efekt pozapiramidowy

Efekt pozapiramidowy (EPS) to zespół objawów neurologicznych będących skutkiem ubocznym stosowania leków przeciwpsychotycznych, które blokują receptory dopaminergiczne w układzie pozapiramidowym mózgu. Układ ten jest odpowiedzialny za kontrolę motoryki, postawy ciała i napięcia mięśniowego.

Objawy pozapiramidowe mogą przybierać różne formy kliniczne: ostrą dystonię (skurcze mięśni, zwłaszcza twarzy i szyi), parkinsonizm polekowy (drżenie, sztywność, spowolnienie ruchowe), akatyzję (subiektywne uczucie niepokoju ruchowego) oraz późne dyskinezy (mimowolne ruchy twarzy, jamy ustnej, kończyn). Szczególnie niebezpieczny jest złośliwy zespół neuroleptyczny, stanowiący stan zagrożenia życia.

Ryzyko wystąpienia EPS jest największe przy stosowaniu klasycznych neuroleptyków (haloperidol, chlorpromazyna), podczas gdy leki przeciwpsychotyczne II generacji (atypowe) wywołują je rzadziej. W postępowaniu stosuje się redukcję dawki leku wywołującego objawy, zmianę na lek atypowy oraz leczenie objawowe (np. leki antycholinergiczne w parkinsonizmie polekowym, benzodiazepiny w ostrych dystoniach czy β-blokery w akatyzji).

Monitorowanie pacjentów pod kątem wczesnych objawów EPS jest kluczowym elementem bezpiecznej farmakoterapii przeciwpsychotycznej, szczególnie u osób starszych i z chorobami neurologicznymi, które są bardziej podatne na te powikłania.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl