izoforma CYP3A5
Izoforma CYP3A5 jest jednym z kluczowych enzymów z rodziny cytochromu P450, odpowiedzialnych za metabolizm leków i innych ksenobiotyków w organizmie człowieka. Występuje głównie w wątrobie i jelicie cienkim, gdzie uczestniczy w pierwszej fazie biotransformacji wielu substancji leczniczych.
Ekspresja CYP3A5 wykazuje znaczne zróżnicowanie międzyosobnicze, które jest uwarunkowane genetycznie. Polimorfizm genu CYP3A5 (najczęściej wariant CYP3A5*3) determinuje czy dana osoba będzie miała aktywną formę enzymu. U osób z aktywnym CYP3A5 (tzw. ekspresory) metabolizm niektórych leków może przebiegać szybciej, co może skutkować zmniejszoną skutecznością terapii.
CYP3A5 ma szczególne znaczenie w transplantologii, gdzie odpowiada za metabolizm leków immunosupresyjnych, takich jak takrolimus. U pacjentów będących ekspresorami CYP3A5 często konieczne jest stosowanie wyższych dawek takrolimusu, by osiągnąć terapeutyczne stężenie leku w surowicy. Genotypowanie CYP3A5 może być zatem istotnym elementem medycyny spersonalizowanej, pozwalającym na optymalizację dawkowania leków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Vardenafil Holsten 5 mg
Wardenafil jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza z silnymi inhibitorami tego enzymu, takimi jak indynawir, rytonawir, ketokonazol i itrakonazol. Współistniejące stosowanie tych leków może prowadzić do znaczącego wzrostu ekspozycji na wardenafil (AUC wzrasta do 49-krotnie, Cmax do 13-krotnie) oraz wydłużenia okresu półtrwania do 25,7 godziny, co jest przeciwwskazane, szczególnie u pacjentów powyżej 75 roku życia. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna) również zwiększają stężenia wardenafilu (AUC około 4-krotnie, Cmax około 3-krotnie), co wymaga dostosowania dawki. Sok grejpfrutowy może nieznacznie podnosić stężenie leku, natomiast cymetydyna, ranitydyna, digoksyna, warfaryna, glibenklamid, alkohol (do stężenia 73 mg/dl) oraz leki zobojętniające kwas solny nie wykazują istotnych interakcji farmakokinetycznych.
alfuzosyna, azotan, cymetydyna, cytochrom P-450, digoksyna, donor tlenku azotu, działanie hipotensyjne azotanów, erytromycyna, farmakokinetyka wardenafilu, glibenklamid, hipotonia, indynawir, inhibitor izoenzymu, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoforma CYP3A4, izoforma CYP3A5, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wardenafilu, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptor α-adrenergiczny, lek moczopędny, lek zobojętniający kwas solny, lek α-adrenolityczny, lek β-adrenolityczny, metformina, niedociśnienie ortostatyczne, nifedypina, nikorandyl, nitrogliceryna, okres półtrwania wardenafilu, pochodna sulfonylomocznika, ranitydyna, riocyguat, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, tamsulozyna, terazosyna, umiarkowany inhibitor CYP3A4, wardenafil, warfaryna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Vardenafil Aristo 5 mg
Wardenafil, metabolizowany głównie przez izoformy CYP3A4, CYP3A5 i CYP2C, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, szczególnie z inhibitorami CYP3A4. Silne inhibitory, takie jak rytonawir, indynawir, ketokonazol i itrakonazol, powodują wielokrotne zwiększenie stężenia wardenafilu w osoczu (AUC wzrost do 49-krotnego, Cmax do 13-krotnego), co jest klinicznie istotne i stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania, zwłaszcza u mężczyzn powyżej 75 roku życia. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, np. erytromycyna i klarytromycyna, również zwiększają stężenie wardenafilu (AUC do 4-krotnego, Cmax do 3-krotnego), co wymaga dostosowania dawki. Sok grejpfrutowy może nieznacznie podnosić stężenie leku, natomiast cymetydyna, ranitydyna, digoksyna, warfaryna, glibenklamid, alkohol (maksymalne stężenie 73 mg/dl) oraz leki zobojętniające kwas solny nie wpływają na farmakokinetykę wardenafilu.
alfuzosyna, azotan, badanie in vitro, cymetydyna, digoksyna, działanie hipotensyjne, erytromycyna, glibenklamid, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoforma CYP3A5, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wardenafilu, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptor α-adrenergiczny, lek zobojętniający kwas solny, lek α-adrenolityczny, metformina, niedociśnienie ortostatyczne, nifedypina, nikorandyl, nitrogliceryna, pochodna sulfonylomocznika, ranitydyna, riocyguat, rytonawir, sok grejpfrutowy, tamsulozyna, terazosyna, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Vardenafil Holsten 20 mg
Wardenafil, metabolizowany głównie przez izoformę CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z silnymi inhibitorami tego enzymu, takimi jak rytonawir, indynawir, ketokonazol i itrakonazol. Przykładowo, jednoczesne stosowanie wardenafilu (5-10 mg) z rytonawirem (600 mg dwa razy na dobę) powoduje 13-krotne zwiększenie Cmax oraz 49-krotne zwiększenie AUC0-24, a także wydłużenie okresu półtrwania do 25,7 godziny. Podobne, choć nieco mniejsze, zwiększenia ekspozycji obserwuje się przy stosowaniu indynawiru i ketokonazolu. Z tego względu jednoczesne podawanie wardenafilu z tymi lekami jest przeciwwskazane, zwłaszcza u mężczyzn powyżej 75 lat. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak erytromycyna i klarytromycyna, również zwiększają AUC i Cmax wardenafilu (odpowiednio 4- i 3-krotnie), co może wymagać dostosowania dawki.
cytochrom P-450, częstość rytmu serca, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, działanie przeciwpłytkowe, działanie rozszerzające naczynia, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka wardenafilu, funkcja erekcyjna, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P-450, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor PDE5, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakokinetyczna, izoforma CYP2C9, izoforma CYP3A4, izoforma CYP3A5, lek blokujący receptory α-adrenergiczne, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek zobojętniający kwas solny, lek β-adrenolityczny, niedociśnienie ortostatyczne, obniżenie ciśnienia tętniczego, okres półtrwania, pochodna sulfonylomocznika, stężenie w osoczu