proliferacja nabłonka gruczołu krokowego

Proliferacja nabłonka gruczołu krokowego to proces nadmiernego rozrostu komórek nabłonkowych prostaty, który może mieć charakter fizjologiczny związany z wiekiem lub patologiczny. W warunkach prawidłowych, komórki nabłonkowe wyściełające przewody i pęcherzyki gruczołu krokowego podlegają kontrolowanej regeneracji.

W patologicznej proliferacji nabłonka gruczołu krokowego dochodzi do zaburzenia równowagi między namnażaniem komórek a ich apoptozą. Proces ten jest kluczowym elementem rozwoju łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), który dotyka większość mężczyzn po 50. roku życia. Głównym czynnikiem stymulującym proliferację jest dihydrotestosteron (DHT), który powstaje z testosteronu pod wpływem enzymu 5α-reduktazy.

Nadmierna proliferacja nabłonka prostaty może również występować w stanach przedrakowych, takich jak śródnabłonkowa neoplazja gruczołu krokowego (PIN), oraz w raku prostaty. W diagnostyce różnicowej proliferacji nabłonka kluczowe znaczenie ma badanie histopatologiczne materiału pobranego podczas biopsji, które pozwala określić charakter zmian i wykluczyć proces nowotworowy.

Leczenie patologicznej proliferacji nabłonka zależy od jej przyczyny. W przypadku BPH stosuje się inhibitory 5α-reduktazy (finasteryd, dutasteryd), które hamują konwersję testosteronu do DHT, antagonistów receptorów α-adrenergicznych oraz metody chirurgiczne. W przypadku zmian nowotworowych strategia terapeutyczna jest bardziej złożona i zależy od stopnia zaawansowania choroby.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl