kwas 3-aminometylo-5-metyloheksanowy
Kwas 3-aminometylo-5-metyloheksanowy, znany również jako pregabalina, jest lekiem o działaniu przeciwpadaczkowym, przeciwbólowym i przeciwlękowym. Strukturalnie jest analogiem kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), jednak nie działa bezpośrednio na receptory GABA.
Mechanizm działania pregabaliny polega na wiązaniu się z podjednostką α2-δ napięciozależnych kanałów wapniowych w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zmniejszenia uwalniania neurotransmiterów pobudzających, takich jak glutaminian, noradrenalina i substancja P. Efektem jest hamowanie nadpobudliwości neuronalnej leżącej u podłoża wielu stanów bólowych i zaburzeń neurologicznych.
W praktyce klinicznej pregabalina jest stosowana w leczeniu bólu neuropatycznego (w tym neuralgii popółpaścowej i bolesnej neuropatii cukrzycowej), jako lek wspomagający w padaczce (w terapii napadów częściowych) oraz w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych. Preparat charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym (około 90%) i jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej.
Profil działań niepożądanych obejmuje najczęściej zawroty głowy, senność, zaburzenia równowagi, obrzęki obwodowe i przyrost masy ciała. Lek wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie konieczna jest modyfikacja dawkowania. Istotnym aspektem klinicznym jest również potencjał uzależniający pregabaliny, co wymaga monitorowania podczas długotrwałej terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Linefor 200 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Linefor (kod ATC: N03AX16), jest pochodną GABA i działa poprzez wiązanie się z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, modulując przekaźnictwo nerwowe. Klinicznie potwierdzono jej skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego, w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego, z szybkim początkiem działania obserwowanym już w pierwszym tygodniu terapii. W badaniach kontrolowanych wykazano, że 35% pacjentów leczonych pregabaliną osiągnęło co najmniej 50% redukcję bólu (w porównaniu do 18% w grupie placebo). W terapii skojarzonej padaczki pregabalina również wykazuje szybkie i skuteczne zmniejszenie częstości napadów, jednak jej skuteczność w monoterapii nowo zdiagnozowanej padaczki nie przewyższa lamotryginy. W populacji pediatrycznej (3 miesiące do 16 lat) wykazano zależność dawka-efekt, z dawką 10 mg/kg mc./dobę (maks. 600 mg/dobę) skutecznie redukującą napady częściowe (40,6% pacjentów z ≥50% redukcją, p=0,0068 vs placebo).
badanie dna oka, badanie kliniczne kontrolowane, badanie ostrości widzenia, badanie pola widzenia, ból neuropatyczny, gorączka, kwas 3-aminometylo-5-metyloheksanowy, kwas gamma-aminomasłowy, lek przeciwpadaczkowy, napad częściowy, napad padaczkowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, pregabalina, skala oceny lęku Hamiltona, terapia skojarzona padaczki, uogólnione zaburzenie lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Linefor 75 mg
Pregabalina, będąca pochodną kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) i działająca poprzez wiązanie z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, wykazuje potwierdzoną skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego, w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego. W badaniach klinicznych (trwających do 13 tygodni) stosowano dawki dwa razy na dobę (BID) oraz trzy razy na dobę (TID), uzyskując porównywalne profile bezpieczeństwa i skuteczności. Redukcja bólu o co najmniej 50% wystąpiła u 35% pacjentów z obwodowym bólem neuropatycznym (vs 18% placebo) oraz u 22% z ośrodkowym bólem neuropatycznym (vs 7% placebo). Działanie przeciwpadaczkowe pregabaliny oceniano w terapii skojarzonej, gdzie szybkie zmniejszenie częstości napadów obserwowano już w pierwszym tygodniu leczenia. W populacji pediatrycznej (3 miesiące do 16 lat) wykazano podobny profil działań niepożądanych jak u dorosłych, choć częstsze były infekcje i gorączka. W dawkach do 10 mg/kg mc./dobę u dzieci odnotowano istotne zmniejszenie liczby napadów częściowych (40,6% pacjentów z ≥50% redukcją napadów, p=0,0068 vs placebo).
białko α2-δ, ból neuropatyczny, działanie przeciwpadaczkowe, kwas 3-aminometylo-5-metyloheksanowy, kwas gamma-aminomasłowy, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, skala HAM-A, terapia skojarzona padaczki, uogólnione zaburzenie lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zaburzenie lękowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tabagine 150 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Tabagine, dostępna w kapsułkach o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, jest pochodną GABA i działa poprzez wiązanie się z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, co tłumaczy jej efekty przeciwbólowe i przeciwpadaczkowe. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność pregabaliny w leczeniu bólu neuropatycznego, w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego, z szybkim początkiem działania już w pierwszym tygodniu terapii. W badaniach z dawkowaniem dwa razy na dobę (BID) i trzy razy na dobę (TID) profil bezpieczeństwa i skuteczności był porównywalny. W neuropatii obwodowej 35% pacjentów leczonych pregabaliną osiągnęło 50% redukcję bólu (vs 18% placebo), a w ośrodkowym bólu neuropatycznym odsetek ten wyniósł 22% (vs 7% placebo). W terapii skojarzonej padaczki u dzieci i młodzieży dawki od 2,5 do 10 mg/kg mc./dobę wykazały różną skuteczność, z istotną klinicznie poprawą przy dawce 10 mg/kg mc./dobę (maks. 600 mg/dobę). U dzieci poniżej 4 lat dawka 14 mg/kg mc./dobę znacząco zmniejszała częstość napadów (p=0,0223). W leczeniu pierwotnie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych (PGTC) pregabalina nie wykazała przewagi nad placebo.
badanie dna oka, badanie pola widzenia, białko α2-δ, ból neuropatyczny, częściowy napad padaczkowy, dawkowanie BID, dawkowanie TID, kanał wapniowy, kwas 3-aminometylo-5-metyloheksanowy, kwas gamma-aminomasłowy, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, napad częściowy, napad padaczkowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, pregabalina, skala lęku Hamiltona, uogólnione zaburzenie lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych