Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods
Tabletki powlekane, 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy zawiera trzy substancje czynne: amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd, które działają łącznie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Amlodypina jest antagonistą kanałów wapniowych, walsartan to antagonist receptora angiotensyny II, a hydrochlorotiazyd to diuretyk tiazydowy. Preparat stosuje się u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie krwi jest już kontrolowane z użyciem tych składników w oddzielnych lub dwuskładnikowych lekach. Dzięki kombinacji tych składników lek skutecznie obniża wysokie ciśnienie tętnicze, co zmniejsza ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods dostępny jest w kilku wariantach dawkowania, umożliwiających indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka to 1 tabletka na dobę, najlepiej rano, z maksymalną dawką wynoszącą 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Przed rozpoczęciem terapii produktem złożonym należy ocenić stan pacjenta na podstawie uprzednio stosowanych dawek poszczególnych składników. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z bezmoczem, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki początkowej, natomiast u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami wątroby produkt nie powinien być stosowany ze względu na ograniczenie maksymalnej dawki walsartanu do 80 mg.
W grupach szczególnego ryzyka, takich jak pacjenci z niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca oraz osoby w podeszłym wieku (≥65 lat), zaleca się ostrożność i częstsze monitorowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza przy stosowaniu maksymalnej dawki leku (10 mg + 320 mg + 25 mg). U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z nadciśnieniem tętniczym rozważających zmianę terapii na ten produkt, rekomenduje się rozpoczęcie leczenia od najmniejszej dostępnej dawki amlodypiny. Produkt nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego. Tabletki należy przyjmować doustnie, w całości, popijając wodą, niezależnie od posiłków, o stałej porze dnia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, bezmocz, cholestaza, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze krwi, hydrochlorotiazyd, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, podanie doustne, samoistne nadciśnienie tętnicze, tabletka powlekana, walsartan, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Produkt Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods to złożony preparat hipotensyjny zawierający amlodypinę (do 10 mg), walsartan (do 320 mg) oraz hydrochlorotiazyd (do 25 mg). Bezpieczeństwo terapii potwierdzono w 8-tygodniowym badaniu klinicznym na 2271 pacjentach, z czego 582 otrzymywało terapię trójskładnikową. Najczęstsze działania niepożądane o częstości ≥1/100 obejmowały hipokaliemię, hipomagnezemię, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie, niestrawność, obrzęk kostek, częstomocz, zmęczenie, obrzęk oraz zwiększenie stężenia lipidów. Działania niepożądane miały przeważnie łagodny i przemijający charakter, a przerwanie leczenia było rzadkie (0,7% z powodu zawrotów głowy i niedociśnienia). Walsartan łagodził hipokaliemiczne działanie hydrochlorotiazydu, a zmiany w badaniach laboratoryjnych były zgodne z farmakologicznym profilem składników.
Wśród potencjalnie zagrażających życiu działań niepożądanych wymienia się agranulocytozę, niewydolność szpiku kostnego, niedokrwistość hemolityczną i aplastyczną, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), zapalenie trzustki, martwicze zapalenie naczyń, zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk Quinckego oraz ostrą niewydolność nerek. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami nerek, zaburzeniami elektrolitowymi (zwłaszcza hipokaliemią i hipomagnezemią), chorobami układu krążenia, wątroby oraz hematologicznymi. Zaleca się monitorowanie i zgłaszanie wszelkich działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, co jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
agranulocytoza, cholestaza wewnątrzwątrobowa, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra zamykającego się kąta, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, preparat hipotensyjny, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona -
Interakcje leku
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne wynikające z właściwości poszczególnych składników. Walsartan i hydrochlorotiazyd mogą zwiększać stężenie litu w surowicy, co wymaga monitorowania ze względu na ryzyko toksyczności. Walsartan może powodować hiperkaliemię, zwłaszcza w połączeniu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub substytutami soli. Amlodypina nie powinna być stosowana z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym ze względu na zwiększoną biodostępność i ryzyko nasilenia działania hipotensyjnego. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol) znacząco zwiększają ekspozycję na amlodypinę, co wymaga dostosowania dawki, szczególnie u osób starszych. Induktory CYP3A4 (np. karbamazepina, fenobarbital) mogą obniżać stężenie amlodypiny, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnej korekty dawki. Jednoczesne stosowanie amlodypiny z symwastatyną 80 mg zwiększa ekspozycję na symwastatynę o 77%, dlatego zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do 20 mg/dobę.
Hydrochlorotiazyd może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe NLPZ, w tym inhibitorów COX-2 i kwasu acetylosalicylowego w dawce >3 g/dobę, a także zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii, co wymaga monitorowania funkcji nerek i nawodnienia pacjenta. Dodatkowo, hydrochlorotiazyd nasila ryzyko hipokaliemii przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu, kortykosteroidów, leków przeczyszczających czy ACTH. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leków mogących wywołać torsade de pointes ze względu na ryzyko arytmii związane z hipokaliemią. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. walsartan z inhibitorami ACE lub aliskirenem) jest niezalecana z powodu zwiększonego ryzyka niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Alkohol, barbiturany i opioidy mogą nasilać działanie hipotensyjne hydrochlorotiazydu, zwiększając ryzyko ortostatycznych spadków ciśnienia, szczególnie u osób starszych, co wymaga ograniczenia spożycia alkoholu podczas terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
ACTH, amina presyjna, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, antagonista receptora angiotensyny II, azol przeciwgrzybiczy, biodostępność, cytochrom P450, dziurawiec zwyczajny, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor COX-2, inhibitor CYP3A4, klirens nerkowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, tiazydowy lek moczopędny, toksyczność litu, torsade de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, żywica jonowymienna -
Profil bezpieczeństwa leku
W przypadku stosowania leku u kobiet karmiących zaleca się zachowanie ostrożności ze względu na przenikanie amlodypiny do mleka oraz potencjalne hamowanie laktacji przez hydrochlorotiazyd w dużych dawkach. Brak danych dotyczących walsartanu wymaga stosowania minimalnych dawek lub wyboru alternatywnego leku o potwierdzonym profilu bezpieczeństwa. U pacjentów prowadzących pojazdy należy uwzględnić ryzyko zawrotów głowy i zmęczenia, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia, szczególnie przy objawach takich jak nudności czy bóle głowy. Spożycie alkoholu podczas terapii hydrochlorotiazydem może nasilać ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, co wymaga zachowania ostrożności.
U seniorów wskazane jest częstsze monitorowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza przy stosowaniu maksymalnych dawek, ze względu na ograniczone dane kliniczne w tej grupie. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²), bezmoczem oraz dializowanych, natomiast w łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach nie wymaga zmiany dawkowania, lecz konieczny jest monitoring. Stosowanie leku jest zabronione u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, marskością żółciową lub cholestazą, a także u osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami wątroby bez cholestazy, ze względu na ograniczenia dawkowania walsartanu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
-
Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods, zawierający amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd, posiada liczne przeciwwskazania, które wykluczają jego stosowanie u określonych grup pacjentów. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na substancje czynne lub pomocnicze, w drugim i trzecim trymestrze ciąży (ze względu na teratogenne działanie walsartanu), a także u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, marskością żółciową oraz cholestazą. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²), bezmoczem oraz poddawanych dializoterapii. Jednoczesne stosowanie z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą oraz z GFR <60 ml/min/1,73 m².
Ze względu na obecność hydrochlorotiazydu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z oporną na leczenie hipokaliemią, hiponatremią, hiperkalcemią oraz objawową hiperurykemią. Dodatkowo, nie powinien być stosowany u osób z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem odpływu, stenozą aortalną wysokiego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Preparat dostępny jest w pięciu wariantach dawkowania, różniących się zawartością amlodypiny (5-10 mg), walsartanu (160-320 mg) oraz hydrochlorotiazydu (12,5-25 mg), jednak wszystkie warianty podlegają tym samym przeciwwskazaniom. W praktyce klinicznej konieczna jest szczegółowa analiza przeciwwskazań związanych z każdym składnikiem preparatu, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii nadciśnienia tętniczego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, bezmocz, cholestaza, cukrzyca, dializoterapia, dihydropirydyna, diuretyk tiazydowy, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, kardiomiopatia przerostowa, kwas moczowy, marskość żółciowa wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, stenoza aortalna, sulfonamid, trymestr ciąży, uszkodzenie płodu, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastój żółci, zwężenie drogi odpływu lewej komory -
Przedawkowanie
Przedawkowanie leku złożonego Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods prowadzi do złożonego obrazu klinicznego, w którym dominującym objawem jest znaczne niedociśnienie tętnicze z ryzykiem niestabilności hemodynamicznej. Walsartan powoduje nadmierną blokadę receptorów angiotensyny II, skutkującą zawrotami głowy i zaburzeniami perfuzji narządowej. Amlodypina wywołuje rozszerzenie naczyń obwodowych, odruchową tachykardię oraz długotrwałe niedociśnienie systemowe, co może prowadzić do wstrząsu i rzadkiego, ale groźnego niekardiogennego obrzęku płuc pojawiającego się z opóźnieniem 24-48 godzin. Hydrochlorotiazyd natomiast powoduje hipokaliemię, hipochloremię, odwodnienie oraz objawy takie jak nudności i senność, a także zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne.
Leczenie przedawkowania wymaga kompleksowego podejścia: monitorowania czynności serca i układu oddechowego, kontroli objętości wewnątrznaczyniowej oraz diurezy, a także stosowania leków wazopresyjnych i dożylnego glukonianu wapnia w celu odwrócenia blokady kanałów wapniowych. Wczesne postępowanie obejmuje wywołanie wymiotów, płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywnego do 2 godzin po spożyciu amlodypiny. Hemodializa jest mało skuteczna w usuwaniu zarówno amlodypiny, jak i pozostałych składników. Ze względu na ryzyko opóźnionego niekardiogennego obrzęku płuc oraz powikłań hipokaliemii, pacjent wymaga ścisłego monitorowania przez minimum 48 godzin, ze szczególną ostrożnością przy korekcji zaburzeń elektrolitowych i resuscytacji płynowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
blokada kanałów wapniowych, blokada kanału wapniowego, blokada receptorów angiotensyny II, glikozyd naparstnicy, glukonian wapnia, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, lek przeciwarytmiczny, lek wazopresyjny, niedobór elektrolitów, niedociśnienie systemowe, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niestabilność układu krążenia, odwodnienie, resuscytacja płynowa, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz mięśni, tachykardia odruchowa, wstrząs, wzmożona diureza, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie perfuzji narządowej, zawroty głowy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego zawierającego amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd wykazały brak toksycznego działania ogólnoustrojowego oraz na narządy docelowe przy stosowaniu skojarzonym. W badaniach na szczurach trwających do 13 tygodni zaobserwowano przewidywane zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt, retikulocyty), wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zwiększenie liczby komórek przykłębuszkowych w nerkach, a także miejscowe nadżerki w żołądku. Wszystkie zmiany były odwracalne po 4-tygodniowym okresie zdrowienia i interpretowane jako nasilenie działań farmakologicznych, a nie toksycznych. Nie przeprowadzono badań genotoksyczności i rakotwórczości dla kombinacji, jednak indywidualne badania każdej substancji aktywnej (amlodypina, walsartan, hydrochlorotiazyd) wykazały brak działania genotoksycznego i karcynogennego.
Badania toksyczności reprodukcyjnej amlodypiny u szczurów i myszy wykazały opóźnienie porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg/dobę). Wpływ na płodność był nieistotny przy dawkach do 10 mg/kg/dobę, natomiast podawanie amlodypiny samcom w dawce porównywalnej do ludzkiej skutkowało obniżeniem stężenia FSH i testosteronu oraz zmniejszeniem parametrów nasienia. Badania rakotwórczości i mutagenności amlodypiny nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego przy dawkach do 2,5 mg/kg/dobę. Walsartan w dawkach toksycznych (200-600 mg/kg/dobę u szczurów, około 6-18-krotnie większych niż maksymalna dawka u ludzi 320 mg/dobę) powodował obniżenie parametrów czerwonych krwinek, zmiany hemodynamiczne nerek oraz przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, które u ludzi w dawkach terapeutycznych nie mają istotnego znaczenia klinicznego. W badaniach reprodukcyjnych walsartanu dawki 600 mg/kg/dobę u szczurów powodowały zmniejszoną przeżywalność i opóźniony rozwój potomstwa, co jest obserwacją przy dawkach znacznie przekraczających dawki stosowane u ludzi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
aparat przykłębuszkowy, azot mocznika we krwi, bazofilia, bezylan amlodypiny, działanie karcynogenne, erytrocyty, genotoksyczność, gęstość nasienia, hemodynamika nerek, hormon folikulotropowy, kanaliki nerkowe, komórki przykłębuszkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, masa czerwonokrwinkowa, mocznik, mutagenność, nadżerka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, potas, rakotwórczość, testosteron w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods jest dostępny w formie tabletek powlekanych w pięciu wariantach dawkowania, umożliwiających indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Zawartość substancji czynnych w poszczególnych wariantach wynosi: amlodypina (jako bezylan) 5 lub 10 mg, walsartan 160 lub 320 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5 lub 25 mg. Tabletki różnią się kolorem, wymiarami oraz oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze w rdzeniu i otoczce tabletek zapewniają odpowiednie właściwości farmaceutyczne, w tym rozpad i biodostępność leku. Produkt jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających 14, 28, 56 lub 98 tabletek.
Tabletki należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 30°C, a okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji pod warunkiem właściwego przechowywania. Skład substancji pomocniczych obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną PH 101, krospowidon, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a także hypromelozę 6 cPs, makrogol 4000, talk oraz barwniki takie jak tytanu dwutlenek (E 171) i tlenki żelaza (E 172) w otoczce. Niewykorzystane tabletki lub ich odpady należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi leków.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
amlodypina, bezylan, biodostępność, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydrochlorotiazyd, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, makrogol, plastyfikator, polimer hydrofilowy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, superdezintegrant, tabletka powlekana, talk, terapia przeciwnadciśnieniowa, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, walsartan -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods wymaga starannego monitorowania ze względu na potencjalne zaburzenia równowagi elektrolitowej, funkcji nerek i wątroby oraz ryzyko niedociśnienia, zwłaszcza ortostatycznego, które wystąpiło u 1,7% pacjentów przy maksymalnej dawce 10 mg + 320 mg + 25 mg. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niedoborem sodu, odwodnieniem oraz chorobami współistniejącymi, a leczenie powinno być rozpoczęte dopiero po wyrównaniu tych zaburzeń. Monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu, sodu i magnezu, jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, stosujących inne leki wpływające na elektrolity lub z historią zaburzeń elektrolitowych. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²), anurią oraz u osób poddawanych dializie. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania produktu ze względu na ograniczenia dotyczące dawkowania walsartanu i wydłużony okres półtrwania amlodypiny.
Stosowanie produktu wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia oraz reakcje nadwrażliwości, w tym na światło i ryzyko ostrej jaskry zamykającego się kąta. Hydrochlorotiazyd może zwiększać ryzyko rozwoju nieczerniakowego nowotworu skóry (BCC, SCC) z powodu właściwości fotouczulających, co wymaga edukacji pacjentów i regularnej kontroli dermatologicznej. Produkt jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u pacjentów z pierwotnym hiperaldosteronizmem. Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi lekami podwójnie blokującymi układ renina-angiotensyna-aldosteron (np. ACEI, ARB, aliskirenem) ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. U pacjentów w podeszłym wieku wskazane jest częstsze monitorowanie parametrów klinicznych, zwłaszcza przy stosowaniu maksymalnej dawki 10 mg + 320 mg + 25 mg.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods
antagonista wapnia, azotemia, choroba niedokrwienna serca, dna moczanowa, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra zamykającego się kąta, lek moczopędny, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, nefropatia z utratą soli, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór sodu, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, przeszczepienie nerki, przewlekła choroba nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, skąpomocz, stenoza mitralna, tiazydowy lek moczopędny, toczeń rumieniowaty, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty -
Właściwości farmakodynamiczne
Produkt Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods to trójskładnikowa terapia przeciwnadciśnieniowa łącząca amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), walsartan (antagonista receptora angiotensyny II typu AT1) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy lek moczopędny). Mechanizmy działania tych substancji uzupełniają się, prowadząc do addytywnego obniżenia ciśnienia tętniczego poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, zmniejszenie oporu naczyniowego, zwiększenie przesączania kłębuszkowego oraz diurezę. W badaniu klinicznym z udziałem 2271 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym (średnie wyjściowe ciśnienie 170/107 mmHg) terapia trójskładnikowa w dawkach 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu po 8 tygodniach spowodowała istotne obniżenie ciśnienia skurczowego o 39,7 mmHg i rozkurczowego o 24,7 mmHg, przewyższając skutecznością schematy dwuskładnikowe (zmniejszenie ciśnienia skurczowego o 31,5-33,5 mmHg i rozkurczowego o 19,5-21,5 mmHg). Kontrolę ciśnienia (<140/90 mmHg) uzyskało 71% pacjentów w grupie trójskładnikowej, w porównaniu do 45-54% w grupach dwuskładnikowych (p<0,0001).
Badania epidemiologiczne wskazują na związek między długotrwałym stosowaniem hydrochlorotiazydu a zwiększonym ryzykiem nieczerniakowych nowotworów skóry (BCC i SCC) oraz nowotworów złośliwych warg, z korelacją ryzyka z łączną dawką leku (≥50 000 mg). Ponadto, badania ONTARGET i VA NEPHRON-D wykazały, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i leków z grupy ARB, do których należy walsartan, nie przynosi dodatkowych korzyści klinicznych, a zwiększa ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i niedociśnienia, co ma istotne implikacje dla terapii pacjentów z nefropatią cukrzycową. W badaniu ALLHAT amlodypina (2,5-10 mg/dobę) wykazała podobną skuteczność w prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych w porównaniu z chlortalidonem, choć z wyższą częstością niewydolności serca (10,2% vs 7,7%, RR 1,38, p<0,001). Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe produktu uzyskuje się po 2 tygodniach leczenia maksymalnymi dawkami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
aktywność reninowa osocza, amina katecholowa, antagonista angiotensyny II, antagonista wapnia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie krwi, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu II, częstość skurczów serca, dusznica bolesna, dystalny kanalik nerkowy, działanie inotropowe, hiperkaliemia, jon wapnia, kanał jonowy, lek beta-adrenolityczny, mięsień sercowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nerkowy przepływ osocza, niedociśnienie, niewydolność serca, nowotwór złośliwy skóry, opór naczyniowy, ostre uszkodzenie nerek, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, terapia dwuskładnikowa, tiazydowy lek moczopędny, udar, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wydzielanie aldosteronu, zawał mięśnia sercowego -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods, zawierający amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na toksyczne działanie walsartanu na płód, w tym ryzyko pogorszenia czynności nerek, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki oraz powikłań u noworodka takich jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W pierwszym trymestrze stosowanie jest niezalecane, głównie z powodu walsartanu i ograniczonych danych dotyczących hydrochlorotiazydu. Amlodypinę można stosować w ciąży jedynie, gdy brak jest bezpieczniejszej alternatywy, a korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. W przypadku ekspozycji na walsartan w II i III trymestrze zaleca się badanie USG nerek i czaszki płodu oraz ścisłą obserwację noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego.
Podczas karmienia piersią stosowanie produktu nie jest zalecane ze względu na przenikanie amlodypiny (3-7%, maksymalnie do 15% dawki matki) oraz hydrochlorotiazydu (w niewielkich ilościach) do mleka kobiecego, przy czym wpływ amlodypiny na niemowlęta pozostaje nieznany, a tiazydy w dużych dawkach mogą hamować laktację. Brak jest danych dotyczących przenikania walsartanu do mleka. Wpływ na płodność ludzką nie jest dobrze poznany; walsartan nie wykazał negatywnego wpływu na płodność u zwierząt, natomiast amlodypina może powodować odwracalne zmiany biochemiczne w główkach plemników, choć dane kliniczne są niewystarczające. Hydrochlorotiazyd nie posiada wystarczających danych dotyczących wpływu na płodność.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, diureza, hamowanie laktacji, hiperkaliemia, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, przenikanie do mleka, ryzyko teratogenne, toksyczność płodowa, trzeci trymestr ciąży, ultrasonografia nerek, zaburzenia elektrolitowe, żółtaczka -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy zawierający amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd może wpływać na zdolność pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Amlodypina wykazuje mały lub umiarkowany wpływ na funkcje poznawcze i motoryczne, co może skutkować pogorszeniem zdolności reagowania w sytuacjach wymagających szybkiej reakcji. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy, znużenie, bóle głowy oraz nudności, które mogą istotnie ograniczać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Zawroty głowy mogą powodować upośledzenie równowagi i dezorientację, znużenie wydłuża czas reakcji, a bóle głowy i nudności mogą rozpraszać uwagę pacjenta.
Lekarz powinien szczegółowo informować pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza w okresie rozpoczynania terapii lub zmiany dawki, kiedy ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone. Zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia zawrotów głowy, znacznego zmęczenia, bólów głowy lub nudności. Ocena ryzyka powinna uwzględniać indywidualne czynniki pacjenta, takie jak wiek, choroby współistniejące, stosowane leki oraz charakter wykonywanej pracy, szczególnie u osób wykonujących zawody wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej. Informowanie pacjenta o tych aspektach jest obowiązkiem lekarza i powinno być odpowiednio udokumentowane w dokumentacji medycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
amlodypina, bezpieczeństwo farmakoterapii, ból głowy, dezorientacja, działanie niepożądane, edukacja terapeutyczna, funkcja psychomotoryczna, funkcje poznawcze i motoryczne, hydrochlorotiazyd, kombinacja trójskładnikowa, nudności, obniżona koncentracja, schorzenie współistniejące, sprawność psychomotoryczna, terapia złożona, walsartan, wydłużony czas reakcji, zaburzenie oceny odległości, zawroty głowy, zdolność reagowania, znużenie -
Wskazania do stosowania
Lek Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie krwi jest już skutecznie kontrolowane terapią skojarzoną trzema substancjami czynnymi: amlodypiną (5-10 mg), walsartanem (160-320 mg) oraz hydrochlorotiazydem (12,5-25 mg). Preparat dostępny jest w pięciu wariantach dawkowania, co pozwala na indywidualne dostosowanie leczenia. Lek stosowany jest wyłącznie jako terapia substytucyjna u pacjentów wcześniej leczonych tymi samymi składnikami w oddzielnych preparatach lub w kombinacjach dwuskładnikowych i jednoskładnikowych, zapewniając utrzymanie skuteczności terapeutycznej oraz zmniejszenie ryzyka błędów dawkowania.
Mechanizm działania leku opiera się na synergistycznym oddziaływaniu trzech substancji: amlodypina, antagonista kanałów wapniowych, powoduje rozszerzenie naczyń; walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, blokuje działanie angiotensyny II, co również prowadzi do rozszerzenia naczyń; hydrochlorotiazyd, diuretyk tiazydowy, zwiększa wydalanie sodu i wody, redukując objętość krwi krążącej. Takie kompleksowe podejście jest szczególnie korzystne u pacjentów, u których monoterapia lub terapia dwuskładnikowa nie zapewnia adekwatnej kontroli ciśnienia tętniczego. Lek nie jest przeznaczony do inicjowania leczenia, a jedynie do substytucji u pacjentów z ustabilizowanym ciśnieniem na dotychczasowej terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, ciśnienie krwi, compliance, diuretyk tiazydowy, hydrochlorotiazyd, kanały wapniowe, monoterapia, pochodna dihydropirydyny, preparat dwuskładnikowy, preparat jednoskładnikowy, samoistne nadciśnienie tętnicze, terapia dwuskładnikowa, terapia hipotensyjna, terapia substytucyjna