skurcz komorowy ektopowy
Skurcz komorowy ektopowy (ekstrasystolia komorowa) to dodatkowe, przedwczesne pobudzenie elektryczne pochodzące z ogniska zlokalizowanego w mięśniu komory serca, poza fizjologicznym układem przewodzącym. Jest to jeden z najczęstszych rodzajów zaburzeń rytmu serca.
Skurcze ektopowe komorowe mogą występować zarówno u osób zdrowych (wówczas zazwyczaj mają charakter łagodny), jak i u pacjentów z chorobami serca – gdzie ich obecność może być markerem zwiększonego ryzyka nagłego zgonu sercowego. Najczęściej manifestują się jako uczucie „zatrzymania serca”, „przewrócenia w klatce piersiowej” lub kołatania serca.
W zapisie EKG skurcz komorowy ektopowy charakteryzuje się szerokim zespołem QRS (>120 ms), zazwyczaj nie jest poprzedzony załamkiem P, a po nim występuje pełna pauza kompensacyjna. Najczęściej ektopowe pobudzenia komorowe dzieli się ze względu na morfologię (jednokształtne lub wielokształtne) oraz częstość występowania (pojedyncze, pary, salwy, bigeminią, trigeminią).
Leczenie skurczów komorowych ektopowych zależy od ich nasilenia, objawów klinicznych oraz obecności choroby strukturalnej serca. U pacjentów bez choroby serca często wystarcza uspokojenie i modyfikacja stylu życia (ograniczenie kofeiny, alkoholu, nikotyny). W przypadkach objawowych stosuje się leki przeciwarytmiczne (beta-blokery, blokery kanałów wapniowych), a w wybranych przypadkach ablację ogniska arytmogennego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amarhyton 50 mg
Amarhyton (flekainidu octan) w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (50 mg i 100 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością serca, po przebytym zawale mięśnia sercowego z bezobjawowymi arytmiami komorowymi, przetrwałym migotaniem przedsionków bez próby przywrócenia rytmu zatokowego, ciężką bradykardią (<50/min), ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem kardiogennym oraz u osób z osłabioną czynnością komór. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z hemodynamicznie istotną chorobą zastawkową serca, zespołem Brugadów, zaburzeniami przewodzenia (węzeł zatokowy, blok przedsionkowo-komorowy II lub wyższego stopnia, blok odnogi pęczka Hisa), a także u osób z nadwrażliwością na flekainid lub substancje pomocnicze. Przeciwwskazane jest łączenie Amarhytonu z innymi lekami antyarytmicznymi klasy I oraz inhibitorami CYP2D6, a także lekami wydłużającymi odstęp QT ze względu na ryzyko proarytmii i kardiodepresji.
arytmia komorowa, blok dystalny, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba zastawkowa serca, częstoskurcz komorowy nietrwały, efekt proarytmiczny, flekainid, inhibitor CYP2D6, kardiowerter-defibrylator, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odstęp QT, skurcz komorowy ektopowy, stymulator serca, węzeł przedsionkowo-komorowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodzenia przedsionkowego, zawał mięśnia sercowego, zespół Brugadów, zespół chorego węzła zatokowego