duży epizod depresji

Duży epizod depresji (Major Depressive Episode) to stan kliniczny charakteryzujący się utrzymującym się przez co najmniej dwa tygodnie obniżeniem nastroju lub utratą zainteresowań i odczuwania przyjemności. Jest kluczowym komponentem diagnozy zaburzenia depresyjnego nawracającego oraz stanowi podstawę rozpoznania epizodu depresyjnego w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej.

Do kryteriów diagnostycznych dużego epizodu depresji należą: obniżony nastrój, anhedonia, zaburzenia snu (bezsenność lub nadmierna senność), zaburzenia apetytu, poczucie zmęczenia, problemy z koncentracją, spowolnienie psychoruchowe lub pobudzenie, poczucie winy lub małej wartości oraz myśli samobójcze. Dla postawienia diagnozy niezbędne jest wystąpienie minimum pięciu objawów, w tym przynajmniej jednego z dwóch głównych (obniżony nastrój lub anhedonia).

Leczenie dużego epizodu depresji obejmuje farmakoterapię (głównie leki przeciwdepresyjne z grup SSRI, SNRI, NDRI), psychoterapię (szczególnie poznawczo-behawioralną lub interpersonalną) oraz w przypadkach opornych – metody biologiczne jak elektrowstrząsy (ECT) czy powtarzalna przezczaszkowa stymulacja magnetyczna (rTMS). Wczesne rozpoznanie i wdrożenie leczenia znacząco zwiększa szanse na remisję i zapobiega chronifikacji objawów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl