promieniowanie UV-B

Promieniowanie UV-B to zakres promieniowania ultrafioletowego o długości fali 280-315 nm, stanowiący około 5% promieniowania UV docierającego do powierzchni Ziemi. Jest częściowo filtrowane przez warstwę ozonową atmosfery, jednak znacząca jego część dociera do powierzchni Ziemi, szczególnie w godzinach południowych i w okresie letnim.

UV-B wykazuje istotne działanie biologiczne na skórę człowieka. Penetruje ono naskórek i górne warstwy skóry właściwej, gdzie powoduje rumień, oparzenia słoneczne oraz stymuluje melanogenezę (opaleniznę). W przeciwieństwie do UV-A, promieniowanie UV-B jest głównym czynnikiem odpowiedzialnym za syntezę witaminy D3 w skórze, co stanowi jego korzystny efekt zdrowotny.

Długotrwała ekspozycja na promieniowanie UV-B jest związana z rozwojem nowotworów skóry (w tym raka podstawnokomórkowego i kolczystokomórkowego) oraz przyspiesza fotostarzenie skóry. Może również powodować uszkodzenia DNA, mutacje genetyczne i immunosupresję. W okulistyce nadmierna ekspozycja na UV-B wiąże się z rozwojem zaćmy, skrzydlika oraz zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem.

W praktyce klinicznej promieniowanie UV-B znajduje zastosowanie terapeutyczne w leczeniu łuszczycy, bielactwa, atopowego zapalenia skóry oraz innych dermatoz zapalnych. Stosowane jest w postaci wąskopasmowej (nb-UVB, 311-313 nm) lub szerokopasmowej (bb-UVB, 290-320 nm) w ramach fototerapii, co wymaga ścisłego nadzoru medycznego ze względu na potencjalne działania niepożądane.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl