roztwór izopropanolowy
Roztwór izopropanolowy to preparat zawierający alkohol izopropylowy (izopropanol, propan-2-ol) rozpuszczony w odpowiednim rozpuszczalniku, najczęściej wodzie. W medycynie stosowany jest głównie jako środek dezynfekcyjny o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, przeciwgrzybiczego i przeciwwirusowego.
Standardowe stężenia roztworów izopropanolowych wykorzystywanych w praktyce medycznej wynoszą od 60% do 90%. Najwyższą skuteczność biobójczą wykazują roztwory o stężeniu 70-75%, które skutecznie denaturują białka drobnoustrojów przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedniej szybkości parowania. Są powszechnie stosowane do dezynfekcji skóry przed zabiegami inwazyjnymi, powierzchni sprzętu medycznego oraz rąk personelu medycznego.
W porównaniu z etanolem, izopropanol wykazuje silniejsze działanie bakteriobójcze, ale słabsze wirusobójcze wobec niektórych wirusów bezotoczkowych. Roztwory izopropanolowe znajdują zastosowanie w gabinetach zabiegowych, salach operacyjnych oraz podczas procedur wymagających zachowania aseptyki. Należy pamiętać, że długotrwałe stosowanie może powodować wysuszenie skóry, dlatego nowoczesne preparaty często zawierają dodatki nawilżające.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Produkt leczniczy Remifemin zawiera jako substancję czynną wyciąg płynny z kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifugae racemosae rhizomae extractum fluidum) w stężeniu 0,018 – 0,026 ml na tabletkę, przygotowany w roztworze izopropanolowym 40% (V/V). Brak jest dostępnych danych dotyczących farmakokinetyki tego preparatu, w tym procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji po podaniu doustnym. Skład pomocniczy zawiera cellaktozę, będącą mieszaniną celulozy sproszkowanej i laktozy jednowodnej, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Wobec braku szczegółowych informacji farmakokinetycznych, decyzja o zastosowaniu Remifeminu powinna opierać się przede wszystkim na wynikach badań klinicznych dotyczących jego skuteczności i bezpieczeństwa. Konieczne jest również monitorowanie indywidualnej odpowiedzi terapeutycznej u pacjentów, zwłaszcza w kontekście potencjalnych reakcji na składniki pomocnicze oraz braku danych dotyczących metabolizmu i eliminacji substancji czynnych.
cellakloza, dystrybucja, eliminacja, farmakokinetyka, kłącze pluskwicy groniastej, laktoza jednowodna, metabolizm, nietolerancja laktozy, odpowiedź terapeutyczna, pluskwica groniasta, roztwór izopropanolowy, wchłanianie, wyciąg płynny z kłącza pluskwicy groniastej -
Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifugae racemosae rhizomae extractum), będący substancją czynną preparatu Remifemin w dawce 0,018–0,026 ml na tabletkę (wyciąg izopropanolowy 40% V/V), nie wykazuje dotychczas udokumentowanych klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych z innymi lekami. Brak danych dotyczących wpływu na enzymy cytochromu P450 oraz inne szlaki metaboliczne ogranicza pełną ocenę potencjalnych interakcji, zwłaszcza w kontekście politerapii. Teoretycznie możliwe są interakcje z lekami hormonalnymi (np. estrogenami) ze względu na potencjalne działanie addytywne lub antagonistyczne, a także z alkoholem etylowym, z uwagi na obecność izopropanolu w ekstrakcie, co może wpływać na metabolizm etanolu. W praktyce klinicznej zaleca się ostrożność, szczególnie u pacjentek stosujących wielolekowość, oraz unikanie spożywania alkoholu podczas terapii.
cytochrom P450, działanie addytywne, enzym CYP450, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kłącze pluskwicy groniastej, lek hormonalny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm leków, ośrodkowy układ nerwowy, politerapia, Remifemin, roztwór izopropanolowy, wyciąg izopropanolowy
