melanocyt tęczówki
Melanocyty tęczówki to wyspecjalizowane komórki barwnikowe odpowiedzialne za produkcję i magazynowanie melaniny w tęczówce oka. Pochodzą one z grzebienia nerwowego i migrują do rozwijającej się tęczówki w okresie embrionalnym.
Gęstość i aktywność melanocytów tęczówki determinuje kolor oczu. Oczy niebieskie charakteryzują się mniejszą liczbą melanocytów i niższą produkcją melaniny, podczas gdy oczy brązowe posiadają większą liczbę aktywnych melanocytów produkujących eumelaninę. Ilość i rozmieszczenie melanocytów są uwarunkowane genetycznie.
Melanocyty tęczówki pełnią funkcję ochronną, absorbując nadmiar światła wpadającego do oka i chroniąc struktury wewnętrzne przed szkodliwym promieniowaniem. Zaburzenia w funkcjonowaniu lub liczbie melanocytów tęczówki mogą prowadzić do heterochromii (różnice w kolorze tęczówek) lub być związane z chorobami ogólnoustrojowymi jak zespół Waardenburga.
W patologii okulistycznej szczególne znaczenie ma czerniak tęczówki, wywodzący się z melanocytów tęczówki. Jest to rzadki, ale potencjalnie złośliwy nowotwór wymagający wczesnej diagnostyki i leczenia. Zmiany w melanocytach tęczówki mogą być również obserwowane w przebiegu niektórych chorób zapalnych oka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Latadrop 50 mcg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa latanoprostu (50 μg/ml) wykazała korzystny profil toksykologiczny zarówno miejscowy, jak i ogólnoustrojowy. Dawka kliniczna (~1,5 μg/oko/dobę) jest co najmniej 1000-krotnie niższa od dawek wywołujących toksyczność ogólnoustrojową. W badaniach na małpach podanie dawek około 100-krotnie wyższych od leczniczych spowodowało przejściowe zwiększenie częstości oddechu, prawdopodobnie wskutek krótkotrwałego skurczu oskrzeli. Nie stwierdzono działania uczulającego. W badaniach na królikach i małpach nie wykazano toksyczności na struktury oka przy dawkach do 100 μg/oko/dobę, choć obserwowano trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki u małp, wynikające ze stymulacji melanogenezy bez proliferacji. Dawka 6 μg/oko/dobę powodowała odwracalne zwiększenie szpary powiekowej, efekt nieobserwowany u ludzi.
aberracja chromosomowa, dawka kliniczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, limfocyt, melanocyt tęczówki, mutagen, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, potencjał karcynogenny, produkcja melaniny, prostaglandyna F2α, resorpcja zarodka, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, toksyczność, toksyczność miejscowa, toksyczność oczna, toksyczność ogólnoustrojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Latanoprost Genoptim 50 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa latanoprostu wykazały korzystny profil toksykologiczny, potwierdzający jego dobrą tolerancję w warunkach eksperymentalnych. Margines bezpieczeństwa między dawką kliniczną (około 1,5 µg/oko/dobę) a dawką wywołującą toksyczność ogólnoustrojową wynosi co najmniej 1000-krotność. W badaniach toksyczności ogólnoustrojowej podawanie dożylne dawek około 100-krotnie wyższych niż kliniczne u małp skutkowało przejściowym wzrostem częstości oddechów, prawdopodobnie związanym ze skurczem oskrzeli. Latanoprost nie wykazuje potencjału uczulającego, a toksyczność oczna w modelach zwierzęcych była nieistotna przy dawkach do 100 µg/oko/dobę. Zaobserwowano jednak trwałą pigmentację tęczówki u małp, wynikającą z pobudzenia melanogenezy, oraz przemijające poszerzenie szpary powiekowej przy dawkach 6 µg/oko/dobę, efekt nieobserwowany u ludzi.
aberracja chromosomowa, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, latanoprost, melanina, melanocyt tęczówki, mutacja powrotna, mutagenność, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, późna resorpcja, prostaglandyna F2α, rakotwórczość, rozwój embrionalny, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, test mikrojądrowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa