blok dystalny

Blok dystalny to termin medyczny odnoszący się do zaburzenia przewodzenia impulsów nerwowych w dystalnych (oddalonych od centrum ciała) częściach układu przewodzącego serca. Najczęściej dotyczy to zaburzeń przewodzenia w obszarze pęczka Hisa i jego odnóg.

W elektrokardiografii blok dystalny charakteryzuje się poszerzeniem zespołów QRS (zwykle >120 ms) oraz specyficznymi zmianami morfologii załamków. W zależności od lokalizacji rozróżnia się blok prawej odnogi pęczka Hisa (RBBB), blok lewej odnogi pęczka Hisa (LBBB) oraz bloki wiązek lewej odnogi (przedniej lub tylnej).

Bloki dystalne mogą występować jako izolowane zaburzenia przewodzenia bez objawów klinicznych lub mogą być manifestacją chorób strukturalnych serca, takich jak choroba niedokrwienna, kardiomiopatie czy choroby naciekowe. Często są także efektem starzenia się układu przewodzącego lub powikłaniem zabiegów kardiochirurgicznych, szczególnie operacji zastawki aortalnej.

Diagnostyka bloków dystalnych opiera się głównie na badaniu EKG, czasem uzupełnionym o badanie elektrofizjologiczne. Leczenie zależy od przyczyny, nasilenia objawów i współistniejących zaburzeń rytmu serca. W przypadku objawowych bloków dystalnych prowadzących do bradykardii może być konieczne wszczepienie stymulatora serca.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl