profilaktyka po ekspozycji

Profilaktyka po ekspozycji (PPE, post-exposure prophylaxis) to procedura medyczna polegająca na podaniu określonych leków lub szczepionek osobie, która miała kontakt z patogenem chorobotwórczym w celu zapobieżenia rozwojowi choroby. Jest to działanie ratunkowe mające na celu obniżenie ryzyka zakażenia po ekspozycji na czynnik zakaźny.

Najczęściej stosowana jest w przypadku ekspozycji na wirusa HIV, gdzie polega na przyjmowaniu leków antyretrowirusowych przez 28 dni, wirusowego zapalenia wątroby typu B i C, po ekspozycji na krew i płyny ustrojowe. PPE jest również stosowana po narażeniu na wirus wścieklizny, tężca, czy błonicę, gdzie kluczową rolę odgrywają szczepionki i immunoglobuliny.

Skuteczność profilaktyki po ekspozycji zależy od czasu, jaki upłynął od momentu narażenia do wdrożenia postępowania. W przypadku HIV optymalne rozpoczęcie leczenia powinno nastąpić w ciągu 24-72 godzin od ekspozycji. Dla wirusowego zapalenia wątroby B szczepionkę należy podać w ciągu 24 godzin, a immunoglobulinę w ciągu 7 dni od ekspozycji.

Decyzja o wdrożeniu PPE powinna być podjęta po dokładnej ocenie ryzyka transmisji, uwzględniając rodzaj ekspozycji, status serologiczny źródła ekspozycji oraz osoby eksponowanej. W przypadku ekspozycji zawodowych pracowników ochrony zdrowia, istnieją szczegółowe procedury postępowania określone w wytycznych krajowych i międzynarodowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl