askorbinian-2-siarczan
Askorbinian-2-siarczan to pochodna witaminy C (kwasu askorbinowego), która została zmodyfikowana poprzez dołączenie grupy siarczanowej w pozycji 2 cząsteczki. Ta modyfikacja nadaje związkowi odmienne właściwości farmakologiczne w porównaniu do czystego kwasu askorbinowego.
W kontekście medycznym, askorbinian-2-siarczan wykazuje potencjalne działanie przeciwutleniające, podobnie jak witamina C, jednak może charakteryzować się odmienną stabilnością i biodostępnością. Związek ten jest przedmiotem badań dotyczących jego potencjalnego zastosowania jako alternatywnej formy suplementacji witaminy C.
Askorbinian-2-siarczan może uczestniczyć w procesach metabolicznych związanych z detoksykacją organizmu, ze względu na obecność grupy siarczanowej, która odgrywa istotną rolę w II fazie metabolizmu ksenobiotyków. Związki siarki są również ważne dla utrzymania integralności tkanek łącznych i funkcjonowania układu odpornościowego.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Fenirex to preparat doustny zawierający paracetamol (500 mg), feniraminę maleinian (25 mg) oraz kwas askorbinowy (200 mg). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30 minut do 2 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym (dominujący szlak) oraz siarkowym, a także w mniejszym stopniu przez cytochrom P-450 (CYP2E1), co prowadzi do powstania toksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy, szybko detoksykowanego przez glutation. Paracetamol jest wydalany głównie przez nerki, z okresem półtrwania około 2 godzin, który może się wydłużać w niewydolności nerek, wątroby, przedawkowaniu lub u noworodków. Feniramina maleinian wykazuje dobre wchłanianie i wysokie powinowactwo do tkanek, z okresem półtrwania 1-1,5 godziny, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki. Kwas askorbowy dobrze się wchłania, szeroko dystrybuuje do tkanek i jest metabolizowany do kwasu dehydroaskorbinowego oraz nieaktywnych metabolitów askorbinianu-2-siarczanu i kwasu szczawiowego, które są wydalane przez nerki.
askorbinian-2-siarczan, białko osocza, CYP2E1, cytochrom P-450, droga eliminacji, dystrybucja w organizmie, feniramina, Fenirex, izoforma CYP2E1, kwas askorbowy, kwas dehydroaskorbinowy, kwas merkaptopurowy, kwas szczawiowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, paracetamol, parametr farmakokinetyczny, sprzęganie z kwasem glukuronowym, sprzęganie z kwasem siarkowym, sprzężenie z cysteiną, stężenie maksymalne, szlak metaboliczny, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, witamina C, zredukowany glutation -
Leksykon leków
Theraflu MAX GRIP zawiera paracetamol (1000 mg), fenylefryny chlorowodorek (10 mg) oraz kwas askorbowy (70 mg), z odmiennymi profilami farmakokinetycznymi. Paracetamol jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany, osiągając Cmax w 10-60 minut, z objętością dystrybucji około 0,9 l/kg i okresem półtrwania 1-3 godziny. Metabolizowany jest głównie w wątrobie do glukuronidów i siarczanów, z wydalaniem nerkowym. Fenylefryna wykazuje nieregularne wchłanianie, Cmax osiąga w 45 minut do 2 godzin, biodostępność wynosi około 38%, a okres półtrwania 2-3 godziny. Metabolizm obejmuje sprzęganie z siarczanami i deaminację oksydacyjną przez MAO, z wydalaniem głównie w postaci sprzężonej. Kwas askorbowy jest szybko wchłaniany, dystrybuowany równomiernie, wiąże się w 25% z białkami osocza, a jego nadmiar jest wydalany z moczem w postaci metabolitów.
askorbinian-2-siarczan, biodostępność, deaminacja oksydacyjna, dystrybucja leku, farmakokinetyka, fenylefryna chlorowodorek, inhibitory MAO, kwas askorbowy, kwas szczawiowy, metabolizm wątrobowy, monoaminooksydaza, objętość dystrybucji, okres półtrwania, paracetamol, profil działania leku, sprzężenie z glukuronidami, sprzężenie z siarczanami, sprzężenie z siarczanem, stężenie w osoczu, utlenianie, wchłanianie leku, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby -
Leksykon leków
Preparat Fluxin zawiera 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego oraz 25 mg maleinianu feniraminy w jednej saszetce. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 30 minut do 2 godzin. Dystrybucja jest szybka i szeroka, z niskim stopniem wiązania z białkami osocza. Metabolizm paracetamolu odbywa się głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym (60-80%) oraz siarkowym (20-30%), z udziałem cytochromu P-450 (CYP2E1) w mniejszym stopniu, co jest istotne w toksykologii przedawkowania. Eliminacja zachodzi głównie przez nerki, z wydaleniem 90% dawki w postaci metabolitów w ciągu 24 godzin, a okres półtrwania wynosi około 2 godziny, z wydłużeniem u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, noworodków oraz w przypadku przedawkowania.
askorbinian-2-siarczan, CYP2E1, cytochrom P-450, czas osiągnięcia stężenia maksymalnego, dystrybucja tkankowa, farmakokinetyka, glutation zredukowany, kwas askorbowy, kwas dehydroaskorbinowy, kwas szczawiowy, maleinian feniraminy, metabolizm wątrobowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, okres półtrwania biologicznego, paracetamol, przedawkowanie leku, sprzęganie z kwasem glukuronowym, sprzęganie z kwasem siarkowym, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu krwi, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami osocza
