meningokok grupy C

Meningokok grupy C (Neisseria meningitidis serogrupy C) to bakteria będąca jednym z głównych czynników etiologicznych inwazyjnej choroby meningokokowej (IChM). Drobnoustrój ten może powodować ciężkie, zagrażające życiu zakażenia, w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz sepsę meningokokową, której przebieg bywa piorunujący.

Zakażenia meningokokami grupy C charakteryzują się wysoką śmiertelnością (10-14%) oraz ryzykiem poważnych powikłań neurologicznych u ozdrowieńców. Bakteria przenosi się drogą kropelkową, a nosicielstwo w jamie nosowo-gardłowej może występować u 5-10% populacji, szczególnie wśród młodzieży i młodych dorosłych.

W profilaktyce zakażeń meningokokowych grupy C skuteczne są szczepienia ochronne. Dostępne są zarówno szczepionki monowalentne przeciwko grupie C, jak i szczepionki wielowalentne (ACWY). Immunizacja jest zalecana szczególnie dzieciom, młodzieży, osobom z niedoborami odporności oraz podróżującym do regionów endemicznego występowania meningokoków.

Leczenie zakażeń meningokokowych grupy C wymaga szybkiej diagnostyki i pilnego wdrożenia antybiotykoterapii, najczęściej z zastosowaniem cefalosporyn trzeciej generacji. W przypadku kontaktu z chorym stosuje się profilaktykę poekspozycyjną, obejmującą podanie odpowiedniego antybiotyku.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl