IC50
IC50 (Inhibitory Concentration 50%) to parametr farmakologiczny określający stężenie substancji, które hamuje o 50% określoną funkcję biologiczną lub biochemiczną. Jest to podstawowa miara używana do oceny skuteczności leków i potencjalnych substancji terapeutycznych.
Wartość IC50 jest powszechnie stosowana w badaniach in vitro do charakteryzowania antagonistów receptorów, inhibitorów enzymów oraz innych substancji blokujących. Niższa wartość IC50 wskazuje na wyższą skuteczność leku, ponieważ mniejsze stężenie substancji jest potrzebne do uzyskania tego samego efektu hamowania.
W onkologii i badaniach nad lekami przeciwnowotworowymi IC50 jest często wykorzystywane do określania cytotoksyczności związków wobec linii komórkowych nowotworowych. Parametr ten pomaga w selekcji kandydatów na leki do dalszych badań przedklinicznych i klinicznych oraz w optymalizacji dawkowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lamotrix 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lamotryginy, substancji czynnej leku Lamotrix, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów, potwierdzając brak działania teratogennego w modelach zwierzęcych (gryzonie, króliki). Zaobserwowano jednak zmniejszenie masy ciała płodów oraz opóźnienie kostnienia szkieletu przy ekspozycji na dawki zbliżone do klinicznych. W zaawansowanej ciąży i okresie poporodowym u szczurów odnotowano zwiększoną śmiertelność płodów i noworodków przy dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie. U młodych szczurów przy stężeniach około dwukrotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi zaobserwowano zaburzenia uczenia się, opóźnienia w rozwoju narządów płciowych oraz zmniejszony przyrost masy ciała potomstwa F1. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne, jednak podawanie lamotryginy obniżało stężenie kwasu foliowego, co może zwiększać ryzyko wad rozwojowych.
badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, IC50, kanał hERG, kostnienie szkieletu, kwas foliowy, lamotrygina, odstęp QT, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność płodów, stężenie terapeutyczne, toksyczność lamotryginy, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wrodzona wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lamitrin 100 mg
Przedkliniczne badania lamotryginy wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych i rakotwórczych przy ekspozycjach odpowiadających warunkom klinicznym. W badaniach reprodukcyjnych na gryzoniach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego, choć zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów oraz opóźnienie kostnienia szkieletu przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. W badaniach na szczurach w zaawansowanej ciąży i okresie pourodzeniowym odnotowano zwiększoną śmiertelność płodów i noworodków przy ekspozycji niższej niż kliniczna, co wskazuje na potencjalne ryzyko rozwojowe. U młodych szczurów przy stężeniach niższych od dawek terapeutycznych obserwowano niewielkie opóźnienia rozwojowe oraz zmniejszony przyrost masy ciała potomstwa. Nie wykazano negatywnego wpływu na płodność, jednak stwierdzono obniżenie stężenia kwasu foliowego, co ma kliniczne znaczenie ze względu na ryzyko wad rozwojowych.
działanie teratogenne, efekt proarytmiczny, farmakologia bezpieczeństwa, IC50, kanał hERG, kanał sodowy, kostnienie szkieletu, kwas foliowy, lamotrygina, odstęp QT, potencjał rakotwórczy, przewodzenie komorowe, śmiertelność płodowa, strukturalna choroba serca, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, właściwość przeciwarytmiczna, wydłużenie odstępu QT, zespół QRS - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aparxon PR 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że lek wpływa na rozrodczość, powodując zaburzenia implantacji u szczurów samic oraz zmniejszenie masy ciała płodów przy dawce 60 mg/kg/dobę, zwiększenie częstości obumierania płodów przy 90 mg/kg/dobę oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę. Warto podkreślić, że te efekty występowały przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę u ludzi (od około 2- do 5-krotności AUC). U królików nie stwierdzono wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg, jednak w połączeniu z lewodopą obserwowano nasilenie wad rozwojowych palców. Toksyczność ropinirolu wiąże się z aktywacją receptorów dopaminergicznych, manifestującą się zmianami zachowania, hiperprolaktynemią, obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią, opadaniem powiek i ślinieniem się. Degeneracja siatkówki zaobserwowana u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę jest zjawiskiem gatunkowo specyficznym i prawdopodobnie związanym z ekspozycją na światło.
AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, Cmax, degeneracja siatkówki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, IC50, kanał hERG, kanał potasowy, komórki Leydiga, lewodopa, mechanizm działania farmakologicznego, obumieranie płodów, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, receptory dopaminergiczne, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, stężenie w osoczu, toksyczność, toksyczny wpływ na rozwój płodu, wady wrodzone palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rolpryna SR 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że lek może powodować zaburzenia implantacji zarodka u szczurów, co wiąże się z obniżeniem stężenia prolaktyny, jednak u ludzi prolaktyna nie jest kluczowa dla zagnieżdżenia zarodka, co ogranicza znaczenie kliniczne tego efektu. W toksycznych dawkach dla matki (60-150 mg/kg/dobę, odpowiadających 2-5-krotności AUC względem MRHD u ludzi) obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady wrodzone palców. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 120 mg/kg/dobę u szczurów oraz 20 mg/kg u królików, jednak kombinacja ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą u królików nasilała wady wrodzone palców, wskazując na potencjalne interakcje teratogenne. Profil toksyczności obejmuje zmiany behawioralne, hiperprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem na układ dopaminergiczny i sercowo-naczyniowy. Długotrwałe podawanie wysokich dawek (50 mg/kg/dobę) u szczurów albinosów prowadziło do degeneracji siatkówki, prawdopodobnie z powodu zwiększonej ekspozycji na światło, co jest efektem gatunkowo specyficznym.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, degeneracja siatkówki, dysfagia, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał hERG, komórka Leydiga, margines bezpieczeństwa, mechanizm działania farmakologicznego, mutacja genowa, obumieranie płodu, organogeneza, prąd jonowy, prolaktyna, rakotwórczość, receptor dopaminowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, ryzyko kardiologiczne, stężenie w osoczu, układ dopaminergiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip-Modutab 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu, substancji czynnej leku Requip-Modutab, wykazały istotne efekty zależne od dawki na rozrodczość i rozwój płodowy u zwierząt doświadczalnych. U szczurów dawki 60 mg/kg m.c./dobę (2-krotne AUC względem MRHD) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, 90 mg/kg m.c./dobę (3-krotne AUC) zwiększały obumieranie płodów, a 150 mg/kg m.c./dobę (5-krotne AUC) indukowały wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg m.c./dobę (4-krotne AUC). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax u ludzi). Interesująco, współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8-krotność Cmax) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców, co sugeruje potencjalną interakcję farmakologiczną w kontekście rozwoju płodowego. Profil toksyczności obejmował zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się, co koreluje z działaniem na receptory dopaminergiczne i układ sercowo-naczyniowy.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, organogeneza, prolaktyna, przysadka mózgowa, receptor dopaminergiczny, repolaryzacja kardiomiocytów, ropinirol, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Abacavir + Lamivudine Sandoz 600 mg + 300 mg
Abacavir + Lamivudine Sandoz to lek przeciwwirusowy z grupy nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy (NRTI), zawierający abakawir (600 mg) i lamiwudynę (300 mg) w formie tabletek powlekanych, stosowany w terapii zakażeń HIV-1 i HIV-2. Mechanizm działania opiera się na wewnątrzkomórkowej konwersji do aktywnych trifosforanów, które konkurencyjnie hamują odwrotną transkryptazę oraz inkorporują się do wirusowego DNA, prowadząc do przerwania replikacji. W badaniach in vitro wykazano skuteczne hamowanie replikacji różnych szczepów HIV, zarówno laboratoryjnych, jak i klinicznych, w liniach komórkowych T, monocytów/makrofagów oraz pierwotnych limfocytów krwi obwodowej. Wartości EC₅₀ dla abakawiru wynosiły od 0,002 do 7,5 µM, a dla lamiwudyny od 0,001 do 2,38 µM, zależnie od szczepu i metody testowania, co potwierdza wysoką aktywność przeciwwirusową obu substancji.
5-trifosforan, abakawir, EC50, IC50, inhibitor odwrotnej transkryptazy, komórki jednojądrzaste krwi obwodowej, komórki T, lamiwudyna, lek przeciwretrowirusowy, lek przeciwwirusowy, limfocyty krwi obwodowej, monocyty/makrofagi, monofosforan, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkryptaza HIV, replikacja HIV, trifosforan karbowiru, trifosforan lamiwudyny, zakażenie HIV - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip-Modutab 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały wpływ na rozrodczość, toksyczność, genotoksyczność i potencjał rakotwórczy. U samic szczurów zaobserwowano dawkozależne efekty teratogenne: dawka 60 mg/kg/dobę (AUC ~2× MRHD) powodowała zmniejszenie masy ciała płodów, 90 mg/kg/dobę (AUC ~3× MRHD) zwiększała obumieranie płodów, a 150 mg/kg/dobę (AUC ~5× MRHD) wywoływała wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy 120 mg/kg/dobę (AUC ~4× MRHD). U królików dawka 20 mg/kg (Cmax ~9,5× MRHD) nie wpływała na organogenezę, jednak połączenie ropinirolu (10 mg/kg, Cmax ~4,8× MRHD) z L-dopą zwiększało częstość i ciężkość wad wrodzonych palców, sugerując interakcję teratogenną. Profil toksyczności obejmował zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek i ślinienie się, co wiąże się z farmakologicznym działaniem na układ dopaminergiczny i autonomiczny. Degeneracja siatkówki u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę była prawdopodobnie efektem specyficznym gatunkowo i fenotypowo.
ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał potasowy hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, organogeneza, potencjał genotoksyczny, receptor dopaminowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, stężenie prolaktyny, układ dopaminergiczny, wady wrodzone palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRopin 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały wpływ leku na rozrodczość, w tym obniżenie implantacji zarodka u samic szczurów, co wiązało się z redukcją stężenia prolaktyny. W dawkach toksycznych dla matek (60-150 mg/kg/dobę) zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady wrodzone palców, przy czym dawki te odpowiadały 2- do 5-krotności AUC maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (MRHD). Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawce 120 mg/kg/dobę u szczurów oraz 20 mg/kg u królików (odpowiednio 4- i 9,5-krotność Cmax u ludzi). Interesująco, jednoczesne podawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców u królików w porównaniu do samej L-dopy. Profil toksyczności obejmował objawy związane z mechanizmem działania leku, takie jak zmiany zachowania, hiperprolaktynemia, hipotonia, bradykardia, opadanie powiek i ślinienie się.
AUC, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, ciśnienie tętnicze krwi, dawka toksyczna, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał potasowy, kanały hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, mechanizm działania farmakologicznego, organogeneza, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, stężenie prolaktyny, wady wrodzone palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polpix SR 4 mg
Przedkliniczne badania ropinirolu, substancji czynnej preparatu Polpix SR, wykazały dawkozależne efekty toksyczne na reprodukcję u zwierząt doświadczalnych, takie jak zaburzenia implantacji, zmniejszenie masy ciała płodów (przy dawce 60 mg/kg/dobę), zwiększone obumieranie płodów (90 mg/kg/dobę) oraz wady wrodzone palców (150 mg/kg/dobę). Wartości te odpowiadają odpowiednio 2-, 3- i 5-krotności najwyższej wartości AUC u ludzi przy maksymalnej zalecanej dawce (MRHD). U królików nie stwierdzono teratogenności przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax MRHD), jednak podanie ropinirolu w dawce 10 mg/kg (4,8-krotność Cmax MRHD) w skojarzeniu z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad rozwojowych, co wskazuje na potencjalne interakcje lekowe. Profil toksyczności obejmuje zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem agonisty receptorów dopaminowych D2.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze, degeneracja siatkówki, działanie proarytmiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt sercowo-naczyniowy, elektrofizjologia serca, gen HERG, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, komórki Leydiga, mechanizm działania leku, organogeneza, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminowy D2, ropinirol, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wady wrodzone - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały wpływ na reprodukcję, głównie poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, co u szczurów skutkowało zaburzeniami implantacji zarodka, jednak efekt ten jest gatunkowo specyficzny i nie przekłada się na ludzi. W modelach zwierzęcych, przy dawkach toksycznych dla matki (60-150 mg/kg/dobę), obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększone obumieranie oraz wady wrodzone palców, przy czym dawki te odpowiadały ekspozycji AUC od 2- do 40-krotnie wyższej niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (MRHD: 24 mg/dobę dla choroby Parkinsona, 4 mg/dobę dla zespołu niespokojnych nóg). Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 120 mg/kg/dobę (4-30-krotność AUC MRHD). W badaniach na królikach ropinirol samodzielnie nie wpływał na organogenezę, jednak w połączeniu z L-dopą zwiększał częstość i ciężkość wad wrodzonych palców. Profil toksyczności obejmował hipoprolaktynemię, zmiany zachowania, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię oraz degenerację siatkówki u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę, co wiązano z nadwrażliwością na światło.
AUC, choroba Parkinsona, Cmax, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, obumieranie płodu, organogeneza, prolaktyna, ropinirol, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adartrel 0,25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ropinirolu wskazują na toksyczność związaną z jego farmakologicznym mechanizmem działania, obejmującą zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się. W badaniach długoterminowych na szczurach albinosach przy dawce 50 mg/kg/dobę zaobserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną ze zwiększoną ekspozycją na światło. Ropinirol nie wykazuje działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo. W badaniach rakotwórczych u myszy i szczurów (dawki do 50 mg/kg/dobę) nie stwierdzono działania rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów zaobserwowano rozrost komórek Leydiga i gruczolaka jądra, co jest efektem hipoprolaktynemii i zjawiskiem specyficznym gatunkowo, nieistotnym klinicznie dla ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, kanał hERG, kardiotoksyczność, komórki Leydiga, mechanizm działania farmakologicznego, organogeneza, potencjał genotoksyczny, ropinirol, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wady wrodzone palców