodrowy, staw Charcota, staw kolanowy, staw łokciowy, staw nadgarstkowy, staw palucha, staw skokowy, staw śródręczno-paliczkowy, sztywność poranna, wyrośl kostna, zapalenie stawów, zapalenie stawu, złogi kryształów
Leksykon chorób i schorzeń
Skręcenie stawu – Etiologia i przyczyny

Skręcenie stawu to uszkodzenie wiązadeł spowodowane ich nadmiernym rozciągnięciem lub naderwaniem, przekraczającym fizjologiczny zakres elastyczności (około 4%). Najczęściej dotyczy stawu skokowego (90% skręceń bocznych), kolanowego, nadgarstkowego oraz kciuka. Mechanizmy urazu obejmują nagłe skręcenia, inwersję lub ewersję stopy, bezpośrednie uderzenia oraz przeciążenia powtarzalnym ruchem. Skręcenia klasyfikuje się w trzystopniowej skali: I – mikrouszkodzenia włókien, II – częściowe naderwanie, III – całkowite zerwanie wiązadła, z towarzyszącą niestabilnością, obrzękiem i ograniczeniem funkcji. Szczególną uwagę wymaga wysokie skręcenie stawu skokowego (syndesmotyczne), związane z uszkodzeniem więzadeł łączących kość piszczelową i strzałkową, często w wyniku rotacji zewnętrznej i zgięcia grzbietowego stopy, które może współistnieć ze złamaniem Maisonneuve’a.
awulsja, czucie głębokie, ewersja stopy, inwersja stopy, naciągnięcie mięśnia, niestabilność stawu, orteza, propriocepcja, skręcenie boczne, skręcenie przyśrodkowe, skręcenie syndesmotyczne, staw kolanowy, staw nadgarstkowy, staw skokowy, stopa wydrążona, tkanka łączna, uraz mięśniowo-szkieletowy, uraz przeciążeniowy, więzadło boczne, więzadło deltoidalne, więzadło piętowo-strzałkowe, więzadło skokowo-strzałkowe przednie, wysokie skręcenie stawu skokowego, zakres ruchomości, złamanie Maisonneuve’a, zmiany zwyrodnieniowe
Leksykon chorób i schorzeń
Skręcenie stawu – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Skręcenie stawu to uraz polegający na rozciągnięciu lub naderwaniu więzadeł, klasyfikowany na trzy stopnie: I (łagodne, mikroskopijne naderwanie), II (częściowe naderwanie z niestabilnością) oraz III (całkowite zerwanie). Najczęściej dotyczy stawów skokowych, kolanowych, nadgarstkowych i kciuka. Objawy obejmują ból, obrzęk, zasinienie, ograniczenie ruchomości i niestabilność. Pierwsza pomoc opiera się na metodzie RICE (Rest, Ice, Compression, Elevation), z zastosowaniem zimnych okładów co 2-3 godziny przez 15-20 minut, unieruchomieniem (ortezy, szyny, gipsu) oraz farmakoterapią NLPZ (np. ibuprofen) lub paracetamolem. Rehabilitacja powinna rozpocząć się w ciągu 48-72 godzin od urazu, obejmując ćwiczenia mobilizujące, wzmacniające mięśnie, trening propriocepcji oraz stopniowy powrót do aktywności, co skraca czas powrotu do pełnej funkcji stawu.
ćwiczenie rozciągające, ćwiczenie wzmacniające, elastyczny bandaż, fizjoterapia, krwiak, lek przeciwbólowy, metoda RICE, naderwanie więzadeł, niestabilność stawu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk tkanek, ograniczenie ruchomości, orteza pneumatyczna, orteza stabilizująca, przewlekła niestabilność stawu, rehabilitacja, skręcenie stawu, staw kolanowy, staw nadgarstkowy, staw skokowy, trening propriocepcji, więzadło, zmiana zwyrodnieniowa
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Reumogel –

Reumogel w postaci żelu, zawierający 48 g wodnego wyciągu borowinowego na 100 g produktu, jest wskazany jako leczenie wspomagające w chorobie zwyrodnieniowej stawów i kręgosłupa. Preparat stosuje się miejscowo na obszary dotknięte zmianami zwyrodnieniowymi, obejmujące stawy kolanowe, biodrowe, barkowe, łokciowe, nadgarstkowe oraz śródręczno-paliczkowe, a także różne odcinki kręgosłupa (szyjny, piersiowy, lędźwiowy, krzyżowy). Reumogel jest dedykowany pacjentom z dolegliwościami bólowymi, sztywnością oraz ograniczeniem ruchomości stawów i kręgosłupa, szczególnie w okresach zaostrzenia objawów oraz w trakcie długotrwałego leczenia objawowego.
choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa, choroba zwyrodnieniowa stawów, ćwiczenie rehabilitacyjne, dolegliwość bólowa, fizjoterapia, lek przeciwbólowy, lek przeciwzapalny, odcinek krzyżowy kręgosłupa, odcinek lędźwiowy kręgosłupa, ograniczenie ruchomości stawów, rehabilitacja ruchowa, staw barkowy, staw łokciowy, staw nadgarstkowy, staw śródręczno-paliczkowy, sztywność stawów, terapia ogólna, terapia skojarzona, wyciąg borowinowy, żel do stosowania miejscowego

staw nadgarstkowy

Powiązane wpisy

Pseudoartroza – Objawy

Skręcenie stawu – Etiologia i przyczyny

Skręcenie stawu – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Wskazania do stosowania – Reumogel –