amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd
Amlodypina, walsartan i hydrochlorotiazyd to trójskładnikowa kombinacja leków stosowana w terapii nadciśnienia tętniczego. Preparat ten łączy trzy różne mechanizmy działania hipotensyjnego, zapewniając skuteczną kontrolę ciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia lub leczenie dwoma lekami nie przynosi zadowalających rezultatów.
Amlodypina należy do grupy antagonistów wapnia (blokerów kanałów wapniowych), które rozszerzają naczynia krwionośne poprzez blokowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń. Walsartan jest antagonistą receptora angiotensyny II (sartan), który blokuje działanie angiotensyny II – silnego wazokonstryktora. Hydrochlorotiazyd to diuretyk tiazydowy, który zwiększa wydalanie sodu i wody przez nerki, zmniejszając objętość krwi krążącej.
Kombinacja tych trzech substancji wykazuje działanie synergistyczne, umożliwiając osiągnięcie lepszej kontroli ciśnienia tętniczego przy zastosowaniu niższych dawek poszczególnych składników, co potencjalnie zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Leczenie skojarzone poprawia również compliance pacjentów dzięki uproszczeniu schematu dawkowania.
Preparat trójskładnikowy jest wskazany dla pacjentów z nadciśnieniem tętniczym opornym lub trudnym do kontroli, u których wartości ciśnienia nie są odpowiednio kontrolowane przy zastosowaniu terapii dwulekowej. Przed włączeniem leczenia należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania do stosowania poszczególnych składników, w tym niewydolność nerek, ciężkie zaburzenia elektrolitowe czy ciążę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 10 mg + 160 mg + 25 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa preparatu złożonego zawierającego amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd (Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods) wykazała brak toksyczności ogólnoustrojowej oraz niekorzystnego wpływu na narządy docelowe w badaniach na zwierzętach. W 13-tygodniowych testach na szczurach zaobserwowano odwracalne zmiany hematologiczne (spadek erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu i retikulocytów), podwyższone stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz wzrost liczby komórek przykłębuszkowych i miejscowe nadżerki w żołądku. Wszystkie te efekty uznano za nasilenie farmakologicznego działania składników leku, a zmiany ustąpiły po 4 tygodniach od zakończenia podawania. Kombinacja nie była badana pod kątem genotoksyczności i rakotwórczości, jednak każdy składnik oceniano indywidualnie, uzyskując wyniki negatywne w tych aspektach.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, czerwone krwinki, erytrocyt, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, komórki przykłębuszkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, masa czerwonokrwinkowa, mocznik, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, nadżerka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, potas, potencjał rakotwórczy, przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, retykulocyt, spermatyda, testosteron - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Preparat trójskładnikowy zawierający amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie i opóźnienie kostnienia czaszki. Walsartan, jako AIIRA, nie jest zalecany również w pierwszym trymestrze, a w przypadku stwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może negatywnie wpływać na perfuzję płodowo-łożyskową, powodując u płodu żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe i małopłytkowość. Amlodypina, choć jej bezpieczeństwo w ciąży nie jest jednoznacznie ustalone, powinna być stosowana wyłącznie, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Zaleca się wykonanie badania USG nerek i czaszki płodu po ekspozycji na lek w drugim trymestrze oraz ścisłą obserwację noworodków z powodu ryzyka niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek.
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, diureza, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, nudność, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, teratogenność, toksyczne działanie na płód, toksyczny wpływ na reprodukcję, walsartan, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zawrót głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma 10 mg + 320 mg + 25 mg
Profil bezpieczeństwa trójskładnikowego preparatu Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma, dostępnego m.in. w dawce 10 mg + 320 mg + 25 mg, został oceniony w ośmiotygodniowym, kontrolowanym badaniu klinicznym obejmującym 2271 pacjentów, z czego 582 otrzymywało to skojarzenie. Działania niepożądane były przeważnie łagodne i przemijające, a najczęstszymi przyczynami przerwania terapii (0,7%) były zawroty głowy i niedociśnienie. Nie zaobserwowano nowych lub niespodziewanych działań niepożądanych w porównaniu do monoterapii lub terapii dwuskładnikowej. Zmiany w badaniach laboratoryjnych były zgodne z mechanizmem działania składników, a walsartan łagodził hipokaliemiczne działanie hydrochlorotiazydu.
