zaburzenia wentylacji

Zaburzenia wentylacji to nieprawidłowości w procesie wymiany powietrza między atmosferą a pęcherzykami płucnymi. Mogą one przybierać formę restrykcyjną (ograniczenie objętości płuc) lub obturacyjną (zwiększenie oporu w drogach oddechowych), co prowadzi do upośledzenia wymiany gazowej.

W diagnostyce klinicznej zaburzeń wentylacji kluczową rolę odgrywa badanie spirometryczne, które pozwala ocenić parametry oddechowe, takie jak FEV1, FVC i ich stosunek (FEV1/FVC). W zaburzeniach obturacyjnych charakterystyczne jest zmniejszenie FEV1/FVC poniżej 70%, natomiast w zaburzeniach restrykcyjnych obserwuje się proporcjonalne obniżenie FEV1 i FVC przy prawidłowym lub podwyższonym stosunku FEV1/FVC.

Przyczyny zaburzeń wentylacji są zróżnicowane i obejmują choroby obturacyjne (astma, POChP, mukowiscydoza), choroby restrykcyjne (zwłóknienie płuc, sarkoidoza, choroby opłucnej), zaburzenia nerwowo-mięśniowe oraz choroby klatki piersiowej. Leczenie zależy od etiologii i obejmuje farmakoterapię, fizjoterapię oddechową, tlenoterapię, a w ciężkich przypadkach – wentylację mechaniczną.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl