zespół Pageta-Schroettera
Zespół Pageta-Schroettera, znany również jako wysiłkowa zakrzepica żył głębokich kończyny górnej (effort thrombosis), to rzadka postać zakrzepicy żył głębokich dotycząca żył podobojczykowej i pachowej. Stanowi ona około 1-4% wszystkich przypadków zakrzepicy żył głębokich.
Patofizjologia schorzenia związana jest z powtarzającymi się mikrourazami naczyń żylnych kończyny górnej, zwłaszcza podczas intensywnego wysiłku fizycznego lub ruchów powtarzalnych. Do czynników predysponujących należą anomalie anatomiczne w obrębie górnego otworu klatki piersiowej, takie jak zespół górnego otworu klatki piersiowej (TOS), obecność żebra szyjnego czy hipertrofia mięśni.
Klinicznie zespół Pageta-Schroettera manifestuje się nagłym wystąpieniem obrzęku, bólu i zasinienia kończyny górnej, często po intensywnym wysiłku fizycznym. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe: USG Doppler, angiografię MR lub tomografię komputerową. Podstawowe leczenie polega na antykoagulacji, trombolizie oraz często interwencji chirurgicznej, mającej na celu usunięcie przyczyny anatomicznej.
Wczesne rozpoznanie i właściwe leczenie zespołu Pageta-Schroettera ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania powikłaniom, takim jak zator płucny czy zespół pozakrzepowy, oraz dla przywrócenia pełnej funkcji kończyny, co jest szczególnie istotne u młodych, aktywnych pacjentów, którzy stanowią większość chorych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zakrzepica żył głębokich – Epidemiologia
Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) jest powszechnym schorzeniem o częstości występowania około 1-2 przypadków na 1000 osób rocznie w populacji ogólnej, z roczną zapadalnością na poziomie 80/100 000 osób. ZŻG dotyczy głównie kończyn dolnych (88,5% przypadków), a ryzyko wzrasta znacząco z wiekiem, szczególnie po 45 roku życia, osiągając 56/1000 rocznie u osób w wieku 80 lat. W grupach wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci hospitalizowani (20-70%), osoby na oddziałach intensywnej terapii (do 37,2%) oraz pacjenci onkologiczni (stanowiący 20% wszystkich przypadków), częstość występowania jest znacznie wyższa. Kobiety w ciąży mają 5-krotnie zwiększone ryzyko ZŻG, z częstością około 1,2 na 1000 porodów. Zakrzepica ma charakter nawrotowy – u 33% pacjentów dochodzi do nawrotu w ciągu 10 lat, a czynniki predykcyjne obejmują wiek, płeć męską, otyłość, aktywną chorobę nowotworową i choroby neurologiczne. ZŻG wiąże się z poważnymi powikłaniami, w tym zespołem pozakrzepowym (dotyczącym 50% pacjentów) oraz zatorowością płucną, która zwiększa śmiertelność nawet 10-krotnie.
antykoagulacja, apiksaban, choroba nowotworowa, czynnik V Leiden, dabigatran, doustne środki antykoncepcyjne, enoksaparyna, heparyna drobnocząsteczkowa, hospitalizacja, niedobór białka C, owrzodzenie żylne, pończochy uciskowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rywaroksaban, tomografia komputerowa, trombofilia, ultrasonografia, warfaryna, zakrzepica wysiłkowa, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół Pageta-Schroettera, zespół pozakrzepowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół cieśni piersiowej – Etiologia i przyczyny
Zespół cieśni piersiowej (TOS) to złożony stan patologiczny wynikający z ucisku struktur nerwowo-naczyniowych w przestrzeni anatomicznej między dolną częścią szyi a górną częścią klatki piersiowej. Etiologia TOS jest wieloczynnikowa i obejmuje wrodzone anomalie anatomiczne (np. dodatkowe żebro szyjne występujące u 0,5-1% populacji, nieprawidłową budowę pierwszego żebra, włókniste pasma), urazy (stanowiące do 2/3 przypadków, w tym urazy typu „whiplash”, złamania obojczyka lub pierwszego żebra) oraz czynniki funkcjonalne, takie jak powtarzające się ruchy kończyn górnych, nieprawidłowa postawa ciała czy przerost mięśni. TOS występuje częściej u kobiet w wieku 20-40 lat i dzieli się na trzy typy: neurogeniczny (90-95% przypadków, związany z uciskiem na splot ramienny), żylny (3-4%, ucisk na żyłę podobojczykową) oraz tętniczy (około 1%, ucisk na tętnicę podobojczykową). Lokalizacje ucisku obejmują przestrzeń między mięśniami pochyłymi i pierwszym żebrem, przestrzeń między obojczykiem a pierwszym żebrem oraz obszar pod mięśniem piersiowym mniejszym, co wpływa na różnorodność objawów neurologicznych i naczyniowych.
embolizacja dystalna, kifoza piersiowa, krążenie oboczne, napięcie nerwowe, przestrzeń podobojczykowa, splot ramienny, stenoza tętnicy, tętniak, tętnica podobojczykowa, tętniczy zespół cieśni piersiowej, whiplash, włóknienie tkanki, zaburzenie przewodnictwa nerwowego, zakrzep, zakrzepica żylna, żebro szyjne, zespół cieśni piersiowej, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Pageta-Schroettera, złamanie obojczyka, żyła podobojczykowa, żylny zespół cieśni piersiowej - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół cieśni piersiowej – Patofizjologia i mechanizm
Zespół cieśni piersiowej (ZCP) to zespół objawów wynikających z ucisku struktur nerwowo-naczyniowych w obszarze wyjścia klatki piersiowej, klasyfikowany na neurogenny (nZCP, 90-95% przypadków), żylny (vZCP, 3-4%) i tętniczy (aZCP, 1-2%). Patogeneza obejmuje wrodzone i nabyte anomalie kostne (30%, np. żebro szyjne u 29% pacjentów z ZCP) oraz tkanki miękkiej (70%, np. pasma włóknisto-mięśniowe, przerost mięśni pochyłych). nZCP wiąże się z kompresją splotu ramiennego (C5-T1), najczęściej w trójkącie międzypochyłym, powodując ból, parestezje i osłabienie w zależności od segmentu splotu. vZCP to ucisk żyły podobojczykowej prowadzący do zakrzepicy wysiłkowej, natomiast aZCP wiąże się z uciskiem tętnicy podobojczykowej, co może skutkować zwężeniem, tętniakami i powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi. Urazy, powtarzalne ruchy ramienia oraz mechanizm „nutcracker” (zwężenie przestrzeni podobojczykowej przy odwiedzeniu ramienia) są istotnymi czynnikami wyzwalającymi ZCP.
guz Pancoasta, kompresja korzeni nerwowych, mięsień pochyły, nadkrzepliwość, neurogenny zespół cieśni piersiowej, niewydolność kręgowo-podstawna, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przestrzeń podobojczykowa, splot ramienny, tętnica kręgowa, tętnica podobojczykowa, tętniczy zespół cieśni piersiowej, triada Virchowa, uszkodzenie śródbłonka, whiplash, zakrzep, zakrzepica wysiłkowa, zator mózgowy, żebro szyjne, zespół cieśni nadgarstka, zespół cieśni piersiowej, zespół Pageta-Schroettera, żyła podobojczykowa, żylny zespół cieśni piersiowej