zapotrzebowanie kaloryczne
Zapotrzebowanie kaloryczne to ilość energii wyrażona w kaloriach lub kilodżulach, którą organizm potrzebuje do prawidłowego funkcjonowania w ciągu doby. Składa się z trzech głównych komponentów: podstawowej przemiany materii (BMR), termicznego efektu pożywienia (TEF) oraz wydatku energetycznego związanego z aktywnością fizyczną.
Podstawowa przemiana materii stanowi największą część zapotrzebowania kalorycznego (60-70%) i jest to energia niezbędna do utrzymania podstawowych funkcji życiowych organizmu w spoczynku. BMR zależy od wielu czynników, w tym płci, wieku, masy ciała, wzrostu oraz składu ciała – szczególnie ilości tkanki mięśniowej.
Określenie indywidualnego zapotrzebowania kalorycznego pacjenta jest istotnym elementem postępowania terapeutycznego w wielu schorzeniach, w tym otyłości, niedożywieniu, chorobach metabolicznych czy przewlekłych chorobach nerek. W praktyce klinicznej stosuje się różne metody szacowania zapotrzebowania energetycznego, w tym wzory matematyczne (Harris-Benedict, Mifflina-St Jeora), kalorymetrię pośrednią oraz metody oparte na pomiarach antropometrycznych.
Prawidłowa ocena zapotrzebowania kalorycznego pozwala na optymalizację leczenia żywieniowego, dostosowanie diety do indywidualnych potrzeb pacjenta oraz monitorowanie efektów terapii. Należy pamiętać, że zapotrzebowanie to zmienia się w zależności od stanu fizjologicznego (np. ciąża, laktacja), patologicznego (np. gorączka, urazy) oraz poziomu aktywności fizycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lipofundin MCT/LCT 20% 20%
Lipofundin MCT/LCT 20% to emulsja lipidowa zawierająca olej sojowy oraz trójglicerydy średniołańcuchowe i długołańcuchowe, dostarczająca niezbędne kwasy tłuszczowe. Dawkowanie u dorosłych wynosi standardowo 0,7-1,5 g tłuszczów/kg mc./dobę, z możliwością zwiększenia do 2,0 g/kg mc./dobę w stanach zwiększonego zapotrzebowania kalorycznego. W szczególnych przypadkach, takich jak długotrwałe żywienie pozajelitowe w domu lub zespół krótkiego jelita, dawka nie powinna przekraczać 1,0 g/kg mc./dobę. U wcześniaków dawka początkowa wynosi 0,5-1,0 g/kg mc./dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 3,0 g/kg mc./dobę. U niemowląt i małych dzieci maksymalna dawka to 3,0-4,0 g/kg mc./dobę, podawana w infuzji ciągłej przez 24 godziny. U dzieci i młodzieży dawka maksymalna wynosi 2,0-3,0 g/kg mc./dobę. Zaleca się, aby emulsja stanowiła do 50% kalorii pozabiałkowych w żywieniu pozajelitowym.
całkowite żywienie pozajelitowe, choroba nowotworowa, emulsja tłuszczowa, hiperlipidemia, infuzja ciągła, kalorie pozabiałkowe, niezbędne kwasy tłuszczowe, olej sojowy, parametry kliniczne, parametry laboratoryjne, roztwór aminokwasów, triglicerydy, trójglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, węglowodany, zapotrzebowanie kaloryczne, zespół krótkiego jelita, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kabiven –
Kabiven, jako kompleksowa emulsja do infuzji zawierająca aminokwasy (34-85 g), glukozę (100-250 g), tłuszcze (40-100 g oleju sojowego) oraz elektrolity, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią. Brak specyficznych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa tego preparatu w tych grupach pacjentek nakłada obowiązek indywidualnej oceny korzyści i ryzyka, uwzględniając stan odżywienia, etap ciąży, choroby współistniejące oraz możliwość alternatywnych metod żywienia. Monitorowanie parametrów biochemicznych, takich jak poziom glukozy, elektrolitów i triglicerydów, oraz ocena rozwoju płodu i stanu klinicznego matki są niezbędne podczas terapii. Dawkowanie powinno być dostosowane do zmieniających się potrzeb metabolicznych w ciąży i laktacji, a decyzja o zastosowaniu Kabiven powinna być ograniczona do sytuacji, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe lub niewystarczające.
aminokwasy, aminokwasy egzogenne, emulsja do infuzji, glukoza, hiperglikemia, homeostaza wodno-elektrolitowa, Kabiven, metody żywienia, monitoring biochemiczny, monitoring kliniczny, niedożywienie, niezbędne kwasy tłuszczowe, olej sojowy, terapia żywieniowa, triglicerydy, zapotrzebowanie kaloryczne, żywienie dojelitowe, żywienie dożylne, żywienie pozajelitowe