dysrytmia komorowa

Dysrytmia komorowa to szeroka grupa zaburzeń rytmu serca pochodzących z komór serca, które charakteryzują się nieprawidłową częstotliwością, regularnością lub miejscem powstawania pobudzenia elektrycznego. Zalicza się do nich skurcze przedwczesne (ekstrasystolie), częstoskurcze komorowe, trzepotanie i migotanie komór.

Dysrytmie komorowe mogą być bezobjawowe lub objawiać się kołataniem serca, zawrotami głowy, omdleniami, a w cięższych przypadkach prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia. Etiologia obejmuje chorobę niedokrwienną serca, kardiomiopatie, zaburzenia elektrolitowe, działania niepożądane leków oraz wady wrodzone.

Diagnostyka dysrytmii komorowych opiera się głównie na badaniu EKG, monitorowaniu metodą Holtera oraz badaniu elektrofizjologicznym. Leczenie zależy od typu zaburzenia, przyczyny i stopnia nasilenia objawów. Może obejmować farmakoterapię antyarytmiczną, ablację, wszczepienie kardiowertera-defibrylatora (ICD) lub leczenie choroby podstawowej.

Postępowanie w ostrych stanach dysrytmii komorowych, szczególnie niestabilnych hemodynamicznie, wymaga natychmiastowej interwencji, często w postaci kardiowersji elektrycznej. Ryzyko nagłego zgonu sercowego jest szczególnie wysokie w przypadku utrwalonych częstoskurczów komorowych i migotania komór, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją lewej komory.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl