Interakcje leku
Vardenafil Aristo 5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wardenafil, substancja czynna preparatu Vardenafil Aristo, wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne. Metabolizm wardenafilu odbywa się głównie w wątrobie za pośrednictwem enzymów cytochromu P-450, a w szczególności izoformy CYP3A4, przy współudziale izoform CYP3A5 i CYP2C. Z tego powodu inhibitory tych enzymów mogą znacząco wpływać na klirens wardenafilu, prowadząc do istotnych zmian w jego stężeniu w organizmie.¹

Wpływ innych produktów leczniczych na wardenafil

Badania in vitro i in vivo wykazały, że liczne substancje mogą w znaczący sposób wpływać na metabolizm wardenafilu. Do najważniejszych grup należą inhibitory CYP3A4 o różnej sile działania.²

Silne inhibitory CYP3A4

Jednoczesne podawanie wardenafilu z silnymi inhibitorami enzymu CYP3A4 prowadzi do wielokrotnego zwiększenia stężenia wardenafilu w osoczu:

• Indynawir (inhibitor proteazy HIV): jednoczesne podawanie wardenafilu (10 mg) z indynawirem (800 mg trzy razy na dobę) powoduje 16-krotne zwiększenie AUC i 7-krotne zwiększenie Cmax wardenafilu.³
• Rytonawir: jednoczesne stosowanie wardenafilu (5 mg) z rytonawirem (600 mg dwa razy na dobę) prowadzi do 13-krotnego zwiększenia Cmax oraz 49-krotnego zwiększenia AUC0-24 wardenafilu, jak również znaczącego wydłużenia okresu półtrwania do 25,7 godziny. Interakcja ta wynika z zahamowania metabolizmu wardenafilu przez rytonawir, który jest bardzo silnym inhibitorem CYP3A4 oraz CYP2C9.⁴
• Ketokonazol: podanie wardenafilu (5 mg) łącznie z ketokonazolem (200 mg), silnym inhibitorem CYP3A4, powoduje 10-krotne zwiększenie AUC i 4-krotne zwiększenie Cmax wardenafilu.⁵
• Itrakonazol: chociaż nie przeprowadzono specyficznych badań, przewiduje się, że jednoczesne stosowanie wardenafilu z itrakonazolem może powodować wzrost stężenia wardenafilu porównywalny do tego obserwowanego przy stosowaniu ketokonazolu.⁶

Z uwagi na ryzyko poważnych działań niepożądanych, jednoczesne stosowanie wardenafilu z silnymi inhibitorami CYP3A4 takimi jak itrakonazol i ketokonazol (podawanymi doustnie) jest przeciwwskazane. U mężczyzn powyżej 75 roku życia jednoczesne stosowanie wardenafilu z tymi lekami jest bezwzględnie przeciwwskazane.⁷

Umiarkowane inhibitory CYP3A4

Jednoczesne stosowanie wardenafilu z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 również prowadzi do znaczących interakcji:

• Erytromycyna: podawanie wardenafilu (5 mg) z erytromycyną (500 mg trzy razy na dobę) powoduje 4-krotne zwiększenie AUC i 3-krotne zwiększenie Cmax wardenafilu.⁸
• Klarytromycyna: choć nie przeprowadzono specyficznych badań, oczekuje się podobnego wpływu na farmakokinetykę wardenafilu jak w przypadku erytromycyny.⁹

W przypadku jednoczesnego stosowania wardenafilu z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak erytromycyna lub klarytromycyna, może być konieczne dostosowanie dawki wardenafilu.¹⁰

Sok grejpfrutowy i inne interakcje

Sok grejpfrutowy, będący słabym inhibitorem CYP3A4 w ścianie jelit, może powodować niewielkie zwiększenie stężenia wardenafilu w osoczu krwi.¹¹

Cymetydyna (400 mg, 2 razy na dobę) – niespecyficzny inhibitor cytochromu P-450, nie miała wpływu na AUC i Cmax wardenafilu (20 mg) u zdrowych ochotników.¹²

Jednoczesne podawanie wardenafilu (20 mg) z ranitydyną (150 mg dwa razy na dobę), digoksyną, warfaryną, glibenklamidem, alkoholem (średnie maksymalne stężenie alkoholu we krwi 73 mg/dl) lub z pojedynczymi dawkami leków zobojętniających kwas solny w żołądku (wodorotlenek magnezu/wodorotlenek glinu) nie miało wpływu na farmakokinetykę wardenafilu.¹³

Analiza farmakokinetyki populacyjnej wykazała brak wpływu na farmakokinetykę wardenafilu następujących leków: kwas acetylosalicylowy, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE-I), leki α-adrenolityczne, słabe inhibitory CYP3A4, leki moczopędne i leki stosowane w leczeniu cukrzycy (pochodne sulfonylomocznika i metformina).¹⁴

Wpływ wardenafilu na inne produkty lecznicze

Nie są dostępne dane dotyczące interakcji między wardenafilem a niespecyficznymi inhibitorami fosfodiesterazy, takimi jak teofilina i dipirydamol.¹⁵

Azotany (nitraty)

Wardenafil (20 mg) nasilał działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi wywołane przez nitroglicerynę (0,4 mg), podaną podjęzykowo, gdy była ona podawana 1 i 4 godziny po zastosowaniu wardenafilu. Efekt ten nie występował, gdy nitroglicerynę podawano 24 godziny po przyjęciu wardenafilu.¹⁶

Ze względu na potencjalne nasilanie hipotensyjnego działania azotanów (nitratów) przez wardenafil, jednoczesne stosowanie tych leków jest przeciwwskazane.¹⁷

Nikorandyl, będący połączeniem aktywatora kanału potasowego i azotanu, ze względu na zawartość azotanu może powodować poważne interakcje z wardenafilem.¹⁸

Leki blokujące receptory α-adrenergiczne

Ponieważ leki blokujące receptory α-adrenergiczne stosowane w monoterapii mogą powodować znaczące zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi (zwłaszcza niedociśnienie ortostatyczne i omdlenia), przeprowadzono badania interakcji z wardenafilem, które wykazały:¹⁹

• Tamsulozyna: gdy wardenafil (5-20 mg) podawano równocześnie z ustaloną dawką tamsulozyny, nie obserwowano objawowego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, choć u trzech z 21 pacjentów wystąpiło przemijające obniżenie ciśnienia skurczowego mierzonego w pozycji stojącej poniżej 85 mmHg.²⁰
• Terazosyna: jednoczesne podawanie wardenafilu (5 mg) z terazosyną (5-10 mg) spowodowało objawowe niedociśnienie ortostatyczne u jednego z 21 pacjentów. Nie zaobserwowano natomiast niedociśnienia, gdy wardenafil w dawce 5 mg i terazosyna były podawane w odstępie 6 godzin.²¹
• Alfuzosyna: przy jednoczesnym podawaniu wardenafilu (5-10 mg) z ustaloną dawką alfuzosyny, w porównaniu z placebo, nie występowało objawowe obniżenie ciśnienia tętniczego.²²

Jednoczesne stosowanie wardenafilu i leków blokujących receptory α-adrenergiczne można rozpocząć tylko wtedy, gdy pacjent ma ustalone leczenie lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne. U tych pacjentów leczenie wardenafilem należy rozpocząć od najmniejszej zalecanej dawki początkowej 5 mg. Vardenafil Aristo można stosować w dowolnym momencie z tamsulozyną lub alfuzosyną. W przypadku innych leków blokujących receptory α-adrenergiczne należy zachować odpowiedni odstęp czasowy pomiędzy podaniem leków.²³

Inne leki

Nie wykazano znaczących interakcji przy jednoczesnym stosowaniu wardenafilu (20 mg) z warfaryną (25 mg), która metabolizowana jest przez CYP2C9, ani z digoksyną (0,375 mg). Wardenafil (20 mg) nie wpływał na względną biodostępność glibenklamidu (3,5 mg).²⁴

Podawanie wardenafilu (20 mg) jednocześnie z nifedypiną w postaci o przedłużonym uwalnianiu (30 mg lub 60 mg) spowodowało dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego mierzonego w pozycji leżącej: skurczowego o 6 mmHg i rozkurczowego o 5 mmHg, z równoczesnym zwiększeniem częstości rytmu serca o 4 uderzenia na minutę.²⁵

Wardenafil (20 mg) nie nasilał działania alkoholu etylowego (średnie maksymalne stężenie we krwi 73 mg/dl) na ciśnienie tętnicze i rytm serca. Również farmakokinetyka wardenafilu nie ulegała zmianie pod wpływem alkoholu.²⁶

Wardenafil (10 mg) nie nasilał wydłużenia czasu krwawienia wywołanego zastosowaniem kwasu acetylosalicylowego (w dawce 81 mg podawanej 2 razy na dobę).²⁷

Riocyguat

Badania przedkliniczne i kliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów PDE5 (w tym wardenafilu) i riocyguatu. W badanej populacji nie stwierdzono korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia. Z tego powodu jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym wardenafilu, jest przeciwwskazane.²⁸

Interakcje wardenafilu z alkoholem

Interakcje między wardenafilem a alkoholem etylowym były przedmiotem specyficznych badań klinicznych. Wykazano, że wardenafil w dawce 20 mg przyjmowany jednocześnie z alkoholem (przy średnim maksymalnym stężeniu alkoholu we krwi wynoszącym 73 mg/dl) nie nasilał wpływu alkoholu na ciśnienie tętnicze i rytm serca. Co istotne, również farmakokinetyka wardenafilu nie ulegała zmianie pod wpływem alkoholu.²⁹

Należy jednak zaznaczyć, że chociaż nie stwierdzono istotnych interakcji farmakokinetycznych między wardenafilem a alkoholem etylowym, to spożywanie alkoholu może nasilać niektóre działania niepożądane wardenafilu (np. zawroty głowy) oraz negatywnie wpływać na zdolność do erekcji. Ponadto zarówno alkohol, jak i wardenafil mogą wywoływać rozszerzenie naczyń krwionośnych, co teoretycznie mogłoby prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego, zwłaszcza u pacjentów predysponowanych (np. z nadciśnieniem tętniczym). Dlatego, mimo braku udokumentowanych istotnych interakcji, zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu wardenafilu i alkoholu, szczególnie u osób starszych i pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Tabela interakcji z wardenafilem