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, bezpieczeństwo leku, działanie niepożądane, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, klasyfikacja MedDRA, monitorowanie niepożądanych działań, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie, personel medyczny, preparat trójskładnikowy, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, stosunek korzyści do ryzyka, walsartan, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dipperam HCT 10 mg + 320 mg + 25 mg
Dipperam HCT to trójskładnikowa kombinacja amlodypiny (5-10 mg), walsartanu (160-320 mg) oraz hydrochlorotiazydu (12,5-25 mg), wskazana do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Lek jest przeznaczony jako terapia zastępcza dla osób, które osiągnęły odpowiednią kontrolę ciśnienia tętniczego stosując trzy oddzielne preparaty lub dwuskładnikowe kombinacje zawierające te substancje czynne. Dostępność różnych wariantów dawkowania umożliwia indywidualne dopasowanie terapii, a połączenie trzech leków o uzupełniających się mechanizmach działania (blokada kanału wapniowego, antagonizm receptora angiotensyny II, działanie diuretyczne tiazydowe) pozwala na skuteczną kontrolę ciśnienia przy potencjalnie mniejszym ryzyku działań niepożądanych.
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanału wapniowego, ciśnienie tętnicze, diuretyk tiazydowy, działanie niepożądane, hydrochlorotiazyd, kontrola ciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, samoistne nadciśnienie tętnicze, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia zastępcza, walsartan - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods może wywierać mały lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn, głównie poprzez działanie na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy. Pacjenci mogą doświadczać objawów niepożądanych takich jak zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie, znużenie oraz nudności, które mogą zaburzać percepcję, koncentrację i czas reakcji, co stanowi istotne zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów. Nawet sporadyczne wystąpienie tych objawów wymaga zachowania szczególnej ostrożności, gdyż osłabienie zdolności reagowania zwiększa ryzyko wypadków drogowych.
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, ból głowy, dokumentacja medyczna, działania niepożądane leku, farmakoterapia, funkcje psychomotoryczne, indywidualna reakcja na lek, interakcje leku z alkoholem, leki działające na OUN, nudności, objawy niepożądane, osłabiona zdolność reagowania, ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, wydłużony czas reakcji, zawroty głowy, zmęczenie, znużenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma 10 mg + 320 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dawkach 5 mg + 160 mg + 12,5 mg, 10 mg + 160 mg + 12,5 mg oraz 10 mg + 320 mg + 25 mg, przeznaczonych do leczenia nadciśnienia tętniczego. Zalecana dawka to 1 tabletka na dobę, najlepiej rano, z maksymalną dawką 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu. Przed rozpoczęciem terapii należy dostosować dawkę na podstawie uprzednio stosowanych dawek poszczególnych składników. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, połykać w całości, popijając wodą. W przypadku pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak wymagana jest kontrola funkcji nerek. Stosowanie u pacjentów z GFR <30 ml/min/1,73 m² lub bezmoczem jest przeciwwskazane ze względu na obecność hydrochlorotiazydu.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, bezmocz, cholestaza, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, GFR, łagodne do umiarkowanych zaburzenia czynności nerek, lek złożony, monitorowanie ciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, podanie doustne, samoistne nadciśnienie tętnicze, substancje czynne, tabletka powlekana, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods dostępny jest w kilku wariantach dawkowania, umożliwiających indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka to 1 tabletka na dobę, najlepiej rano, z maksymalną dawką wynoszącą 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Przed rozpoczęciem terapii produktem złożonym należy ocenić stan pacjenta na podstawie uprzednio stosowanych dawek poszczególnych składników. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z bezmoczem, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki początkowej, natomiast u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami wątroby produkt nie powinien być stosowany ze względu na ograniczenie maksymalnej dawki walsartanu do 80 mg.
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, bezmocz, cholestaza, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze krwi, hydrochlorotiazyd, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, podanie doustne, samoistne nadciśnienie tętnicze, tabletka powlekana, walsartan, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dipperam HCT 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Dipperam HCT, zawierającego amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, wykazały odwracalne zmiany patofizjologiczne u szczurów po 13-tygodniowej ekspozycji, takie jak obniżenie parametrów hematologicznych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt, retikulocyty), wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz przerost komórek przykłębuszkowych nerek i miejscowe nadżerki w żołądku. Zmiany te uznano za wynik nasilenia działania farmakologicznego składników i nie wskazują na szczególne ryzyko dla ludzi. Brak specyficznych badań genotoksyczności i rakotwórczości kombinacji uzasadniono brakiem interakcji między dobrze przebadanymi substancjami; indywidualne badania amlodypiny i walsartanu nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, biochemia surowicy, Dipperam HCT, erytrocyty, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, kanaliki nerkowe, komórki przykłębuszkowe, komórki Sertoliego, mocznik, mutagenność, nadżerki żołądka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, parametry czerwonokrwinkowe, parametry hematologiczne, płodność, rakotwórczość, retikulocyty, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 10 mg + 320 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods został oceniony w 8-tygodniowym, kontrolowanym badaniu klinicznym obejmującym 2271 pacjentów, z czego 582 otrzymywało maksymalną dawkę 10 mg/320 mg/25 mg. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy i niedociśnienie tętnicze, występujące u 0,7% pacjentów, które w niektórych przypadkach prowadziły do przerwania terapii. Profil bezpieczeństwa nie wykazał nowych ani nieoczekiwanych działań niepożądanych w porównaniu z monoterapią lub terapią dwulekową. Zmiany w badaniach laboratoryjnych były łagodne i zgodne z farmakologicznym mechanizmem działania substancji czynnych. Walsartan w terapii trójlekowej osłabiał hipokaliemiczne działanie hydrochlorotiazydu, co jest istotne dla równowagi elektrolitowej.
agranulocytoza, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, bezsenność, ból głowy, cukrzyca, depresja, dezorientacja, diuretyk tiazydowy, funkcja nerek, funkcja wątroby, hemoglobina, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipertonia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, nadwrażliwość, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, objawy neuropsychiatryczne, równowaga elektrolitowa, zaburzenia koordynacji, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dipperam HCT 10 mg + 320 mg + 25 mg
Lek Dipperam HCT, zawierający amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, był oceniany w 8-tygodniowych badaniach klinicznych na 2271 pacjentach, z czego 582 otrzymywało tę potrójną kombinację. Profil bezpieczeństwa leku jest zgodny z oczekiwaniami wynikającymi z farmakologii poszczególnych składników, a większość działań niepożądanych miała charakter łagodny i przemijający. Najczęstszymi przyczynami przerwania terapii były zawroty głowy i niedociśnienie tętnicze, występujące u około 0,7% pacjentów. Walsartan łagodził hipokaliemię indukowaną przez hydrochlorotiazyd, co jest korzystne klinicznie. Wśród działań niepożądanych o częstości ≥1/100 do <1/10 wymieniono zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze, hipokaliemię, niestrawność, obrzęki obwodowe i zmęczenie. Istotnym ryzykiem jest zwiększone występowanie nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry, powiązane z łączną dawką hydrochlorotiazydu.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, dna moczanowa, hiperurykemia, hipokaliemia, kurcz mięśni, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór sodu, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk obwodowy, odwodnienie, omdlenie, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, suchość w jamie ustnej, wielomocz, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 10 mg + 320 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods to złożony preparat hipotensyjny przeznaczony do terapii substytucyjnej u dorosłych pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym, u których ciśnienie jest już skutecznie kontrolowane za pomocą oddzielnych preparatów zawierających te same trzy substancje czynne: amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd. Preparat dostępny jest w pięciu kombinacjach dawek: 5 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu, 10 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu, 5 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu, 10 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu oraz 10 mg amlodypiny + 320 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu. Preparat nie jest wskazany do inicjowania terapii ani do intensyfikacji leczenia u pacjentów bez stabilnej kontroli ciśnienia na dotychczasowej terapii.
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, ciśnienie tętnicze, diuretyk tiazydowy, kontrola ciśnienia tętniczego, nadciśnienie samoistne, nadciśnienie tętnicze samoistne, przeciwwskazania, schemat leczenia, tabletka powlekana, terapia hipotensyjna, terapia substytucyjna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dipperam HCT 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Dipperam HCT, będący kombinacją amlodypiny (do 10 mg), walsartanu (do 320 mg) oraz hydrochlorotiazydu (do 25 mg), stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego z dawkowaniem standardowym 1 tabletka na dobę, najlepiej rano. Przed zmianą terapii na Dipperam HCT konieczne jest ustabilizowanie ciśnienia tętniczego na dotychczasowych lekach oraz dobór dawki produktu złożonego na podstawie stosowanych wcześniej dawek poszczególnych składników. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z bezmoczem oraz ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) i wątroby, a u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami nerek nie wymaga modyfikacji dawki, choć zalecane jest monitorowanie. W przypadku zaburzeń czynności wątroby bez zastoju żółci, Dipperam HCT jest nieodpowiedni ze względu na ograniczenie maksymalnej dawki walsartanu do 80 mg, a dawkowanie amlodypiny powinno być minimalne, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat).
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, bezmocz, choroba niedokrwienna serca, hydrochlorotiazyd, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, podanie doustne, samoistne nadciśnienie tętnicze, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastój żółci - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest już skutecznie kontrolowane za pomocą skojarzonej terapii zawierającej amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd. Lek dostępny jest w trzech wariantach dawkowania: niskim (5 mg amlodypiny, 160 mg walsartanu, 12,5 mg HCTZ), pośrednim (10 mg amlodypiny, 160 mg walsartanu, 12,5 mg HCTZ) oraz wysokim (10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu, 25 mg HCTZ). Preparat łączy trzy substancje o komplementarnych mechanizmach działania: amlodypinę jako antagonista kanału wapniowego, walsartan jako antagonista receptora angiotensyny II oraz hydrochlorotiazyd jako diuretyk tiazydowy, co umożliwia wielokierunkową kontrolę ciśnienia tętniczego.
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze, compliance, diuretyk tiazydowy, hydrochlorotiazyd, indywidualizacja terapii, leczenie skojarzone, nadciśnienie tętnicze, pochodna dihydropirydyny, politerapia, rozszerzenie naczyń tętniczych, samoistne nadciśnienie tętnicze, terapia inicjująca, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, wydalanie sodu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma 10 mg + 320 mg + 25 mg
Preparat Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma, zawierający amlodypinę (5-10 mg), walsartan (160-320 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5-25 mg), może istotnie wpływać na funkcje psychomotoryczne pacjentów, co przekłada się na ich zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, znużenie, bóle głowy, zmęczenie oraz nudności, których nasilenie koreluje z dawką leku – największe ryzyko występuje przy dawce 10 mg + 320 mg + 25 mg. Szczególnie amlodypina, jako antagonista kanałów wapniowych, wykazuje umiarkowany wpływ na zdolności psychomotoryczne, co wymaga indywidualnej oceny pacjenta przed dopuszczeniem do czynności wymagających pełnej sprawności.
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, antagonista kanału wapniowego, ból głowy, choroba współistniejąca, dobra praktyka kliniczna, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, hydrochlorotiazyd, lek przeciwnadciśnieniowy, nudności, objaw niepożądany, stan kliniczny pacjenta, substancja czynna, walsartan, zawroty głowy, zmęczenie, znużenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu, zarówno indywidualnie, jak i w kombinacji, nie wykazały toksycznego działania ogólnoustrojowego ani narządowego, które mogłoby ograniczać ich zastosowanie kliniczne. W badaniach na szczurach (do 13 tygodni) zaobserwowano odwracalne zmiany hematologiczne i biochemiczne, takie jak obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu i retykulocytów, wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz przerost komórek przykłębuszkowych w nerkach, a także miejscowe nadżerki w żołądku. Zmiany te uznano za efekt farmakologiczny, a nie toksyczny. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdzają indywidualne badania każdej substancji. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki do 10 mg/kg (8-krotnie większe niż u ludzi) nie wpływały na płodność szczurów.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, azot mocznikowy, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, bezylan amlodypiny, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hemodynamika nerek, hormon folikulotropowy, komórki przykłębuszkowe, komórki Sertoliego, nadżerka żołądka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, parametry czerwonokrwinkowe, parametry morfologii krwi, przerost komórek przykłębuszkowych, rozrost kanalików nerkowych, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, stężenie potasu, stężenie testosteronu, toksyczny wpływ na narządy docelowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma 10 mg + 160 mg + 25 mg
Preparat Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma, dostępny w formie tabletek powlekanych, zawiera amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd i jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Standardowa dawka wynosi 1 tabletkę na dobę, najlepiej rano, z maksymalną dawką 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Przed rozpoczęciem terapii lekiem złożonym zaleca się stabilizację pacjenta na poszczególnych składnikach. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z bezmoczem, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak wymagana jest regularna kontrola funkcji nerek.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, bezmocz, cholestaza, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze krwi, dawkowanie maksymalne, działanie niepożądane, lek złożony, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, podanie doustne, produkt leczniczy, samoistne nadciśnienie tętnicze, substancja czynna, tabletka powlekana, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma 10 mg + 160 mg + 25 mg
Profil bezpieczeństwa leku Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma został oceniony w oparciu o badania kliniczne, w tym kontrolowane, 8-tygodniowe badanie z udziałem 2271 pacjentów, stosujących maksymalną dawkę 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Działania niepożądane były przeważnie łagodne i przemijające, a przerwanie terapii nastąpiło u 0,7% pacjentów, głównie z powodu zawrotów głowy i niedociśnienia. Nie zaobserwowano nowych lub nieoczekiwanych działań niepożądanych w porównaniu z monoterapią lub terapią dwuskładnikową. Walsartan wykazał działanie osłabiające hipokaliemiczny efekt hydrochlorotiazydu, co jest istotną korzyścią terapeutyczną. Zmiany w parametrach laboratoryjnych były łagodne i zgodne z mechanizmem działania poszczególnych składników.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, badanie dermatologiczne, ból głowy, działanie niepożądane leku, elektrolity, hiperurykemia, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, mechanizm farmakologiczny, monoterapia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, parametry laboratoryjne, personel medyczny, terapia skojarzona, zaburzenia elektrolitowe, zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Profil bezpieczeństwa produktu leczniczego Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma został oceniony w oparciu o badania kliniczne trwające 8 tygodni, obejmujące 2271 pacjentów, z czego 582 otrzymywało terapię trójskładnikową w maksymalnej dawce 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu. Działania niepożądane były przeważnie łagodne i przemijające, a przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych wystąpiło u 0,7% pacjentów, głównie z powodu zawrotów głowy i niedociśnienia. Nie zaobserwowano nowych ani niespodziewanych działań niepożądanych w porównaniu do monoterapii lub terapii dwuskładnikowej. Zmiany w parametrach laboratoryjnych były zgodne z mechanizmem działania składników, a obecność walsartanu osłabiała hipokaliemiczne działanie hydrochlorotiazydu.
agranulocytoza, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, białe krwinki, czerwone krwinki, działanie niepożądane, granulocyt, hematokryt, hemoglobina, hipokaliemia, klasyfikacja MedDRA, leukopenia, mechanizm farmakologiczny, monoterapia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, personel medyczny, profil bezpieczeństwa leku, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, szpik kostny, tabletka powlekana, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Lek Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie krwi jest już skutecznie kontrolowane terapią skojarzoną trzema substancjami czynnymi: amlodypiną (5-10 mg), walsartanem (160-320 mg) oraz hydrochlorotiazydem (12,5-25 mg). Preparat dostępny jest w pięciu wariantach dawkowania, co pozwala na indywidualne dostosowanie leczenia. Lek stosowany jest wyłącznie jako terapia substytucyjna u pacjentów wcześniej leczonych tymi samymi składnikami w oddzielnych preparatach lub w kombinacjach dwuskładnikowych i jednoskładnikowych, zapewniając utrzymanie skuteczności terapeutycznej oraz zmniejszenie ryzyka błędów dawkowania.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, ciśnienie krwi, compliance, diuretyk tiazydowy, hydrochlorotiazyd, kanały wapniowe, monoterapia, pochodna dihydropirydyny, preparat dwuskładnikowy, preparat jednoskładnikowy, samoistne nadciśnienie tętnicze, terapia dwuskładnikowa, terapia hipotensyjna, terapia substytucyjna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dipperam HCT 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Lek Dipperam HCT, zawierający amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd, jest wskazany w terapii nadciśnienia tętniczego, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (np. marskość żółciowa, zastój żółci), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²), bezmoczem oraz dializoterapią. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu związane z walsartanem. Nie należy go stosować u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem, zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (kardiomiopatia przerostowa zawężająca, stenoza aortalna wysokiego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Przeciwwskazane jest także łączenie Dipperam HCT z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, antagonista receptora angiotensyny, anuria, cholestaza, dializa, dihydropirydyna, farmakokinetyka, GFR, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia, kardiomiopatia przerostowa, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki leku, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, stenoza aortalna, sulfonamid, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dipperam HCT 10 mg + 320 mg + 25 mg
Lek Dipperam HCT, zawierający amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zalecana dawka to 1 tabletka na dobę, najlepiej przyjmowana rano, z maksymalną dawką wynoszącą 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu. Dawkowanie powinno być dostosowane na podstawie uprzednio stosowanych dawek poszczególnych składników. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z bezmoczem oraz ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) ze względu na obecność hydrochlorotiazydu, a także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby z uwagi na walsartan. U pacjentów z lekkimi do umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki początkowej, natomiast u osób z zaburzeniami wątroby preparat nie jest zalecany lub wymaga stosowania najmniejszej dostępnej dawki amlodypiny.
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, bezmocz, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, Dipperam HCT, hydrochlorotiazyd, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, podanie doustne, samoistne nadciśnienie tętnicze, walsartan, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastój żółci - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dipperam HCT 10 mg + 320 mg + 25 mg
Dipperam HCT to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający trzy substancje czynne: amlodypinę (5 lub 10 mg w postaci bezylanu), walsartan (160 lub 320 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 lub 25 mg). Produkt dostępny jest w pięciu wariantach dawkowania, różniących się proporcjami tych składników, co pozwala na indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Tabletki różnią się kolorem, wymiarami (około 15×5,9 mm lub 19×7,5 mm) oraz oznaczeniami na powierzchni, co ułatwia identyfikację preparatu. Otoczki tabletek zawierają różne substancje pomocnicze, takie jak hypromeloza, makrogol 4000, talk, tytanu dwutlenek (E171) oraz tlenki żelaza (E172), wpływające na właściwości fizykochemiczne i wygląd leku.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, bezylan amlodypiny, blister jednodawkowy, blister standardowy, dwutlenek tytanu, folia PVC/PVDC/Aluminium, hydromeloza, makrogol, ochrona przed wilgocią, okres ważności leku, otoczka tabletki, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dipperam HCT 10 mg + 160 mg + 25 mg
Preparat Dipperam HCT, zawierający amlodypinę (5-10 mg), walsartan (160-320 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5-25 mg), może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn poprzez wywoływanie objawów niepożądanych takich jak zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie oraz nudności. Ryzyko to jest zależne od dawki, przy czym wyższe dawki amlodypiny (10 mg) i hydrochlorotiazydu (25 mg) zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów starszych, z chorobami współistniejącymi układu nerwowego oraz u osób stosujących leki o działaniu ośrodkowym. Zaleca się indywidualizację zaleceń dotyczących prowadzenia pojazdów, monitorowanie reakcji pacjenta, zwłaszcza na początku terapii lub po zmianie dawki, oraz rozważenie modyfikacji leczenia w przypadku utrzymujących się objawów.
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, ból głowy, dawkowanie amlodypiny, Dipperam HCT, diuretyk, działanie ośrodkowe, hydrochlorotiazyd, interakcje lekowe, nudności, objawy neurologiczne, schorzenia układu nerwowego, sprawność psychomotoryczna, walsartan, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dipperam HCT 10 mg + 160 mg + 25 mg
Dipperam HCT to lek złożony zawierający amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka wynosi 1 tabletkę na dobę, najlepiej rano, z maksymalną dawką 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu. Lek dostępny jest w pięciu wariantach dawki, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Przed rozpoczęciem stosowania Dipperam HCT należy ustabilizować ciśnienie tętnicze pacjenta na odpowiednich dawkach poszczególnych składników. Tabletki podaje się doustnie, można je przyjmować niezależnie od posiłku, zalecając stałą porę podawania.
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, bezmocz, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, hydrochlorotiazyd, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, samoistne nadciśnienie tętnicze, substancja czynna, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastój żółci - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dipperam HCT 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Preparat Dipperam HCT jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest już skutecznie kontrolowane przez stosowanie oddzielnych składników: amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu. Lek ten służy wyłącznie jako terapia zastępcza, umożliwiając zastąpienie dotychczasowego schematu leczenia, który obejmował trzy osobne preparaty lub dwa preparaty, z których jeden zawierał dwie substancje czynne. Dipperam HCT dostępny jest w kilku wariantach dawkowania, m.in. 5 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 10 mg amlodypiny + 320 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu, co pozwala na indywidualne dopasowanie terapii do potrzeb pacjenta.
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, amlodypina z walsartanem, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, choroby współistniejące, ciśnienie tętnicze, diuretyk tiazydowy, hydrochlorotiazyd, pochodna dihydropirydyny, politerapia, preparat złożony, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, samoistne nadciśnienie tętnicze, terapia hipotensyjna, walsartan - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt złożony Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód i noworodka, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. Stosowanie amlodypiny w ciąży jest dopuszczalne jedynie, gdy korzyści przewyższają ryzyko, natomiast walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) jest przeciwwskazany od drugiego trymestru, a jego stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może negatywnie wpływać na perfuzję płodowo-łożyskową oraz powodować u płodu i noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe i małopłytkowość. W przypadku ekspozycji na walsartan po drugim trymestrze zaleca się ultrasonograficzne monitorowanie nerek i czaszki płodu oraz ścisłe monitorowanie noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego, niewydolności nerek i hiperkaliemii.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne nerek, bezpieczeństwo amlodypiny, diureza, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, pierwszy trymestr ciąży, pogorszenie czynności nerek, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Valtricom 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Valtricom to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający trzy substancje czynne: amlodypinę (w postaci bezylanu), walsartan oraz hydrochlorotiazyd, dostępny w pięciu kombinacjach dawkowania, umożliwiających indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Dostępne dawki to: amlodypina 5 mg lub 10 mg, walsartan 160 mg lub 320 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5 mg lub 25 mg. Połączenie tych trzech składników o odmiennych mechanizmach działania zapewnia synergistyczny efekt hipotensyjny. Tabletki różnią się kolorem i oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację, a ich wymiary wahają się od około 13 x 8 mm do 18 x 9 mm w przypadku najwyższej dawki walsartanu. Preparat charakteryzuje się dobrą stabilnością, okresem ważności 3 lata oraz jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w różnych wielkościach opakowań, w tym kalendarzowych ułatwiających kontrolę dawkowania.
alkohol poliwinylowy, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, amlodypiny bezylan, biodostępność, celuloza mikrokrystaliczna, efekt hipotensyjny, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, produkt leczniczy, sodu laurylosiarczan, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, Valtricom, właściwości organoleptyczne, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 10 mg + 320 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne (amlodypina, walsartan, hydrochlorotiazyd), inne pochodne sulfonamidów, dihydropirydyny oraz substancje pomocnicze. Nie należy stosować leku w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne związane z walsartanem. Przeciwwskazania obejmują także ciężkie zaburzenia czynności wątroby (marskość, cholestaza), ciężkie zaburzenia czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²), bezmocz oraz pacjentów dializowanych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z oporną hipokaliemią, hiponatremią, hiperkalcemią oraz objawową hiperurykemią.
aliskiren, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, antagonista receptora angiotensyny, bezmocz, bezylan, cholestaza, dializa, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, kardiomiopatia przerostowa, marskość żółciowa wątroby, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, pochodne dihydropirydyny, pochodne sulfonamidów, stenoza aortalna, tabletka powlekana, trymestr ciąży, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu - Leksykon leków
Interakcje leku – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne wynikające z właściwości poszczególnych składników. Walsartan i hydrochlorotiazyd mogą zwiększać stężenie litu w surowicy, co wymaga monitorowania ze względu na ryzyko toksyczności. Walsartan może powodować hiperkaliemię, zwłaszcza w połączeniu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub substytutami soli. Amlodypina nie powinna być stosowana z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym ze względu na zwiększoną biodostępność i ryzyko nasilenia działania hipotensyjnego. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol) znacząco zwiększają ekspozycję na amlodypinę, co wymaga dostosowania dawki, szczególnie u osób starszych. Induktory CYP3A4 (np. karbamazepina, fenobarbital) mogą obniżać stężenie amlodypiny, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnej korekty dawki. Jednoczesne stosowanie amlodypiny z symwastatyną 80 mg zwiększa ekspozycję na symwastatynę o 77%, dlatego zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do 20 mg/dobę.
ACTH, amina presyjna, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, antagonista receptora angiotensyny II, azol przeciwgrzybiczy, biodostępność, cytochrom P450, dziurawiec zwyczajny, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor COX-2, inhibitor CYP3A4, klirens nerkowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, tiazydowy lek moczopędny, toksyczność litu, torsade de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valtricom 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Valtricom to preparat złożony zawierający amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. W badaniach klinicznych obejmujących 2271 pacjentów, w tym 582 leczonych kombinacją trzech substancji, profil bezpieczeństwa leku był zgodny z działaniami niepożądanymi poszczególnych składników. Maksymalna stosowana dawka wynosiła 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi prowadzącymi do przerwania terapii były zawroty głowy i niedociśnienie (0,7% pacjentów). Obserwowane zmiany parametrów laboratoryjnych były łagodne i zgodne z mechanizmem działania leku, a obecność walsartanu łagodziła hipokaliemię indukowaną przez hydrochlorotiazyd. Istotnym ryzykiem jest zwiększone ryzyko nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry (NMSC) przy długotrwałym stosowaniu hydrochlorotiazydu, co wymaga uwagi podczas terapii.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, blokada kanału wapniowego, diureza, fotowrażliwość, glikozyd naparstnicy, hiperurykemia, hipokaliemia, lek przeciwarytmiczny, lek wazokonstrykcyjny, leukopenia, nieczerniakowy nowotwór skóry, niedobór elektrolitów, niedociśnienie tętnicze, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, rak skóry, skurcz mięśniowy, trombocytopenia, zaburzenie naczyniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Valtricom 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Valtricom, lek zawierający amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne (w tym pochodne dihydropirydyny i sulfonamidowe), substancje pomocnicze, a także u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń rozwojowych płodu. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (marskość żółciowa, cholestaza) oraz nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m², bezmocz, dializoterapia), gdyż może to prowadzić do kumulacji leków i nieprzewidywalnych działań niepożądanych. Ponadto, jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) z powodu ryzyka hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, cholestaza, dializoterapia, enzym wątrobowy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia objawowa, hipokaliemia oporna na leczenie, hiponatremia, hipoperfuzja narządów, kardiomiopatia przerostowa, marskość żółciowa wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ciężkie, niewydolność serca, parametr nerkowy, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonamidowa, przesączanie kłębuszkowe, stan hemodynamiczny, wstrząs kardiogenny, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zwężenie drogi odpływu, zwężenie zastawki aorty