komórki nabłonkowate

Komórki nabłonkowate (epitelialne) stanowią podstawowy składnik nabłonków wyścielających powierzchnie ciała i narządów wewnętrznych. Charakteryzują się ścisłym upakowanym, połączeniem za pomocą specjalistycznych struktur międzykomórkowych (desmosomy, połączenia ścisłe, połączenia szczelinowe) oraz polaryzacją, czyli zróżnicowaniem części apikalnej i bazalnej.

W zależności od lokalizacji i funkcji, komórki nabłonkowate występują w różnych postaciach morfologicznych – płaskie, sześcienne, walcowate, jednowarstwowe lub wielowarstwowe. Mogą być wyposażone w struktury specjalistyczne, takie jak mikrokosmki zwiększające powierzchnię wchłaniania, rzęski ułatwiające transport substancji, czy zdolność do wydzielania substancji (komórki gruczołowe).

Klinicznie komórki nabłonkowate mają istotne znaczenie diagnostyczne – ich ocena cytologiczna pozwala na wczesne wykrywanie zmian nowotworowych (np. badanie cytologiczne szyjki macicy). Zmiany w morfologii i funkcji komórek nabłonkowych mogą odzwierciedlać różne stany chorobowe, od infekcji przez procesy zapalne po transformację nowotworową.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl