Interakcje leku
Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods nie był przedmiotem oficjalnych badań interakcji z innymi produktami leczniczymi. Przedstawione informacje dotyczą interakcji znanych dla poszczególnych substancji czynnych wchodzących w skład preparatu. Należy podkreślić, że lek ten może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe innych leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi, co jest istotne w kontekście planowania terapii skojarzonej.¹

Interakcje wymagające szczególnej uwagi

Lit – jednoczesne stosowanie litu z antagonistami receptora angiotensyny II (w tym walsartanem) oraz tiazydowymi lekami moczopędnymi może prowadzić do odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy oraz jego toksyczności. Ponieważ hydrochlorotiazyd zmniejsza klirens nerkowy litu, podawanie produktu Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods może zwiększać ryzyko wystąpienia działania toksycznego litu. W przypadku takiego skojarzenia zaleca się staranne monitorowanie stężenia litu w surowicy.²

Preparaty zawierające potas – leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas oraz inne substancje zwiększające stężenie potasu mogą wchodzić w interakcje z walsartanem. W przypadku konieczności stosowania takich produktów jednocześnie z walsartanem, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.³

Grejpfrut lub sok grejpfrutowy – nie zaleca się jednoczesnego przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, ponieważ u niektórych pacjentów może to prowadzić do zwiększenia biodostępności amlodypiny, skutkując nasilonym działaniem obniżającym ciśnienie tętnicze.⁴

Interakcje z układem cytochromu P450

Inhibitory CYP3A4 – jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy jak erytromycyna, klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) może powodować znaczne zwiększenie ekspozycji na amlodypinę. Zmiany w farmakokinetyce mogą być szczególnie istotne u pacjentów w podeszłym wieku, u których może być konieczne monitorowanie stanu klinicznego oraz dostosowanie dawki.⁵

Induktory CYP3A4 – stosowanie amlodypiny jednocześnie z induktorami CYP3A4 (takimi jak leki przeciwdrgawkowe – karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon; ryfampicyna; Hypericum perforatum – ziele dziurawca zwyczajnego) może zmieniać jej stężenie w osoczu. Zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego krwi zarówno podczas jednoczesnego stosowania tych leków, jak i po zakończeniu ich podawania, a także rozważenie modyfikacji dawki amlodypiny.⁶

Interakcje ze statynami

Symwastatyna – jednoczesne stosowanie wielokrotnych dawek amlodypiny 10 mg z symwastatyną 80 mg powodowało zwiększenie ekspozycji na symwastatynę o 77% w porównaniu z monoterapią. Zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do 20 mg na dobę u pacjentów przyjmujących jednocześnie amlodypinę.⁷

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi

NLPZ – niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2 (inhibitory COX-2), kwas acetylosalicylowy (w dawce >3 g/dobę) oraz nieselektywne NLPZ mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe zarówno antagonistów angiotensyny II, jak i hydrochlorotiazydu. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie produktu Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods i NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Dlatego zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.⁸

Interakcje z lekami wpływającymi na równowagę potasową

Działanie hydrochlorotiazydu zmniejszające stężenie potasu w surowicy mogą nasilać równocześnie podawane leki moczopędne zwiększające wydalanie potasu z moczem, kortykosteroidy, leki przeczyszczające, hormon adrenokortykotropowy (ACTH), amfoterycyna, karbenoksolon, penicylina G i pochodne kwasu salicylowego lub leki przeciwarytmiczne. W przypadku konieczności podawania wymienionych produktów leczniczych razem z amlodypiną, walsartanem i hydrochlorotiazydem zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu.⁹

Interakcje z dantrolenem

Dantrolen (wlew) – u zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową związaną z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów kanału wapniowego, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz podczas leczenia hipertermii złośliwej.¹⁰

Interakcje specyficzne dla hydrochlorotiazydu

Alkohol, barbiturany i leki opioidowe – mogą nasilać działanie hydrochlorotiazydu prowadzące do ortostatycznych spadków ciśnienia tętniczego.¹¹

Leki przeciwcukrzycowe (np. insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe, w tym metformina) – tiazydowe leki moczopędne mogą wpływać na tolerancję glukozy. Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych.¹²

Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd – jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, z lekami beta-adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Tiazydowe leki moczopędne mogą nasilać działanie hiperglikemizujące diazoksydu.¹³

Leki zmniejszające stężenie sodu – działanie hydrochlorotiazydu polegające na zmniejszaniu stężenia sodu może nasilać następujące równocześnie podawane produkty lecznicze: leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe. W przypadku długotrwałego podawania tych produktów leczniczych należy zachować ostrożność.¹⁴

Leki mogące wywoływać torsade de pointes – ze względu na ryzyko hipokaliemii, należy zachować ostrożność stosując hydrochlorotiazyd w skojarzeniu z produktami leczniczymi, które mogą wywołać torsade de pointes, szczególnie z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III oraz z niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi.¹⁵

Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej – hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy, dlatego może być konieczne dostosowanie dawki leków nasilających wydalanie kwasu moczowego z moczem, takich jak probenecyd czy sulfinpirazon.¹⁶

Metylodopa – zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej występującej podczas jednoczesnego stosowania metylodopy i hydrochlorotiazydu.¹⁷

Inne leki przeciwnadciśnieniowe – tiazydowe leki moczopędne nasilają działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych (np. guanetydyny, metylodopy, leków beta-adrenolitycznych, leków rozszerzających naczynia, leków blokujących kanały wapniowe, inhibitorów konwertazy angiotensyny, leków blokujących receptory angiotensyny i bezpośrednich inhibitorów reniny).¹⁸

Aminy presyjne – hydrochlorotiazyd może osłabiać odpowiedź na aminy presyjne, takie jak noradrenalina i adrenalina, jednak znaczenie kliniczne tego działania jest ograniczone.¹⁹

Witamina D i sole wapnia – podawanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, z witaminą D lub solami wapnia może nasilić zwiększenie stężenia wapnia w surowicy. Równoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych może prowadzić do hiperkalcemii u pacjentów predysponowanych do jej wystąpienia (np. z nadczynnością przytarczyc, guzami nowotworowymi lub stanami zależnymi od witaminy D) poprzez zwiększenie zwrotnego wchłaniania wapnia w kanalikach nerkowych.²⁰

Interakcje z żywicami jonowymiennymi

Kolestyramina lub kolestypol – żywice jonowymienne zmniejszają wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, co może prowadzić do niepełnego działania terapeutycznego tych leków. Zaleca się zatem rozłożenie w czasie dawkowania hydrochlorotiazydu i żywicy, np. poprzez podanie hydrochlorotiazydu przynajmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywicy, co może zminimalizować tę interakcję.²¹

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii produktem leczniczym Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego oraz zwiększać ryzyko wystąpienia ortostatycznych spadków ciśnienia. Alkohol, podobnie jak barbiturany i leki opioidowe, może nasilać działanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego przy zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą.²²

Z tego względu podczas leczenia produktem Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods należy ograniczyć spożywanie alkoholu lub rozważyć całkowitą abstynencję, szczególnie na początku terapii oraz u pacjentów w podeszłym wieku, u których ryzyko ortostatycznych spadków ciśnienia jest znacznie większe.

Tabela interakcji

Podwójna blokada układu RAA

Dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, leków z grupy ARB lub aliskirenu wiąże się z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii.²³