zaburzenie wytwarzania krwi

Zaburzenie wytwarzania krwi (hematopoezy) to patologiczny proces wpływający na produkcję komórek krwi w szpiku kostnym. Proces ten może dotyczyć wszystkich linii komórkowych (pancytopenia) lub selektywnie wpływać na określone linie – erytrocyty (niedokrwistość), leukocyty (leukopenia) lub płytki krwi (małopłytkowość).

Etiologia zaburzeń wytwarzania krwi jest złożona i obejmuje czynniki wrodzone (np. niedokrwistość Fanconiego, niedokrwistość Blackfana-Diamonda), nabyte (aplazja szpiku, zespoły mielodysplastyczne), toksyczne (wpływ leków, chemioterapii, promieniowania jonizującego), infekcyjne (wirusy, bakterie), immunologiczne (autoimmunizacja) oraz nowotworowe (białaczki, chłoniaki).

Diagnostyka zaburzeń wytwarzania krwi opiera się na badaniach morfologii krwi obwodowej, badaniu szpiku kostnego (biopsja aspiracyjna i trepanobiopsja), badaniach cytogenetycznych, molekularnych oraz immunofenotypowaniu. Objawy kliniczne zależą od rodzaju i nasilenia zaburzenia – mogą obejmować osłabienie, bladość, skłonność do krwawień, nawracające infekcje.

Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę zaburzenia i może obejmować terapię immunosupresyjną, czynniki wzrostu hematopoezy, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, suplementację (np. witamina B12, kwas foliowy) oraz leczenie wspomagające (transfuzje, antybiotykoterapia). Rokowanie zależy od etiologii zaburzenia, wieku pacjenta oraz dostępności odpowiedniego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl