Dawkowanie i sposób podawania leku Mozarin

Lek Mozarin (escytalopram) dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o mocy 10 mg, 15 mg i 20 mg. Należy pamiętać, że maksymalna bezpieczna dawka dobowa leku nie powinna przekraczać 20 mg. Tabletki są okrągłe, białe, z linią podziału na jednej stronie, co umożliwia podzielenie ich na dwie równe dawki.^„1

Mozarin podaje się w pojedynczej dawce dobowej, która może być przyjmowana z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Należy pamiętać, że dawkowanie powinno być dostosowane do konkretnego wskazania terapeutycznego oraz indywidualnych potrzeb pacjenta.^„2

Dawkowanie w różnych wskazaniach terapeutycznych

Duże epizody depresji

W leczeniu dużych epizodów depresji zazwyczaj stosuje się dawkę 10 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę. Efekt przeciwdepresyjny zwykle pojawia się po 2-4 tygodniach terapii. Po ustąpieniu objawów depresji, leczenie należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy w celu utrwalenia odpowiedzi terapeutycznej.^„3

Zaburzenia lęku napadowego (lęku panicznego) z agorafobią lub bez agorafobii

W leczeniu zaburzeń lęku napadowego zalecana jest początkowa dawka 5 mg w pierwszym tygodniu terapii. Następnie dawkę należy zwiększyć do 10 mg na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta, dawkę można następnie zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę. Pełna skuteczność terapeutyczna osiągana jest po około 3 miesiącach leczenia. Terapia zazwyczaj trwa kilka miesięcy.^„4

Fobia społeczna

W fobii społecznej standardowo stosuje się dawkę 10 mg raz na dobę. Złagodzenie objawów zwykle obserwuje się po 2-4 tygodniach leczenia. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zmniejszyć do 5 mg na dobę lub zwiększyć do 20 mg na dobę. Z uwagi na przewlekły charakter schorzenia, zaleca się kontynuowanie leczenia przez co najmniej 12 tygodni w celu utrwalenia odpowiedzi terapeutycznej. Długoterminowe leczenie (do 6 miesięcy) może być rozważone indywidualnie w celu zapobiegania nawrotom.^„5

Należy pamiętać, że fobia społeczna stanowi dobrze zdefiniowaną jednostkę chorobową, którą należy odróżnić od nadmiernej nieśmiałości. Leczenie farmakologiczne jest wskazane wyłącznie w przypadkach, gdy choroba znacząco zaburza aktywność zawodową i społeczną pacjenta. Farmakoterapia powinna być traktowana jako część ogólnej strategii terapeutycznej.^„6

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne

W leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) początkowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę. Ze względu na przewlekły charakter zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, pacjenci powinni być leczeni odpowiednio długo, aby upewnić się, że objawy ustąpiły. Korzyści terapeutyczne oraz dawkowanie powinny być regularnie weryfikowane.^„7

Dawkowanie u grup specjalnych

Pacjenci w podeszłym wieku (>65 roku życia)

U pacjentów w wieku powyżej 65 lat zaleca się początkową dawkę 5 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 10 mg na dobę. Należy zaznaczyć, że skuteczność leku Mozarin w leczeniu fobii społecznej u osób w podeszłym wieku nie była przedmiotem badań klinicznych.^„8

Dzieci i młodzież (<18 lat)

Produkt Mozarin nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.^„9

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawkowania. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min).^„10

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby zaleca się stosowanie początkowej dawki 5 mg na dobę przez pierwsze dwa tygodnie leczenia. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć do 10 mg na dobę. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby wymagana jest szczególna ostrożność i wyjątkowa staranność podczas dostosowywania dawkowania.^„11

Osoby wolno metabolizujące leki z udziałem izoenzymu CYP2C19

U pacjentów, którzy wolno metabolizują leki z udziałem izoenzymu CYP2C19, zaleca się początkową dawkę 5 mg na dobę przez pierwsze dwa tygodnie leczenia. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć do 10 mg na dobę.^„12

Zakończenie leczenia

Należy bezwzględnie unikać nagłego przerwania leczenia. Kończąc terapię produktem Mozarin, należy stopniowo zmniejszać dawkę przez okres co najmniej 1-2 tygodni, aby ograniczyć ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych. Jeżeli zmniejszenie dawki lub odstawienie leku powoduje wystąpienie objawów nietolerowanych przez pacjenta, należy rozważyć powrót do wcześniej stosowanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować proces wolniejszego zmniejszania dawki leku.^„13

Tabela dawkowania leku Mozarin