zaburzenie krwotoczne

Zaburzenie krwotoczne to stan kliniczny charakteryzujący się nieprawidłowym krwawieniem wynikającym z zaburzeń hemostazy. Może być spowodowane defektami naczyniowymi, nieprawidłowościami płytek krwi lub zaburzeniami kaskady krzepnięcia.

Zaburzenia krwotoczne dzielą się na wrodzone i nabyte. Do wrodzonych należą hemofilie (A i B), choroba von Willebranda oraz rzadkie niedobory innych czynników krzepnięcia. Nabyte zaburzenia mogą wynikać z chorób wątroby, niedoborów witaminy K, DIC (rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego), stosowania leków przeciwkrzepliwych lub chorób autoimmunologicznych.

Objawy zaburzeń krwotocznych obejmują wybroczyny, podbiegnięcia krwawe, krwawienia z błon śluzowych, przedłużone krwawienie po urazach lub zabiegach, krwawienia do stawów lub krwawienia wewnętrzne. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz testach laboratoryjnych oceniających poszczególne elementy hemostazy.

Leczenie zaburzeń krwotocznych zależy od przyczyny i może obejmować suplementację brakujących czynników krzepnięcia, leki hamujące fibrynolizę, transfuzje płytek krwi lub osocza, a także leczenie choroby podstawowej. W przypadku wrodzonych zaburzeń krzepnięcia istotne znaczenie ma profilaktyka krwawień i edukacja pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl