napady typu absence

Napady typu absence to charakterystyczne napady padaczkowe, które objawiają się krótkotrwałym zaburzeniem świadomości bez utraty napięcia mięśniowego. Trwają zwykle kilka sekund (5-30 s), podczas których pacjent znieruchomieje, przerywa dotychczasową aktywność, wygląda na nieobecnego, a jego wzrok jest utkwiony w jednym punkcie. Często towarzyszą im dyskretne automatyzmy, jak mruganie powiek, ruchy żuchwy czy drobne ruchy kończyn.

Ten rodzaj napadów padaczkowych najczęściej występuje w dzieciństwie, szczególnie w padaczce absencyjnej dziecięcej (typowo między 4. a 10. rokiem życia) oraz młodzieńczej padaczce absencyjnej. W zapisie EEG obserwuje się charakterystyczne uogólnione wyładowania zespołów iglica-fala wolna o częstotliwości 3 Hz, które korelują z czasem trwania napadu.

Napady absence często są błędnie interpretowane jako rozkojarzenie czy problemy z koncentracją, co może opóźniać diagnozę. W odróżnieniu od napadów toniczno-klonicznych, po napadzie absence pacjent natychmiast wraca do pełnej świadomości, bez okresu splątania. Leczenie farmakologiczne obejmuje głównie walproiniany, etosuksymid oraz lamotryginę, które w większości przypadków skutecznie kontrolują napady.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Tiagabina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Tiagabina (Gabitril) nie jest zalecana w leczeniu napadów uogólnionych, zwłaszcza w padaczce idiopatycznej z napadami typu absence oraz w zespołach specyficznych, takich jak zespół Lennoxa-Gastauta, ze względu na brak odpowiednich danych klinicznych oraz ryzyko indukcji napadów absence. Lek jest zatwierdzony wyłącznie do leczenia skojarzonego napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia, które nie reagowały na inne leki przeciwpadaczkowe. Stosowanie tiagabiny wiąże się z ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych i stanu padaczkowego, szczególnie przy przedawkowaniu lub zbyt szybkim zwiększaniu dawki. Zaleca się unikanie szybkiego zwiększania dawek oraz stopniowe odstawianie leku w ciągu 2-3 tygodni, aby zapobiec nawrotom napadów. Tiagabina jest przeciwwskazana u dzieci poniżej 12 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. W preparatach Gabitril zawartość laktozy wynosi 58 mg (tabletki 5 mg), 117 mg (tabletki 10 mg) oraz 174 mg (tabletki 15 mg), co wyklucza stosowanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.
efekt paradoksalny, lek przeciwpadaczkowy, myśli samobójcze, napady częściowe, napady częściowe wtórnie uogólnione, napady typu absence, napady uogólnione, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, padaczka idiopatyczna, próg drgawkowy, przekaźnictwo GABA-ergiczne, stan padaczkowy, tiagabina, wybroczynę, zaburzenie pola widzenia, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół Lennoxa-Gastauta
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Toramat 100 mg

Topiramat, lek przeciwpadaczkowy z kodem ATC N03AX11, wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący blokadę zależnych od napięcia kanałów sodowych, modulację receptorów GABAA oraz hamowanie receptorów kwasu kainowego/AMPA. Jego działanie przeciwdrgawkowe jest potwierdzone w modelach zwierzęcych, gdzie skutecznie redukuje napady tonicznokloniczne, absence oraz drgawki wywołane niedotlenieniem. Warto podkreślić, że topiramat nie wpływa na receptory NMDA i jest słabym inhibitorem anhydrazy węglanowej, co nie stanowi głównego mechanizmu jego aktywności. Farmakodynamika leku charakteryzuje się brakiem rozwoju tolerancji oraz złożonymi interakcjami farmakodynamicznymi, w tym synergizmem z karbamazepiną i fenobarbitalem oraz działaniem addycyjnym z fenytoiną.
acetazolamid, antagonista benzodiazepin, barbiturany, ciało migdałowate, drgawki toniczno-kloniczne, działanie addycyjne, działanie przeciwdrgawkowe, fenobarbital, fenytoina, flumazenil, gęstość mineralna kości, inhibitor anhydrazy węglanowej, jon chlorkowy, kanał sodowy, karbamazepina, kwas gamma-aminomasłowy, kwas glutaminowy, kwas kainowy, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monosacharyd, napad toniczny, napady typu absence, NMDA, pentetrazol, profilaktyka migreny, receptor AMPA, receptor GABAA, synergizm farmakodynamiczny, terapia skojarzona
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Toramat 25 mg

Topiramat, substancja czynna leku Toramat, jest przeciwpadaczkowym środkiem z grupy „innych leków przeciwpadaczkowych” (ATC: N03AX11), o unikalnej strukturze monosacharydu z podstawnikiem sulfaminianowym. Jego mechanizm działania obejmuje blokadę zależnych od napięcia kanałów sodowych, modulację receptorów GABAA (zwiększenie częstości ich aktywacji przez GABA oraz wzmacnianie przepływu jonów chlorkowych, bez wpływu flumazenilu), a także hamowanie receptorów glutaminianowych typu kainowego i AMPA w stężeniach 1–200 μM. Topiramat wykazuje także słabe działanie jako inhibitor anhydrazy węglanowej, jednak ten efekt nie jest kluczowy dla jego aktywności przeciwpadaczkowej. W modelach zwierzęcych potwierdzono skuteczność przeciwdrgawkową w różnych typach napadów, w tym tonicznoklonicznych i absence, z synergistycznym działaniem w połączeniu z karbamazepiną i fenobarbitalem oraz addycyjnym z fenytoiną.
acetazolamid, anhydraza węglanowa, drgawki kloniczne, drgawki toniczne, działanie przeciwdrgawkowe, fenobarbital, fenytoina, gęstość mineralna kości, kanały sodowe, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napady typu absence, pentetrazol, profilaktyka migreny, receptor GABA, receptor glutaminianowy, substancja czynna, terapia skojarzona, topiramat
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Toramat 50 mg

Topiramat, substancja czynna leku Toramat, jest lekiem przeciwpadaczkowym z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX11). Jego mechanizm działania obejmuje blokadę kanałów sodowych zależnych od napięcia, co prowadzi do hamowania potencjałów czynnościowych w neuronach w sposób zależny od czasu. Ponadto topiramat moduluje układ GABA-ergiczny, zwiększając częstość aktywacji receptorów GABAA oraz przepływ jonów chlorkowych, co wzmacnia hamujące działanie GABA, przy czym mechanizm ten różni się od działania benzodiazepin i barbituranów. Lek hamuje również aktywność receptorów glutaminianowych AMPA/kainowych w stężeniach od 1 μM do 200 μM, bez wpływu na receptory NMDA. Dodatkowo wykazuje słabą inhibicję izoenzymów anhydrazy węglanowej, jednak ten efekt nie jest kluczowy dla jego działania przeciwpadaczkowego.
acetazolamid, antagonista benzodiazepin, badanie elektrofizjologiczne, barbiturany, ciało migdałowate, drgawki toniczno-kloniczne, działanie addycyjne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, fenobarbital, fenytoina, gęstość mineralna kości, inhibitor anhydrazy węglanowej, interakcja farmakodynamiczna, kanał sodowy zależny od napięcia, karbamazepina, kwas gamma-aminomasłowy, kwas glutaminowy, kwas kainowy, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, mineralizacja kości, monosacharyd sulfaminianowy, napad toniczny, napady typu absence, niedotlenienie, NMDA, pentetrazol, potencjał czynnościowy, profilaktyka migreny, receptor AMPA, receptor GABAA, układ GABAergiczny

napady typu absence

Powiązane wpisy

Tiagabina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Właściwości farmakodynamiczne – Toramat 100 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Toramat 25 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Toramat 50 mg