znamię halo
Znamię halo (nevus halo, inaczej znamię Suttona) to specyficzna postać znamienia barwnikowego otoczonego charakterystycznym odbarwionym pierścieniem skóry. Zjawisko to występuje najczęściej w obrębie znamion melanocytowych na plecach lub tułowiu, szczególnie u młodych osób w wieku 10-30 lat.
Mechanizm powstawania znamienia halo wiąże się z reakcją immunologiczną organizmu, w której limfocyty T atakują melanocyty w obrębie znamienia i wokół niego, prowadząc do miejscowego zaniku pigmentu. Proces ten może skutkować samoistną regresją centralnego znamienia, podczas gdy odbarwiona strefa utrzymuje się przez miesiące lub lata przed ewentualną repigmentacją.
Chociaż znamię halo zwykle ma charakter łagodny, wymaga różnicowania z czerniakiem, szczególnie gdy pojawia się nagle u osób dorosłych, dotyczy pojedynczego znamienia lub towarzyszy mu zmiana wyglądu centralnej części. W przypadkach wątpliwych zaleca się wykonanie dermoskopii oraz ewentualne wycięcie zmiany do badania histopatologicznego.
Obecność licznych znamion halo może być związana z bielactwem, chorobami autoimmunologicznymi lub zaburzeniami endokrynologicznymi, co uzasadnia przeprowadzenie dodatkowej diagnostyki w wybranych przypadkach.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Znamiona – Patofizjologia i mechanizm
Znamiona skórne (nevi) to skupiska melanocytów, które zazwyczaj są łagodnymi zmianami nowotworowymi o niskim ryzyku transformacji w czerniaka złośliwego. Klasyfikacja znamion obejmuje znamiona wrodzone, atypowe (dysplastyczne) oraz znamiona halo, z których szczególnie znamiona wrodzone i atypowe wiążą się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju czerniaka. Mutacje genu BRAF, zwłaszcza BRAFV600E, występują w ponad 75% znamion i około 50% czerniaków, jednak najnowsze badania wskazują, że transformacja melanocytów w czerniaka zależy nie tylko od mutacji genetycznych, ale także od sygnałów środowiskowych, które modulują ekspresję genów melanocytów. Znamiona halo powstają w mechanizmie autoimmunologicznym, z udziałem limfocytów T CD8+ i nacieków limfohistiocytarnych, co potwierdza ich immunologiczne podłoże. Zakażenia znamion mogą wynikać z naruszenia bariery skórnej i inwazji mikroorganizmów, prowadząc do stanu zapalnego i ryzyka powikłań. Ryzyko transformacji pojedynczego znamienia w czerniaka jest niskie (około 1:3000 u mężczyzn i 1:10000 u kobiet), ale wzrasta u pacjentów z licznymi znamionami (>50). Nowe badania nad biomarkerami mogą umożliwić wcześniejsze wykrywanie zmian nowotworowych we krwi.
choroba trofoblastyczna ciąży, ciążowa choroba trofoblastyczna, czerniak złośliwy, dispermia, kariotyp 46, kosmek łożyskowy, kosmówczak, limfocyt T CD8, melanocyt, mutacja BRAF, naciek limfohistiocytarny, odpowiedź zapalna, pigment melaninowy, syncytiotrofoblast, trofoblast, XX, zaśniad groniasty, zaśniad inwazyjny, znamię atypowe, znamię dysplastyczne, znamię halo, znamię wrodzone - Leksykon chorób i schorzeń
Witiligo – Epidemiologia
Witiligo jest przewlekłym zaburzeniem depigmentacyjnym skóry i błon śluzowych, charakteryzującym się utratą melanocytów i powstawaniem dobrze odgraniczonych, jasnych plam. Globalna częstość występowania wynosi od 0,5% do 2%, z różnicami regionalnymi: w USA 0,76-1,11%, w Niemczech 0,17-0,77%, we Włoszech 0,19-0,6% (wzrost z wiekiem), w Chinach 0,56% (zakres 0,09-0,93%), w Izraelu 0,5% (2021), a w Arabii Saudyjskiej 3,6% w populacji poradni dermatologicznych. Witiligo najczęściej rozpoczyna się między 10. a 30. rokiem życia, ze średnim wiekiem zachorowania około 20 lat, a około 50% przypadków diagnozowanych jest przed 20. rokiem życia. Występują dwa główne typy: niesegmentalne (72-95% przypadków) i segmentalne (5-27,9%), z wyższą częstością segmentalnego u dzieci i młodzieży. Genetyka odgrywa kluczową rolę, z około 80% ryzyka przypisywanego czynnikom genetycznym, a liczne polimorfizmy SNP w genach związanych z odpowiedzią immunologiczną, zwłaszcza HLA, potwierdzają autoimmunologiczne podłoże choroby. Witiligo współwystępuje często z innymi chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak choroby tarczycy, cukrzyca typu 1 czy toczeń rumieniowaty, a także z chorobami psychicznymi i atopią u dzieci.
atopowe zapalenie skóry, autoimmunologiczna choroba tarczycy, choroba Addisona, choroba autoimmunologiczna, choroba Gravesa-Basedowa, choroba Hashimoto, choroba wieńcowa, cukrzyca typu 1, czerniak złośliwy, depigmentacja skóry, melanocyt, mieszki włosowe, nadzór epidemiologiczny, nadzór immunologiczny, niedokrwistość złośliwa, pokrzywka, polimorfizm pojedynczego nukleotydu, predyspozycja genetyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, utrata melanocytów, witiligo, witiligo akrofacjalne, witiligo mieszane, witiligo niesegmentalne, witiligo ogniskowe, witiligo segmentalne, wskaźnik chorobowości, znamię halo