nowotwór odwapniający
Nowotwór odwapniający (ang. demineralizing tumor) to termin określający nowotwór, który prowadzi do utraty minerałów, głównie wapnia, z tkanki kostnej. Proces ten jest najczęściej obserwowany w nowotworach przerzutowych do kości, ale może również występować w pierwotnych nowotworach kości.
Mechanizm odwapnienia polega najczęściej na aktywacji osteoklastów przez czynniki wydzielane przez komórki nowotworowe, takie jak PTHrP (peptyd podobny do parathormonu), cytokiny prozapalne czy prostaglandyny. Prowadzi to do zwiększonej resorpcji kostnej i uwalniania wapnia do krwiobiegu, co może skutkować hiperkalcemią – niebezpiecznym powikłaniem metabolicznym.
W diagnostyce obrazowej nowotwory odwapniające widoczne są jako obszary zwiększonej przezierności (osteolityczne) w tkance kostnej. W badaniach radiologicznych takie zmiany mogą być widoczne jako „wyjedzone” obszary kości o zmniejszonej gęstości. Najczęściej nowotwory wywołujące odwapnienie to przerzuty raka piersi, płuca, nerki, tarczycy oraz szpiczak mnogi.
Leczenie nowotworów odwapniających obejmuje terapię przeciwnowotworową oraz leczenie wspomagające, w tym bisfosfoniany lub denosumab, które hamują aktywność osteoklastów i zapobiegają dalszej destrukcji kości. W przypadku hiperkalcemii konieczne może być pilne leczenie obejmujące nawodnienie i diurezę, bisfosfoniany dożylne oraz ewentualnie kalcytoninę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Calperos 500 200 mg Ca2+
Calperos, zawierający węglan wapnia, dostępny jest w dawkach Calperos 500 (200 mg jonów wapnia) oraz Calperos 1000 (400 mg jonów wapnia). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na węglan wapnia lub substancje pomocnicze, w tym indygotynę. Niewskazane jest stosowanie preparatu w stanach hiperkalcemii o różnej etiologii, takich jak nadczynność przytarczyc, nadczynność tarczycy, hiperwitaminoza D, nowotwory odwapniające (z lub bez przerzutów do kości), ciężkie zaburzenia czynności nerek oraz sarkoidoza. Ponadto, Calperos nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką hiperkalciurią oraz kamicą nerkową, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń gospodarki wapniowej i powikłań nerkowych.
dihydroksycholekalcyferol, działanie kardiotoksyczne, glikozyd naparstnicy, gospodarka wapniowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, indygotyna, kamica nerkowa, nadczynność przytarczyc, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, nowotwór odwapniający, parathormon, przerzuty do kości, resorpcja kostna, sarkoidoza, tyroksyna, węglan wapnia, wydalanie wapnia z moczem, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Calperos 1000 400 mg Ca2+
Preparat Calperos, zawierający węglan wapnia w dawkach 500 mg (200 mg jonów wapnia) oraz 1000 mg (400 mg jonów wapnia) w formie kapsułek twardych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym indygotynę, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest hiperkalcemia, niezależnie od etiologii, w tym w przebiegu nadczynności przytarczyc, nadczynności tarczycy, hiperwitaminozy D, nowotworów odwapniających (z lub bez przerzutów do kości), ciężkich zaburzeń czynności nerek oraz sarkoidozy. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką hiperkalciurią oraz kamicą nerkową, ze względu na ryzyko nasilenia wydalania wapnia i powikłań nerkowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy, gdyż podwyższone stężenie wapnia może nasilać toksyczność tych leków i prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
EKG, glikozyd naparstnicy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, indygotyna, kamica nerkowa, nadczynność przytarczyc, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niewydolność nerek, nowotwór odwapniający, parathormon, przerzut do kości, reakcja alergiczna, sarkoidoza, stężenie wapnia i fosforanów, suplementacja wapnia, węglan wapnia, zaburzenia gospodarki fosforanowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca