wada ucha zewnętrznego

Wady ucha zewnętrznego obejmują szereg anomalii rozwojowych małżowiny usznej oraz przewodu słuchowego zewnętrznego. Mogą występować jako izolowane nieprawidłowości lub być elementem zespołów wad wrodzonych. Najczęstsze wady to mikrocja (niedorozwój małżowiny), anocja (brak małżowiny), atrezja lub stenoza przewodu słuchowego zewnętrznego oraz różnego stopnia deformacje małżowiny.

Przyczyny wad ucha zewnętrznego są wieloczynnikowe, obejmujące zaburzenia genetyczne, czynniki teratogenne oraz zaburzenia w rozwoju pierwszej i drugiej kieszonki skrzelowej podczas 4-8 tygodnia życia płodowego. Wady te mogą współistnieć z innymi anomaliami rozwojowymi, szczególnie w zespołach takich jak zespół Treachera Collinsa, zespół Goldenhara czy zespół Franceschettiego.

Diagnostyka wad ucha zewnętrznego obejmuje badanie fizykalne, badania obrazowe (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz badania słuchu. Leczenie jest zazwyczaj wieloetapowe i wymaga współpracy specjalistów z dziedziny otolaryngologii, chirurgii plastycznej i audiologii. Metody terapeutyczne obejmują rekonstrukcję chirurgiczną małżowiny (często z wykorzystaniem chrząstki żebrowej lub implantów), operacyjne odtworzenie przewodu słuchowego oraz zastosowanie protez słuchowych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl