allantoinum
Allantoina (Allantoinum) to organiczny związek chemiczny, będący pochodną mocznika, występujący naturalnie w roślinach, takich jak żywokost, aloes czy nasiona kasztanowca. Jest szeroko stosowany w preparatach dermatologicznych dzięki swoim właściwościom keratolitycznym, przeciwzapalnym oraz wspomagającym regenerację skóry.
Pod względem mechanizmu działania, allantoina stymuluje proliferację komórek, przyspiesza proces gojenia ran oraz zmniejsza stan zapalny. Działa łagodząco na podrażnienia, wspomaga złuszczanie martwego naskórka i zwiększa zdolność skóry do wiązania wody, co przekłada się na jej lepsze nawilżenie.
W praktyce klinicznej allantoina znajduje zastosowanie w leczeniu różnych schorzeń dermatologicznych, takich jak wyprysk, łuszczyca, odleżyny, oparzenia, odmrożenia, a także w pielęgnacji skóry suchej, łuszczącej się i podrażnionej. Jest składnikiem wielu preparatów dermatologicznych, w tym maści, kremów, żeli i balsamów, zarówno leczniczych jak i kosmetycznych.
Allantoina cechuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, rzadko wywołuje działania niepożądane i jest dobrze tolerowana nawet przez osoby z wrażliwą skórą. W preparatach leczniczych najczęściej występuje w stężeniach 0,5-2%, choć w niektórych zastosowaniach może być stosowana w wyższych stężeniach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Alantan 20 mg/g
Alantan to maść o stężeniu 20 mg/g, zawierająca substancję czynną alantoinę, która odpowiada za jej działanie terapeutyczne. Preparat ma charakterystyczną żółtawą barwę i jednolitą konsystencję, przeznaczony jest do stosowania miejscowego na skórę. W skład maści wchodzą również substancje pomocnicze takie jak etylu parahydroksybenzoesan (E 214) jako konserwant, glikol propylenowy (E 1520) pełniący funkcję nawilżającą i ułatwiający przenikanie składników aktywnych, lanolina, parafina ciekła, wazelina biała oraz woda oczyszczona. Preparat dostępny jest w tubach aluminiowych o pojemności 30 g lub 100 g, zabezpieczonych membraną i zakrętką z polietylenu.
Alantan, alantoina, allantoinum, aplikacja miejscowa, etylu parahydroksybenzoesan, glikol propylenowy, lanolina, maść, niezgodność farmaceutyczna, parafina ciekła, preparat dermatologiczny, stosowanie zewnętrzne, substancja czynna, substancja konserwująca, substancja nawilżająca, tłuszcz wełny, wazelina biała - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z rumianku – Właściwości farmakodynamiczne
Olejek eteryczny z rumianku (Matricariae aetheroleum) w stężeniu 0,3 g/100 g żelu, obecny w preparacie Mucosit, wykazuje wielokierunkowe działanie terapeutyczne w leczeniu stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej. Jego główne efekty farmakodynamiczne obejmują działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne oraz miejscowo znieczulające, co sprzyja redukcji obrzęku, stabilizacji błon komórkowych i łagodzeniu bólu. W połączeniu z olejkiem mięty pieprzowej (0,3 g/100 g) oraz alantoiną (0,1 g/100 g), preparat wykazuje synergistyczne właściwości chłodzące, odświeżające i przyspieszające procesy gojenia, co jest istotne w terapii urazów i stanów zapalnych dziąseł oraz błony śluzowej jamy ustnej. Dodatkowo, ekstrakty roślinne (10,0 g/100 g) z rumianku, nagietka, podbiału, kory dębu, szałwii i tymianku wzmacniają efekt ściągający i przeciwbakteryjny, wspomagając procesy ziarninowania i regeneracji tkanek.
alantoina, allantoinum, Calendulae anthodium, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, działanie synergistyczne, efekt analgetyczny, efekt ściągający, ekstrakt z kory dębu, ekstrakt z koszyczka rumianku, Farfarae folium, farmakodynamika, gojenie ran, interakcja farmakodynamiczna, liść podbiału, liść szałwii, Matricariae aetheroleum, Matricariae anthodium, Menthae piperitae aetheroleum, miejscowe działanie znieczulające, olejek eteryczny z rumianku, olejek mięty pieprzowej, proces ziarninowania, Quercus cortex, Salviae folium, stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej, stan zapalny dziąseł, Thymi herba, ziele tymianku