artropatia neurogenna
Artropatia neurogenna, znana również jako artropatia Charcota lub staw Charcota, to postępujące, destrukcyjne schorzenie stawów wynikające z uszkodzenia nerwów odpowiedzialnych za czucie i propriocepcję. Prowadzi do powtarzających się, niezauważonych urazów, deformacji stawu i ostatecznie do jego zniszczenia.
Najczęstszą przyczyną artropatii neurogennej jest cukrzyca, odpowiadająca za około 60% przypadków. Inne przyczyny obejmują kiłę, syringomielię, uszkodzenia rdzenia kręgowego, trąd, porfiria oraz wrodzoną niewrażliwość na ból. Patofizjologicznie wyróżnia się dwie teorie: neurotraumatyczną (związaną z utratą czucia bólu i propriocepcji) oraz neurowaskularną (związaną z autonomiczną neuropatią i zwiększonym przepływem krwi).
Klinicznie artropatia neurogenna manifestuje się obrzękiem, zaczerwienieniem i wzrostem temperatury okolicy stawu, często bez bólu współmiernego do stopnia uszkodzenia. W badaniach obrazowych widoczne są charakterystyczne zmiany: fragmentacja kości, sklerotyzacja, destrukcja chrząstki, zwichnięcia i podwichnięcia, tworzenie ciał wolnych oraz resorpcja kości. Leczenie obejmuje odciążenie stawu, stabilizację ortezami, kontrolę glikemii u diabetyków oraz w wybranych przypadkach interwencję chirurgiczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Syringomyelia – Objawy
Syringomyelia to rzadkie schorzenie neurologiczne charakteryzujące się obecnością torbieli wypełnionej płynem mózgowo-rdzeniowym (syrinks) w rdzeniu kręgowym, które może prowadzić do uszkodzenia rdzenia i rozwoju objawów neurologicznych. Typowy wiek wystąpienia objawów to 25-40 lat, a przebieg choroby jest zmienny, z okresami stabilizacji i progresji. Charakterystycznym objawem jest dysocjacja czucia – utrata wrażliwości na ból i temperaturę przy zachowanym czuciu dotyku i propriocepcji, często w obszarze pelerynowym obejmującym barki i plecy. W miarę postępu choroby pojawiają się zaburzenia motoryczne, takie jak osłabienie mięśni, atrofia, spastyczność oraz zaburzenia koordynacji. Ból, często neuropatyczny, jest powszechny i może nasilać się przy kaszlu czy wysiłku. W przypadku rozszerzenia syrinksa do pnia mózgu (syringobulia) mogą wystąpić dodatkowe objawy, m.in. dyzartria, dysfagia, zawroty głowy i zaburzenia równowagi.
artropatia neurogenna, atrofia mięśni, autonomiczny układ nerwowy, ból neuropatyczny, dysfagia, dysfunkcja autonomiczna, dyzartria, malformacja Chiariego, mielopatia, objawy neurologiczne, oczopląs, paraplegia, parestezje, pień mózgu, płyn mózgowo-rdzeniowy, przeczulica, quadriplegia, rdzeń kręgowy, skolioza, spastyczność, syringomyelia, syringomyelia pourazowa, tinnitus, torbiel rdzenia kręgowego, vertigo, zaburzenia czucia, zespół Hornera