ostra duszność

Ostra duszność to nagłe wystąpienie uczucia braku powietrza lub trudności w oddychaniu, które stanowi częsty objaw w praktyce klinicznej, szczególnie w medycynie ratunkowej. Jest to subiektywne odczucie pacjenta, które może być spowodowane wieloma różnymi schorzeniami dotyczącymi układu oddechowego, sercowo-naczyniowego lub innych układów.

Wśród najczęstszych przyczyn ostrej duszności wyróżnia się: zaostrzenie astmy oskrzelowej, zaostrzenie POChP, obrzęk płuc, zatorowość płucną, odma opłucnowa, zapalenie płuc, ostra niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), reakcje alergiczne (w tym wstrząs anafilaktyczny) oraz urazy klatki piersiowej. Rzadziej przyczyną mogą być kwasica metaboliczna, niedokrwistość, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub psychogenne.

Diagnostyka ostrej duszności powinna być przeprowadzona szybko i obejmować badanie podmiotowe (charakterystyka duszności, choroby współistniejące, przyjmowane leki), przedmiotowe (ocena drożności dróg oddechowych, mechaniki oddychania, osłuchiwanie płuc i serca) oraz badania dodatkowe (gazometria, RTG klatki piersiowej, EKG, badania laboratoryjne, w tym markery sercowe, D-dimery).

Leczenie ostrej duszności jest ukierunkowane na przyczynę i stabilizację stanu pacjenta. W zależności od etiologii może obejmować tlenoterapię, leki rozszerzające oskrzela, glikokortykosteroidy, diuretyki, leki przeciwzakrzepowe, antybiotyki lub inne leki. W ciężkich przypadkach może być konieczne wdrożenie wentylacji nieinwazyjnej lub intubacji z wentylacją mechaniczną.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl