leki zwężające źrenicę
Leki zwężające źrenicę, znane również jako miotyki, stanowią grupę preparatów oftalmicznych działających poprzez skurcz mięśnia zwieracza źrenicy, co prowadzi do zmniejszenia jej średnicy. Główne grupy tych leków to parasympatykomimetyki (np. pilokarpina, karbachol) oraz inhibitory cholinoesterazy (np. fizostygmina, neostygmina).
Miotyki znajdują zastosowanie przede wszystkim w leczeniu jaskry otwartego kąta, ponieważ zwiększają odpływ cieczy wodnistej z oka, obniżając ciśnienie wewnątrzgałkowe. Ponadto stosowane są w terapii jaskry ostrej, niektórych przypadkach zaćmy oraz w celu przeciwdziałania mydriazy (rozszerzenia źrenic) wywołanej lekami lub urazem.
Efekty niepożądane miotyków mogą obejmować przejściowe zaburzenia widzenia (zwłaszcza w warunkach słabego oświetlenia), bóle głowy typu migrenowego, przekrwienie spojówek oraz, rzadziej, reakcje alergiczne. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do powstania zaćmy podtorebkowej przedniej oraz zwiększonego ryzyka odwarstwienia siatkówki u pacjentów predysponowanych.
W praktyce klinicznej miotyki są obecnie rzadziej stosowane jako leki pierwszego rzutu w jaskrze niż w przeszłości, ustępując miejsca β-blokerom, inhibitorom anhydrazy węglanowej oraz analogom prostaglandyn, które charakteryzują się lepszym profilem bezpieczeństwa i wygodniejszym dawkowaniem.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Betoptic 0,5% 5 mg/ml
Betoptic 0,5% to jałowy, wielodawkowy roztwór kropli do oczu zawierający 5 mg/ml betaksololu chlorowodorku, o pH 7,4 i izotonicznym charakterze, stosowany miejscowo w leczeniu jaskry. Standardowe dawkowanie u dorosłych, w tym osób w wieku podeszłym, to jedna kropla do worka spojówkowego chorego oka (lub obu oczu) dwa razy na dobę. Stabilizacja ciśnienia wewnątrzgałkowego może wymagać kilku tygodni, dlatego konieczna jest ścisła obserwacja pacjentów. W przypadku niewystarczającej skuteczności monoterapii, Betoptic 0,5% można łączyć z pilokarpiną, adrenaliną lub inhibitorami anhydrazy węglanowej, co pozwala na optymalną kontrolę ciśnienia wewnątrzgałkowego.
adrenalina, betaksolol chlorowodorek, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działania niepożądane, inhibitory anhydrazy węglanowej, jaskra, leczenie przeciwjaskrowe, lek przeciwjaskrowy, leki zwężające źrenicę, maści do oczu, monoterapia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pilokarpina, przewód nosowo-łzowy, terapia skojarzona, worek spojówkowy - Leksykon substancji czynnych
Dorzolamid – Interakcje
Dorzolamid, miejscowy inhibitor anhydrazy węglanowej stosowany w leczeniu jaskry, ulega wchłanianiu do krążenia ogólnego, co może potencjalnie prowadzić do interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu doustnych inhibitorów anhydrazy węglanowej. W badaniach klinicznych nie wykazano istotnych interakcji z lekami takimi jak tymolol, betaksolol, inhibitory ACE, antagoniści kanału wapniowego, diuretyki, NLPZ (w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach typowych) oraz środki hormonalne. Jednakże, jednoczesne stosowanie dorzolamidu z doustnymi inhibitorami anhydrazy węglanowej nie jest zalecane ze względu na ryzyko nasilenia działania ogólnoustrojowego i zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej. Wysokie dawki salicylanów mogą wykazywać zwiększoną toksyczność w obecności dorzolamidu.
adrenalina, agonista receptora adrenergicznego, aminy katecholowe, antagonista kanału wapniowego, bradykardia, ciśnienie tętnicze, diuretyk, dorzolamid, doustny inhibitor anhydrazy węglanowej, działanie beta-adrenolityczne, działanie hipoglikemiczne, działanie niepożądane, glikozyd naparstnicy, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, jaskra, kwas acetylosalicylowy, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, leki zwężające źrenicę, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parasympatykomimetyk, rozszerzenie źrenicy, toksyczność salicylanów, tymolol, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zwyżka ciśnienia tętniczego