wydzielanie potu i śliny

Wydzielanie potu i śliny to dwa ważne procesy fizjologiczne, które odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy organizmu. Są one kontrolowane przez autonomiczny układ nerwowy – przede wszystkim jego część przywspółczulną (ślina) i współczulną (pot).

Pot jest wydzielany przez gruczoły potowe (ekrynowe i apokrynowe), których liczbę u człowieka szacuje się na 2-5 milionów. Główną funkcją pocenia jest termoregulacja – poprzez parowanie potu z powierzchni skóry organizm oddaje nadmiar ciepła. Pot składa się w 99% z wody, a pozostały 1% to elektrolity (głównie NaCl), mocznik, amoniak i kwas moczowy. Zaburzenia pocenia mogą występować w przebiegu chorób neurologicznych, endokrynologicznych, a także w stanach emocjonalnych jak stres czy lęk.

Ślina jest wydzielana przez trzy pary dużych gruczołów ślinowych (przyusznicze, podżuchwowe i podjęzykowe) oraz liczne drobne gruczoły. Produkcja śliny wynosi około 0,5-1,5 litra dziennie. Ślina pełni funkcje ochronne, trawienne i nawilżające. Zawiera enzymy trawienne (α-amylazę, lipazę językową), immunoglobuliny (głównie IgA), mucyny, lizozym i laktoferrynę. Suchość jamy ustnej (kserostomia) może być objawem chorób ogólnoustrojowych, efektem ubocznym farmakoterapii lub radioterapii w obrębie głowy i szyi.

Diagnostyka zaburzeń wydzielania potu obejmuje testy potliwości (np. test jodowo-skrobiowy, test pilokarpiną), które są szczególnie ważne w diagnostyce mukowiscydozy. W przypadku zaburzeń wydzielania śliny stosuje się badania sialometryczne (pomiar ilości wydzielanej śliny), obrazowanie gruczołów ślinowych (USG, sialografia) oraz badania laboratoryjne składu śliny.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl