wchłanianie cetyryzyny
Cetyryzyna jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji stosowanym w leczeniu objawów alergii, takich jak katar sienny, pokrzywka czy świąd skóry. Wchłanianie cetyryzyny zachodzi głównie w jelicie cienkim i charakteryzuje się wysoką biodostępnością, osiągającą około 70-80% po podaniu doustnym.
Proces absorpcji cetyryzyny jest szybki, a maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest osiągane w ciągu 1-2 godzin po podaniu. Co istotne, wchłanianie leku nie jest znacząco zależne od posiłków, choć bogaty w tłuszcze posiłek może nieznacznie opóźnić osiągnięcie stężenia maksymalnego, nie wpływając jednak istotnie na całkowitą biodostępność.
Cetyryzyna wykazuje niski metabolizm pierwszego przejścia przez wątrobę, co przyczynia się do jej wysokiej biodostępności. Po wchłonięciu lek wiąże się z białkami osocza w około 93%, głównie z albuminami. Okres półtrwania cetyryzyny wynosi około 8-10 godzin, co umożliwia stosowanie leku w schemacie raz na dobę.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wchłanianie cetyryzyny pozostaje niezmienione, jednak eliminacja leku jest spowolniona, co może wymagać modyfikacji dawkowania. Warto zaznaczyć, że w przeciwieństwie do starszych leków przeciwhistaminowych, cetyryzyna w niewielkim stopniu przenika przez barierę krew-mózg, co znacząco zmniejsza ryzyko występowania działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego.